ŚLUZÓWCE. { Qg 



Opis. — Zarodnie tego śluzowca są stale siedzące, pięknie szkarłatne, o powierzchni często siatko- 

 wało pomarszczonej przynajmniej w górnej części zarodni. Ścianka bardzo mocno na zewnątrz 

 zwapniona, po odwapnieniu pomarańczowa. Zresztą podobnie zbudowany jak poprzedni, którego 

 jest może odmianą siedzącą. Ale ponieważ obserwowałem jego rozwój z pierwoszczni szkarłatnych, 

 i wszystkie zarodnie były stale siedzące, a z drugiej strony zarodnie są tu większe bo przeszło t M. 

 średnicy mające, przeto pomieściłem go tymczasowo jako odrębny gatunek. 



Znajdo/ranie się. — Na mchach bardzo rzadki. Szwecya (Fries), Petersburg (Weinmann), Góry 

 Świętokrzyskie (Rostafiński i Nowakowski). 



P. Braunianum. D e B ar y M. Brauna. — Zarodnie nieregularnie kuliste, maleńkie, sie- 

 dzące, bezpodsadowe, brunatne, jużto pojedynczo już w maleńkie grudki skupione. Włośnią silnie 

 rozwinięta o wapniaczkach maleńkich, brunatnych, kątowato-bryłkowatych. Zarodniki fioletowe, 

 gładkie, 10,7 m. m. wielkie. 



— Physarum Braunianum. De Bary in litteris an Braun. 



Opis. — Śluzowiec ten został odkryty przez A. Brauna; jego pierwoszcznie są żółte. W dojrzałym 

 stanie przedstawia się pod postacią maleńkich, ł/2 M. wielkich, brunatnych, ćmych lub w wierzchołku 

 błyszczących zarodni. Ścianka zarodni w górze żółto-brunatna, ku dołowi tęższa i ciemno-brunatna, 

 tak samo są zabarwione i wapniaczki. Ścianki rurek włośni bezbarwne. Wapniaczki maleńkie, słabo- 

 rozwinięte. 



Znajdowanie się. — Dotychczas tylko w Grunewald pod Berlinem (A. Braun i de Bary). 



18. P. Pulckerimum. B. et B. M. purpurowy. — Zarodnie kuliste, lilowo-purpurowe, zwie- 

 szone, trzoneczkowate, bezpodsadowe. Trzoneczek do dwóch razy od zarodni dłuższy, purpurowy, 

 wyprostowany, kruchy, mocno podłużnie pofałdowany. Włośnią delikatna o wapniaczkach purpu- 

 rowych bardzo słabo rozwiniętych, kątowato-bryłkowatych. Zarodniki jasno-fioletowe, 8,3 do 

 9,2 m. m. wielkie. 



1873. Physarum pulcherimum. B. et R. Cfr. Greyillea, 1. c, p. 65, n° 354. 



Opis. — Maworek dosięga 1 1/2 do 2 M. wysokości. Trzoneczek jego jest wyprostowany, sztywny, 

 kruchy o rurce tęgiej, purpurowo zabarwionej, zwapnionej, wapnem barwnem wypełnionśj. Za- 

 rodnie maleńkie, często na bok zwieszone, dokładnie kuliste. Ścianka ich zupełnie bezbarwna, zwa- 

 pnienie grupami skupione, ziarna wapna purpurowo zabarwione. Włośnią silnie rozwinięta, o rurkach 

 bezbarwnych gęstą sieć tworzących, wapniaczki bardzo słabo rozwinięte, to jest rurki włośni mało 

 rozdęte, wypełnione purpurowo zabarwioneml ziarnami wapna. 



Znajdowanie się. — Dotychczas tylko w północnej Ameryce na mchach i ziemi wilgotnej znajdo- 

 wany. Karolina niższa (Rayenel, n° 744); Pensylwania (Michener). 



19. P. Berkeley i. Bfski. M. Berkeleya. — Zarodnie półkuliste, pępkowate, zwieszczone, 

 lśniące, rzadziej fioletowawe lub różowawe, bezpodsadowe, trzoneczkowate. Trzoneczek wydłużony, 

 wyprostowany, sztywny, giętki, mocno podłużnie rysowany, żółtawy lub ciemno-brunatny. Włośnie, 

 trwała, o wapniaczkach różnej wielkości żółtych. Zarodniki jasno-fioletowe, gładkie, od 8,5 do 

 10,8 m. m. wielkie. 



1843. Physarum flayicomum. B., Hook. Jour., p. 66, n» 63. 



ART. [V. 14. 



