108 PAMIĘTNIK TOWARZYSTWA NAUK ŚCISLYCII W PARYŻU. — TOM V. 



przez niego hodowane w domu z pierwoszczni w lesie zebranych. Zapewne więc w skutek lego 

 nie wszystkie zarodnie rozwinęły się normalnie. Większość ich skupiła się w plechy lub gródki 

 do 5 M. wysokie, a tylko najzewnętrzniejsze i to nic wszystkie, były dokładnie zbudowane i dojrzałe. 

 Wielkość ich wynosi zaledwie 1/3 do 1/2 M. Ścianka ich jest błonka nieregularnie, lecz mocno zwa- 

 pniona, brudno-żółtą, zwapnienia tak samo zabarwione. Pękają nieregularnie, a włośnią ich wydłuża 

 się do 1 M., tworząc na powierzchni okazów, jakby mleczno-żółte delikatne runo. Wzarodniach zam- 

 kniętych, po sztucznem ich otwarciu, włośnią nie wydłużała się, i w tern mam najlepszy dowód, że 

 okazy były nienormalnie rozwinięte i że niektóre tylko zarodnie były dojrzałe. Tymczasowo pomie- 

 szczam gatunek ten pod maworkiem, zwrócę tu jednak uwagę, że zresztą może wypadnie przenieść 

 go do rodzaju malowoju, z którym ma wspólną cechę we włośni, której nieliczne tylko węzły rozwi- 

 jają się, wapniaczki krętowato-bryłkowatc, bardzo różnej wielkości. Ścianki włośni bezbarwne. Wa- 

 pno wapniaczków żółto zabarwione. 



Znajdowanie się. — Na suchych gałązkach. Dotąd tylko koło Kaługi (Famintzin). 



22. P. conglomeratum. (Fr). M. skupiony. — Zarodnie siedzące, skupione, jużto spła- 

 szczone z boków, wielokątne, już okragławe, lub leż przez zlewanie się nerkowate, dwuścienne. 

 Ścianka zewnętrzna brodaweczkowata, gruba, zwapniona, krucha, zazwyczaj w różnych odcie- 

 niach żółtawa, rzadziej biała, wewnętrzna cienka szarawa lub żółtawa. Włośnią o wapniakach licznych 

 kątowato bryłkowatych, barwnych. Podsada środkowa, walcowata, wolna nie zawsze występująca. 

 Zarodniki zaledwie że brodaweczkowate, jasno-fioletowe, 8,8 do9,G m. m. wielkie. 



1795. Diderma ochraceum. HofL, FI. ger., III., t. IX, f. 2, b. 



— Reticularia ochracea. Poir., Enc. ap. Streinz. 



1803- Spumaria granulata. Schną., FI. Stel., n° 1420. — FI. Dan., 1. 1979, f. 2. 



1803 Spumaria minuta. Schum., FI. Stell., n° 1419. — FI. Dan., t. 1979, f. 1. 



— Diderma yitellinum. Lk., Herb. ! 



— Didymium glomeratum. Fr ., Herb. ! 



1818. Didymium contextum, 6 glomerulosum. Fr., Sym. Gast., p. 20. 

 1829. Diderma conglomeratum. Fr., 1. c, III, p. 111. 

 1829. Diderma granulatum. Fr., 1. c, III, p. i 10. 



1829. Diderma minutum. Fr., 1. c, III, p. 111. 



1830. Diderma rugulosum. Wein., 1. c, p. 594. 

 1836. Diderma flavum. Fr. in Wein., 1. c, p. 593. 

 1849. Leocarpus minutus. Fr., Sm. Vg. Scan., p. 450. 

 1849. Leocarpus granulatus. Fr., Sm. Yg. Scan., p. 451. 

 1849. Carcerina conglomerata. Fr., Sm. Yg. Scan., p. 451. 



są 



i I 'zmianka historyczna. —Rozmaity pokrój i różne ubarwienie w jakiem maworek ten występuje 

 powodem tak licznych synonimów. Uważałem za stosowne przyjąć nazwisko Friesa, raz jako wła- 



