ŚLUZÓWCE. JJ3 



że zewnętrzna ścianka owocu na górnym kancie listewki otwiera się szwem podłużnym, wznosząc 

 >ię w T górę, i odstając od wewnętrznej ścianki zarodni, ztąd cześć ta odstająca jest śnieżno-biała i prze- 

 świecająca po otwarciu. 



Zewnętrzna ścianka zarodni jest błoną tęga, od dołu jasno -fioletowo zabarwiona, ku górze prawic 

 bezbarwną, jest ona mocno zwapnioną na stronie wewnętrznej, zwapnienie to jest ziarniste, a ziarna 

 poskupiane w grudki; ztąd też patrząc z boku na zarodnie za pomocą lupy, powierzchnia ich wydaje 

 się być mocno chropawata. Ścianka wewnętrzna tylko w górnej części owocu, po jego otwarciu, wolna, 

 zresztą z zewnętrzną spojona jest błonką delikatną, bezbarwną. Daje ona początek rurkom włośni ró- 

 wnież bezbarwnym i tworzącym liczne wapniaczki. Te ostatnie pokazująw tym maworku szczególny 

 stosunek, w górnćj części zarodni są one jak zwykle kątowato bryłkowate i niewielkie, ku dołowi jednak 

 stają się coraz większe i nieraz rozgałęziają się rozmaicie. Niekiedy dolne wapniaczki są od dziesięciu 

 do piętnastu razy większe (w długości) od górnych. 



Znajdowanie się. —Na liściach i na suchych gałązkach, w Europie wcale nierzadki. Niższa Karolina 

 (Schweinitz, Gonsp. fg. Carol., wspomina także o odmianie zabarwionej odcieniem pomarańczowym); 

 Kayenna (Leprieur, n°880). 



27. P. Capense. M. afrykański. — Zarodnie nieregularnie półkuliste lub wartołkowate, sie- 

 dzące, bezpodsadowe, jużto pojedynczo, jużto najczęścej poskupiane w grudki na silnie rozwiniętej 

 leżni, szarawo-białe. Włośnią silnie rozwinięta, o międzywęźlach nadzwyczaj długich, o wapniaez- 

 kach nielicznych bryłkowatych, mniej więcej prostopadłemi powierzchniami ograniczonych. Zaro- 

 dniki jasno-fioletowe, gładkie, od 10,8 do 14,2. m. m. wielkie. 



Opis. — Leżnia silnie rozwinięta, na niej siedzą zazwyczaj po kilka poskupiane zarodnie, kształtów 

 nieregularnych, jużto półkuliste, już wartołkowate lub wydłużone. Ścianka zarodni nieregularnie po- 

 marszczona jest błonką delikatną, bezbarwną, na zewnątrz ziarnistemi skupieniami zwapniona. Cha- 

 rakterystyczną dla tego gatunku jest włośnią o nader długich międzywęźlach, ztąd rzadkich -\\apnia- 

 czkach. Dalej, wapniaczki te w przecięciu optycznem są ograniczone mniej więcej prostymi kątami. 

 Zarodnie pękają nieregularnie, a po wyproszeniu zarodników szczątki ścianek zarodni przyrosłe do 

 podłoża tworzą nieregularnie pofałdowane strzępki. 



Znajdowanie się. — Gatunek ten znalazłem w zbiorach muzeum lipskiego, zbierany na przylądku 

 Dobrej Nadziei przez Gueinziusa. Zresztą nigdzie nie zdarzyło mi się go spotkać : 



28. P. Leucophieum. Fr. M. pospolity. — Zarodnie nieregularne kuliste, zazwyczaj trzo- 

 neczkowate, o trzoneczku różnej długości, niekiedy znikająco krótkim, a wówczas pozornie siedzące. 

 Niekiedy przez zlewanie się tworzą żyłowato poplątane pierwoszczowocnie. Włośnią charakterysty- 

 czna o międzywęźlach cieniuteńkich, już długich, już bardzo krótkich, rzadkie tylko wapniaczki 

 tworzących, w ogóle bardzo nieregularna. 



Zarodniki jasno-fioletowe, gładkie, od 8,7 do 9,6 m. m. wielkie. 



1791. Sphserocarpus albus. Buli., Champ., p. 137, \a.v. 3 et 4. 



1797. Trichia filamentosa. Trent., 1. c, p. 227, teste Fr. ! 



1809. Physarum confluens. Lk., Dis. II, p. 42. 



1809. Physarum connexum. Lk., ibd., p. 42. 



akt. iv. is. 



