\'ó8 PAMICTNIK TOWARZYSTWA NAUK ŚCISLYCII W [>ARYŻl - . — TOM V. 



Opis. — Od poprzedniego odróżnia się na pierwszy rzut oka dokładnie kulistym kształtem zarodni 

 i gęstym nalotem kształtów nadających jej pozór oszronienia. Grupy kryształów składają się z licznych 

 bardzo cienkich a długich promieni, to jest pojedynczych kryształów. Trzoneczek jest rurka najzupeł- 

 niej tak samo zbudowaną jak w poprzednim gatunku, i to niekiedy bywa on pusty o ściance bardzo 

 cienkiej, i wówczas wydaje się być nie czarnym ale rdzawo-pomarańczowym. Niekiedy tylko w pod- 

 stawie jest czarnym a ku wierzchołkowi brunatnym. Rurka trzonka rozszerza się z jednej strony na 

 podłożu w maleńką, kolistą, bardzo wyraźną leżnię, z drugiej zaś strony wdraża do zarodni przez jej 

 pępek, przebiega tam czas jakiś, wreszcie zostaje zamkniętą przez błonę podsady i zrasta się tu 

 ze ścianką zarodni. Podsada maleńka, obła, czarna, lśniąca, jest tak samo zbudowanajak w makulcu 

 pospolitym, jestto pęcherz podzielony wyrostkami błony tworzącej jego ściankę, na liczne fałszywe, 

 to jest niezupełne komory. Komory te są wypełnione maleńkiemi grupami kryształków wapna. Ścianka 

 zarodni podobnie tygrysowato plamista jak w poprzednim ; w jednym razie widziałem, że ścianka za- 

 rodni po dojrzeniu rozpadła się w granicach bezbarwnych tych plam na liczne pojedyncze łuski. 

 Włośnią tworzy luźną sieć o włóknach tęgich, cienkich, fioletowo-brunatnych. 



Trzoneczek bywa zazwyczaj jeden i pół raza od zarodni dłuższy, niekiedy do dwóch razy; zdarzają 

 się jednak okazy o trzoneczku bardzo krótkim, lecz zawsze jeszcze wyraźnym, nie ukrytym w pępku 

 zarodni jak to bywa w poprzednim gatunku. 



Znajdowanie się. — W Europie częsty, choć znacznie rzadszy od poprzedniego. La Galie w Algc- 

 ryi (Durieu); Chili południowe (Gay); Karolina niższa i wyższa (Ravenel). 



62. D. P h i) sar o id es (Pers.). M. garbaty. — Nieliczne, walcowate, płaskie zarodnie stoją 

 skupione obok siebie, na wspólnej silnie rozwiniętej podsadzie, tworząc razem niby jedne zarodnie, 

 nieregularnie półkulistą, garbatą, jużto beztrzoncczkową, już też na króciutkim trzoneczku do podłoża 

 przymocowaną. Podsada wielka, dla wszystkich zarodni wspólna, jest pęcherzem podzielonym na 

 liczne fałszywe komory, wypełnione nieregularnymi gruczołkami, zbitymi z drobnych ziarn wapna. 

 Włośnią o włóknach tęgich, zazwyczaj pojedynczych, zrzadka tylko rozwidlających się, opatrzona li- 

 cznemi, wrzecionowatemi, ciemno-fioletowemi zgrubieniami. Zarodniki ciemno-fioletowe, o błonie 

 tęgiej, mocno kolczastej, od 22,8 do 14,2 m. m. wielkie. 



1801). Spumaria Physaroides. Pers., Syn. Fg., p. 163. Sehwartz, V. et Ac.Handl., 1815, p. 107. 



18H. Didymium Physaroides. Fr., Sym. Gast., p. 21. 



Opis. — Makulec ten z budowy podsady najzupełniej do makulca pospolitego podobny. Pod- 

 sada jest tutaj także pęcherzem zamkniętym ze wszech stron właściwą błoną, która tworzy w jego 

 wnętrzu liczne niezupełnie zamknięte, komory. Komory te wypełnione są nieforemnymi sporymi gru- 

 czołkami wapna, zbitymi z drobnych pojedynczych ziarnek. Podsada ta jużto bezpośrednio przyrasta 

 do podłoża, już też wzniesiona jest na czarnym krótkim trzoneczku. Pudowa trzoneczka tak jak 

 w makulcu pospolitym. Na tej silnie rozwiniętej podsadzie siedzą ze wszech stron nieliczne, walco- 

 wate, płaskie zarodnie, stykające się ściśle bokami a dolną ścianą do ścianki podsady przyrosłe. Wszy- 

 stkie razem uważane tworzą jedne nieregularnie półkulistą główkę, o powierzchni garbatej, pokrytej 

 drobnymi kryształkami wapna. Na pierwszy rzut oka, możnaby całą taką główkę uważać za je- 

 dne zarodnie i łatwo wziąć ją za makulec pospolity. Podłużne jednak przecięcia z łatwością 

 przekonywają o istotnej budowie, jedynej w swoim rodzaju pomiędzy wszystkimi śluzowcami. Wło- 

 śnią składa się z włókien pojedynczych, lub zrzadka rozwidlających się, wężykowatych, opatrzo- 

 nych licznemi, tęgiemi, ciemniej brunatno-fioletowo zabarwionemi, wrzecionowatemi zgrubieniami. 



