ŚLUZÓWCE. 15)3 



— Physarum cinereum Multis! 



1809.. Physarum Clavus. Lk., Diss., I, p. 27. 



1809. Physarum sinuosum. Lk., Diss., I. p. 27, non Wein. ! 



1809. Physarum capitatum. Lk., Diss. I, p. 27. 



1809. Diderma muscicola. Lk., Diss., I, p. 27. 



1816. Didymium capitatum. Lk., Diss., III, p. 27. 



1817. Didymium lobotum. Nees, Syn., p. 112, f. 104. 



— Didymium physaroides. Klotsch. 



1817. Strongylium minus. Fr., Sym. Gast., p. 9. 



1818. Physarum melanopus. Fr., Sym. Gast., p. 25. 

 1827. Cionium lobatum. Spr., 1. c, IV, p. 529. 

 1829. Didymium marginatum. Fr., 1. c, III, p. 116. 

 1829. Didymium melanopus. Fr., 1. c, III, p. 114. 

 1829. Didymium hemisphamcum. Fr., 1. c, III, p. 115. 

 1829. Physarum nigrum. Fr., 1. c, III, p. 146. 



1833. Cionium farinaceum. Lk., Handb., III, p. 416. 



1833. Didymium filamentosum. Wallr., n° 2187, p. p. 



Wzmianka historyczna. — Makulec ten do najpospolitszych śluzowców należący, posiada też prze- 

 rażającą ilość synonimów. Po raz pierwszy opisany przez Hallera w roku 1742, który załączył rycinę, 

 jego pokrój jak najlepiej oddającą ze wszystkich mi znanych. Persoon pod swoim Physarum melano- 

 spermum rozumiał prawie wszystkie makulce. Opis Schradera wyborny, ale rycina załączona licha. 

 Właściwą budowę podsady nieźle odrysował Nees pod swoim Didymium lobatum, które jest tylko 

 siedzącą formą naszego makulca. Rozliczne synonimy Schuinachera i Linka tu z pewnością należą. 

 Dokładny opis wewnętrznej budowy został wreszcie podany przez de Barego w roku 1859. 



Opis. — Następujące formy dają się z łatwością odróżniać : 



y. D. f. genuinum. Trzoneczck czarny, lśniący, długości zarodni wyrównywający lub pół raza od niej 

 dłuższy. 



2. Rufipes. Trznoncczek rdzawo-brunatny. 

 S. D. f. elongatum. Trzoneczek trzy razy od zarodni dłuższy. 

 y. D. f. subsessile. Trzoneczek znikające- krótki, w pępku zarodni ukryty. 



2. Gonfluens. Zarodnie zlewające się, biszkoptowate szeregi tworzące. 



3. D. f. nigrum. Forma zupełnie bezwapienna ztąd o powierzchni garbatej, czarno-lśniąećj, trzone- 

 czek w pępku ukryty. W komorach podsady także nie ma wapna. 



Trzoneczek jest rurką o błonie tęgiej, ciemno-brunatnej, mocno podłużnie pofałdowanej, w fałdach 



