ŚLUZÓWCE. 107 



Zarodnie wraz z trzonkiem są zazwyczaj 2 M. wysokie, sama główka zarodni 0,4 M. a wtedy zaro- 

 dniki 8,5 do 9,2 m. m. wielkie. Jeżeli zarodnie są większe (do 0,7 M.) wtedy i zarodniki sa większe 

 10 do 10,8 m. m. wielkie. Zarodniki są stale jasno-ftoletowe i gładkie. Picrwoszcznie według Ber- 

 keleya zielonawo-żółte. 



Znajdowanie się. — Na korze drzew. Niższa Karolina (Ravenel, Fg. parol. exic., III, n° 70); 

 Antylle (Husnot, n° 583); nad rzeką Swan w Australii (Drumond, n° 208); Przylądek Dobrej Nadziei 

 (Zeyher). Zapewne da się znaleźć w przyszłości i w Europie. 



20. P. polymorphum. (M). M. wielokształtny. — Zarodnie wielokształtne, często zlewające 

 się, szare, trzoneczkowate, o trzoneczkach szydłowych, mocno porysowanych, słomiasto-żółtych, 

 rzadziej pojedynczych, zazwyczaj wiązkowato spojonych, zwisłych lub leżących. Włośnią silnie 

 rozwinięta o wapniaczkach wielkich, kątowato bryłkowatych. Zarodniki ciemne brunatno-fiole- 

 towe, słabo cierniste, 8,8 do 10,5 m. m. wielkie. 



1873. Didymium polymorphum. M., Ann. sc. nat., p. 361. Syll., n° 1074. 



1873. Didymium luteo-griseum. B. et C, Grev., p. 65. 



— Didymium polycephalum. Rav., cfr. Grev., p. 53. 



Opis. — Maworek ten jest bardzo charakterystycznego pokroju. Z silnie rozwiniętej, cienkiej, sło- 

 miasto-żółtej leżni podnoszą się tożbarwne, szydłowate, mocno podłużnie pomarszczone, zazwyczaj 

 wiązkowate trzoneczki. Rzadziej są one pojedyncze, zazwyczaj kilka ich podnosi się z tego samego 

 prawie punktu leżni i spaja się z sobą przynajmniej do połowy przebiegu, rozdzielając się dalej na 

 pojedyncze lecz płatające się w rozmaity sposób. Są one nader wiotkie, tak że prawie nigdy nie 

 wznoszą się ku górze, ale z nasady podnosząc się, nachylają się znów ku dołowi łękowato, leżąc 

 swobodnie na podłożu. Pochodzi to ztąd, że w stosunku do wielkich i ciężkich zarodni są zbyt wiel- 

 kie wietkie i cienkie aby ich ciężar wznieść w górę. Na trzoneczkach tych rzadko stoją pojedyncze 

 zarodnie, wówczas okrągławe lub sercowate zazwyczaj zlewają się one pomiędzy sobą w działki spła- 

 szczone lecz rozmaicie pokręcone. Powierzchnia ich szara. 



Ścianka zarodni jest zupełnie bezbarwną, delikatną błonką, na zewnątrz zwykłym sposobem kup- 

 kowo zwapnioną. Rurki trzoneczków mają błonę bardzo tęgą, żółtą, podłużnemi zgrubieniami opa- 

 trzoną, bezwapienną. Są one wewnątrz zupełnie puste. Rurki Włośni bezbarwne, tworzące w licznych 

 miejscach wielkie wapniaczki bezbarwne. 



Znajdowanie się. — Na korze drzew i gałązkach. Kuba (Ramon de la Sagra) ; niższa Karolina (Ra- 

 venel, n° 2587); Nowy Jersey (Ravenel, n° 47001); Pensylwania (Michener). 



21. P. Famintzini. Rfski. M. Famintzyna. — Zarodnie siedzące, bezpodsadowe, nieregu- 

 larnie półkuliste, ciemno-kasztanowate, maleńkie, mocno skupione, niekiedy zlewające się nie- 

 regularnie, wierzchołkiem pękające. Włośnią elastyczna, po otwarciu się zarodni do czterech 

 razy wydłużająca się, większość węzłów nierozwinięta, tylko niektóre bardzo nieliczne zamienione 

 w wielkie mleczno-żółte wapniaczki. Zarodniki jasno-fioletowe, gładkie, 10 m. m. wielkie. 



Wzmianka historyczna. — Gatunek ten nazwałem nazwiskiem profesora Famintzina, który mi jego 

 okazy pierwszy doręczył. 



Opis. — Okazy te maworka które otrzymałem, jak mi to opowiedział profesor Famincyn, zostały 



