H8 PAMIĘTNIK TOWAHZYSTWA NAUK ŚCISŁYCH TV PARYŻU. — TOB V. 



Uwaga. — Numery maworków posiadających zarodniki kolczaste są umieszczone w nawiasie; 

 inne posiadają zarodniki gładkie. 



IV. — Kubeczek. (Craterium. Trent.). 



Fungoides sp. Mich;. Peziza sp. Leers, Batsch. ; Gyathus sp. Hoft., Purt.; Nidularia sp. With.; Ste- 

 monitis sp. Schr., Pers. ; Trichia sp. Roth; Arcyria sp. Pers., A. etSz., Hoff. ; SpłiEerocarpaSchum. ; 

 Physarum sp. Schum., Chev., Wallr.; Cupularia Lk.,Roth. 



Zarodnie kształtów regularnych, oznaczonych, wieczkiem pękające, o ściance papierowatćj, szty- 

 wnej, stale trzoneczkowate. Dolna część zarodni po wypadnięciu zarodników trwała, kieliszkowata. 

 Ścianka zarodni potrójna lub podwójna; zewnętrzna przechodząca w rurkę trzonka, wewnętrzna za- 

 zwyczaj otaczająca ze wszech stron masę zarodników i dająca początek rurkom włośni. Rurki włośni 

 tęgie, niezbyt liczne wapniaczki tworzące, sztywne, po Wyproszeniu zarodników trwające. Podsada 

 prawie zawsze wykształcona, utworzona przez środkowy, wolny, silnie rozwinięty, zwapniony węzeł 

 włośni. 



Wzmianka historyczna. — Już w roku 1729 znał Micheli trzy gatunki kubeczka, a złudzony ich 

 czaszowatym kształtem, pomieścił je z licznymi grzybami w rodzaju Peziza, z właściwą jednak sobie 

 bystrością umiał odróżnić i różnice zachodzące pomiędzy nimi i te w diagnozie Pezizy najzupełniej 

 uwzględnił mówiąc : ... «cyathum, aliai pyrum inversum... similant... seminibus... supernam partem 

 infeetse, ąu<e semina deinde vel contractis, dum explicantur plantse, fibris — in altum tum i instar... ». 

 Późniejsi mykologowie różne gatunki kubeczka pomieszczali pod najrozmaitszymi rodzajami. Dopiero 

 w roku 1797 utworzył Trentepol, rodzaj Craterium przyjęty także przez Ditmara, a rzeczywiście roz- 

 winięty i ugruntowany przez Friesa w Systema mycologicum. Fries pierwszy zwrócił uwagę na ku- 

 beczki opisane już przez Michelego, i odróżnił trzy typy mające rzeczywiście podstawę bytu, a przez 

 późniejszych autorów nawet jako odrębne rodzaje opisane. 



PODRODZAJ ŁYSAK (LEIOCR ATERIUM). 

 Zarodnie o powierzchni gładziuteczkiej, lśniącej po odpadnięciu wieczka, o brzegu uciętym. 



f Brzeg zarodni barwnej przed odpadnięciem wieczka ucięty, wieczko białe, między ścianki zaro- 

 dni zaklęśnięte, w młodości zupełnie płaskie, dojrzałe nieco wypukłe. Ścianka zarodni potrójna. 

 Wewnętrzna jest błonką delikatną, bezbarwną, kurczliwą, ze wszech stron masę zarodników otacza- 

 jącą i dającą początek rurkom włośni. Druga także ze wszech stron otaczająca pierwszą, jest nader 

 grubą, bezbarwną błoną, w szczególny sposób zwapnioną. Nareszcie trzecia najzewnętrzniejsza jest 

 rurką trzonka przedłużającą się w ściankę zarodni, tutaj nader cienka i barwna. 



29. C. oulgare. Dit. K. p o iysk ująć y. Trzoneczek długości zarodni wyrównywający, barwny, 

 niocno pofałdowany, przechodzący w lśniące inaczej zabarwione kieliszkowate, od dołu pomarszczone, 

 w górze gładziuteńkie, lśniące, kieliszkowate zarodnie. Wieczko kredowo-białe. Zarodniki jasno- 

 fioletowe, gładkie, 8,3 do 10 m. m. wielkie. 



