130 PAMICTNIK TOWARZYSTWA. NAUB ŚCISŁYCH W PAIIYŻI". — TOM V. 



wówczas pod spodem płaskie lub wklęsłe, zazwyczaj, przynajmniej po pęknięciu pępkowate, żółte, 

 zielonawo-żółle lub pomarańczowo-rdzawe, trzoneczkowate, zwisłe, nieregularnie lub siatkowato pę- 

 kające. Trzoneczki różnej długości, szydłowate, pochyłe, poorane, słomiasto-żółte, żółte, szkarłatne 

 lub rdzawe. Włośnią barwna, silnie rozwinięta, o rurkach bezbarwnych, o wapniaczkach silnie 

 rozwiniętych wrzecionowatych, jednakowo z zarodnią zabarwionych. Zarodniki 



1791. Stemonitis yiridiis. Gmel., Sys. nat,, II, p. 1469, n° 33. 



1791. Stemonitis aurantia. Gmel., Sys. nat., II, p. 1469, u? 31. 



1791. Stemonitis bicolor. Gmel., Sys. nat., II, p. 1469, n° 34. 



1797. Sphcerocarpus luteus. Buli., Champ., p. 136, t. 407, f. 2. 



1797. Sphterocarpus viridis. Buli., Champ., p. 135, t. 407, f. 1. 



1797. Sphterocarpus aurantius. Buli., Champ., p. 133, t. 484, f. 2. 



1797. Physarum aureum. Pers., Dis. mtth.. p. 8, t. 1, f. 6. (Ditm., 1. c, t. 23; Grev. 1., c, 1.12S . 



1801. Physarum viride. Pers., Sym., p. 172 (Ditm., 1. c, t. 24; Nees., f. 108). 



1801. Physarum aurantium. Pers., Syn., p. 173, tb. III, f. 7 do 11. 



1801. Physarum luteum. Pers., Syn., p. 172. 



1805. Trichia yiridis. D. C, FI. Fr. 2, p. 252. 



1805.- Trichia aurantia. D. C, FI. Fr. 2, p. 253. 



1829. Physarum nutans, 3 viride. Fr., 1. c, III, p. 129. 



1829. Physarum nutans, y aureum. Fr., 1. c, III, p. 129. 



1829. Physarum nutans, S coccineum. Fr., 1. c, III, p. 129. 



1829. Physarum striatum, c aurahliacum. Fr., 1. c, III, p. 131. 



1814. Physarum nutans, c luteoyirens. Rabenh. FI. ger. er., n°2268, c. 



1849. Physarum viride \ 



1849. Physarum aureum > Fr., Sum. veg. scan., p. 453. 



1849. Physarum coccineum ) 



J 



Wzmianka historyczna. — Wszystkie formy tego gatunku różniące się barwą, zostały początkowo 

 opisane jako odrębne gatunki, dopiero Fries połączył je razem w Systema mycologicum z Physarum 

 nutans, w ostatnich jednak czasach zmienił zdanie i uważa je wszystkie za oddzielne typy. Gdyby one 

 różniły się tylko barwą od Tilmadoche nutans, uważalibyśmy je za odmiany, mają one jednak wszy- 

 stkie jednakową a od Tilmadoche nutans różną włośnię, dlatego oddzieliliśmy je od tegoż. Dla zazna- 

 czenia zaś zmienności barw musieliśmy utworzyć nową nazwę, trudno bowiem nazwać coś zielo- 

 nem, co bywa także żółtem i pomarańczowym. 



Opis. — Dwie odmiany tego gatunku dają się z łatwością od siebie odróżnić. 



oc*Lutea (Buli.). Zarodnie w różnych odcieniach żółto, niekiedy zielonawo-żółto zabarwione, trzo- 

 neczek tożbarwnylub niekiedy rdzawy, zazwyczaj nieregularnie, rzadziej siatkowato pękające. 



