Wv 



PAMIĘTNIK TOWARZYSTWA NAUK ŚCISŁYCH W PARYŻU. — TOM V. 



węzłach dość rozwiniętych. Zarodniki brunatno -fioletowe, o błonie tęgiej, delikatnie ciernistej, od 

 12,5 ao 15. m. m. wielkie. 



— Physarura areolatum. Bertero msc. 



— Didymium farinaceum. M.Herb.! 



Opis. — Trzoneczek krótki długości zarodni wyrównywający lub nieco zwisły, w nasadzie szerszy, 

 ku górze zwężający się, mocno podłużnie pomarszczony, sztywny, wyprostowany. Rurka jego wypeł- 

 niona drobnoziarnista istotą ustrojową pierwoszezowalego pochodzenia o ściance ciemno- brudno-żół- 

 lej, mocno podłużnie pofałdowanśj. Dolna część zarodni płaska lub w nasadzie trzoneczka pępkowata 

 o błonie daleko tęższój jak w górnej części, wszędzie bezbarwna i lekko zwapniona. Z dolnej płaskiej 

 ścianki zarodni biorą początek w licznych miejscach rurki włośni, przebiegając palisadowo ku. gó- 

 rze przez liczne odnogi w gęstą sieć połączone. Włośnią mocno zwapniona więc sztywna, o rurkach de- 

 likatnych, bezbarwnych. Wewnątrz zarodni na dolnej jej ściance znajdowałem często wolno leżące 

 kryształy wapna. W jednej zarodni było ich. od dwóch do ośmiu. Są to gwiazdkowate zbite grupy 

 pojedynczych kryształów do 1/4 M. wielkie, więc już prawie gołem okiem widzialne. 



Znajdowanie sir. — Okazy tej Badhamii zebrane w początkach tego wieku przez Bertero koło Ran- 

 canguaw Chili, zostały zachowane w zbiorach paryzkiego muzeum w zielniku Montagna pod nazwą 

 Didymium farinaceum. Jest ona najbliższą poprzedniej, od której różni się włośnią i toni, że zarodnie 

 w nasadzie trzonka są szarawe, a nie żółto zabarwione. 



50. Bad 'kami a panicea. (Fr.) B. gromadna. — Zarodnie nieregularnie kuliste, spłaszczone 

 niekiedyzlewające się, gromadnie stojące, szeroką nasadą do podłoża przyrosłe, szarawo-białe. Wło- 

 śnią gęstą sieć tworząca, o węzłach bardzo silnie rozwiniętych, w środku często w środkową nieregu- 

 larną podsadę rozdęta. Zarodniki jasno-fioleto we, gładkie, od 9 do 11,6 m. m. wielkie. 



1729. Mucilagon°8. Mich., Nov.pl. gen., p. 216, t.96, f.8,? 



1829. Physarum paniceum. Fr., 1. c, III, p. lid. 



1847. Reticnlaria Schmitzii. Debey, l.c, p. 1, t. 2, f. 1 -3. 



Wzmianka historyczna. — Synonim Michelego jest dla mnie bardzo wątpliwym, rysunek oddaje 

 wprawdzie nieźle pokrój naszej Badhamii, ale ileż to maworków i innych śluzowców podobnie nie 

 wygląda. Opis Debeya bardzo dokładny, rysunek wyborny, tak że pomimo to, że okazów oryginalnych 

 nie widziałem, jestem pewny, że ta jego Reticularia tu z pewnością należy. Niektóre okazy śluzowca 

 wydanego przez Fuckla w : « Fungi rhenani » n° 2499, pod nazwą Didymium cinereum tutaj także 

 należą. 



Opis. — Zazwyczaj Badhamia ta sied/i na silnie rozwiniętej, delikatnej, bezbarwnej leżni. Zarodnie 

 stoją jużto gromadnie, niekiedy zlewają się ze sobą, w innych razach są już tak skupione, że od wza- 

 jemnego nacisku od dołu są wielokątne, a w górze zawsze wypukłe, lecz nieco spłaszczone. Ścianka 

 jest błoną zupełnie bezbarwną, ku dołowi znacznie tęższą, mocno zwapnioną licznemi drobnemi ziar- 

 nami. Działając bardzo rozcieńczonym kwasem, tak aby odwapnienie ścianki powoli postępowało, 

 gdy już wszystkie ziarnka wapna zostaną rozłożone, łatwo dostrzedz można innego jeszcze rodzaju 

 zwapnienia. Są to drobne kryształki ułożone około jednego punktu promienisto na wszystkie 

 strony, wielkość całej takiej grupy wynosi od 14 do 22 m. ni. Ilość ichnajednćj ściance zarodni zmienna, 

 dochodzi co najwięcej ośm, ale nigdy nie zdarzyło mi się znaleźć ścianki, na którćjby przynaj- 



