120 PAMIĘTNIK TOWARZYSTWA NAUK .ŚCISŁYCH W TARYŻl". — TOM V. 



Znajdowana' się. — Odmiana pierwsza bywa daleko rzadsza jak druga, obie jednak zdarzają sir 

 na mchach, liściach, gałązkach uschłych i t. d., dość często w Europie. Odmianę trzecia widziałem 

 raz tylko znalezioną w okolicach Paryża przez pana Roussel. 



30. C. pyriforme. Dit. K. gruszko iv a ty. — Trzoueczek od zarodni krótszy, mocno pofał- 

 dowany, przechodzący w lśniące, gruszkowate, jednakowo z nim ochrowo-brunatno zabarwione 

 zarodnie. Wieczko kredowo-białe. Podsada wyraźna. Zarodniki jasno-fioletowe, gładkie, 8,3 do 

 10 m. m. wielkie. 



1817. Graterium pyriforme. Ditm., 1. c, p. 10, I. 10. 



Opis. — Kubeczek ten różni się wyłącznie tylko kształtem od poprzedniego gatunku. Zarodnie; 

 jego są gruszkowate, to jest w środku mocno rozdęte, ku dołowi zwężające się w trzoneczek, a ku 

 górze w brzeg ucięty. Przed samym brzegiem są one nieco przewięziste. Zresztą budowa ścianki, 

 trzonka, włośni, a nawet wielkość zarodników, jest najzupełniej ta sama jak w kubeczku połyskują- 

 cym. Trzoneczek jest zazwyczaj nieco krótszy, zawsze wyprostowany, ale mimo to same zarodnie są 

 nieco na bok skrzywione. 



Znajdowanie się. — W podobnych miejscach jak poprzedni, ale znacznie rzadszy. Szwecya (Fries); 

 Rostock (Ditmar) ; Muenster (Fuisting). 



•J-j- Brzeg barwnej zarodni dopiero po odpadnięciu wieczka ucięty. Wieczko zazwyczaj zabarwione, 

 niezaklęśnięte między ścianką zarodni, ale stykające się z nią pod ostrym kątem i w młodości na- 

 wet wypukłe. Ścianka zarodni potrójna, skład jej i budowa zupełnie taka sama jak w poprzednich, 

 ale najwewnętrzniejsza błona nie bezbarwna, lecz czysto-żółto zabarwiona. Ztąd też i pokrój od 

 poprzednich o tyle różny, że zarodnie mają przed otwarciem sio wierzchołek zaokrąglony, a nigdy 

 ucięty jak w poprzednim. 



31. C. (JE r stedtii. Rfski. K. OErstedta. — Zarodnie dokładnie gruszkowate, wraz z trzon- 

 kiem ochrowo zabarwione, o wieczku wypukłćm, śnieżno-białćm. Podsada wyraźna. Zarodniki gład- 

 kie, jasno-fioletowe, 8,3 do 10 m. ni. wielkie. 



Opis. — Kubeczek ten stanowi przejście od poprzednich, do następnych gatunków. Wieczko jego 

 jest kredowo-białe, wypukłe, między ścianki zarodni nie zaklęśnięte, lecz pod ostrym kątem z nią się 

 stykające. Zdarzają się jednak pomiędzy wieloma wyjątkowe okazy, w których połowa wieczka za- 

 chowuje się w pierwszy, a druga strona wieczka w drugi sposób. W każdym razie wieczko jest tylko 

 dwuwarstwowe, zewnętrzną błoną barwną ścianki zarodni nie pokryte, i dlatego kredowo-białe. 

 Zresztą ścianka zarodui i trzoneczek mają barwę ochrową lub tak zwaną skurzaną. Trzoneczek jest 

 zazwyczaj znacznie krótszy jak zarodnia, wyprostowany. Zarodnia ma kształt gruszkowaty, zbliżający 

 się prawie do przewrotnie jajowatego. Budowa ścianek jak w poprzednich, ale najwewnętrzniejsza 

 ścianka żywo-żółto zabarwiona, ezem właśnie charakteryzują się i następne kubeczki jeszcze do pod- 

 rodzaju łysaka należące. 



Znajdowanie się. — Rzadki ten gatunek otrzymałem od Profesora OErstedia, który go. zbierał 

 w okolicach Kopenhagi, mianowicie koło Fcenthaven na suchych liściach i gałązkach obumarłych. 



32. C. minutum. (Leers.). K. mylnik. — Zarodnie gruszkowate wraz z wieczkiem jedna- 

 kowo zabarwione, trzoneczek tożbarwy lub ciemniej zabarwiony. Wieczko wypukłe, podsada wy- 

 raźna. Zarodniki jasno-fioletowe, gładkie, 8,3 do 10 m. m. wielkie. 



