J14 PAMIĘTNIK TOWARZYSTWA NAUK ŚCISŁYCH W PARYŻU. — TOM V. 



1809 Physarum lłypnorum. Lk., ibd., p. 42. 



— Physarum albopunctatum. Lk., Herb. ! 



— Physarum Glavus. Ehrb., Herb! 



1817. Physarum conglobatum. Ditm., 1. c, tb. 40, non Fr. ! 



1818. Physarum Ieucophseum. Fr., Sym. Gasi., p. 24 ; 1. c, III, p. 132. 

 1833. Didymium melanopus, fi Clavus., p. p. Wallr., n°2193, nonFr.! 

 1836. Didymium terrestre. Fr., inWcin., 1. c, p. 574. 



1859. Physarum albipes. D. By., 1. c, p. 9, non Lk. ! 



1869. Physarum striatum. Fck., S. M., p. 342. 



18ŁJ9. Didymium hemisphaericum. Fck., S. M., p. 341. 



Wzmianka histeryczna. — Jeden z najpospolitszych śluzowców ; z pokroju nieco podobny do wiązaka 

 zwisłego, z którym go też Bulliard pod] wspólnym nazwiskiem opisał. Liczne synonimy Linka dowo- 

 dzą, że badacz ten dokładnie maworka tego nie odróżnił. Zasługa ta należy się Friesowi, a pierwszy 

 dokładny bardzo opis jego wewnętrznej budowy podał przed niedawnym czasem de Bary. 



Opis. — Następujące formy dają się odróżniać : 



a. P. 1. genuinum. Zarodnie szarawo-białe, trzoneczki sztywne wyprostowane, bardzo jasno bru- 

 natne, niekiedy siedzące. 



1) Stipitatum. Zarodnie trzoneczkowate. 



b) Connexum. Trzoneczki zrośnięte po kilka razem. Stojące na nich zarodnie zlewają sie nie- 

 kiedy z sobą. 



2) Sessile. Trzoneczek znikająco krótki lub zupełnie nierozwinięty, pojedynczo stojące. 



b) Gonglobatum. Zarodnie w kupkach obok siebie stojące, niekiedy zlewające się. 



[i. P. 1. yiolascens. Zarodnie fioletowo mieniące się, trzoneczki często słomiasto-żółto zabarwione, 

 niekiedy tak mało sztywne, że prawic na podłożu leżące. Tu należą formy mało zwapnione. 



1) Stipitatum. Troneczkowate. 



2) Sessile. Siedzące. 



y. P. 1. flexuosum. Pierwoszczowocnie, żyłowate, obłe, pełzające, niekiedy w sieci połączone. 



Trzoneczek lego maworka jest rurką podłużnie mocno pofałdowaną, ścianka jest błoną legą, j> - 

 dłużnemi zgrubieniami opatrzoną, z jednej strony rozszerza się maleńką kołową leżnią na podłożu, z dro- 

 giej zrasta się ze ścianką zarodni, na której tworzy w dolnej jej części liczne delikatne zmarszczki. 

 Rurka ta jest zazwyczaj mocno zwapniona. Zawartość jej składa się z bezwapiennej, ziarnistej istoty, 

 pierwoszczowatego pochodzenia. W niektórych razach jest pusta, a jeżeli przytem ścianka jej nic jest 

 zwapniona, wówczas trzoneczki nie mogąc się utrzymać wyprostowane pod ciężarem zarodni, leżą 

 zwisłe na podłożu. Ścianka zarodni jest błonką delikatną, bezbarwną, w górze cienką, ku dołowi 

 tęższą i jakeśmy już wspomnieli, nieco pomarszczoną. Błonica ta jest na zewnątrz zwapniona ; zwa- 

 pnienia występują już pod postacią pojedynczych, już w kupki skupionych ziarn wapna. Te masy 



