ŚLUZÓWCE. i 6o 



1833. Cionium complanatum. Lk.,ap. Wallr., 1. c, n° 2176. 



Wzmianka historyczna.— Gatunek ten został po raz pierwszy dokładnie opisany i odrysowany przez 

 Schradera, w formie o zarodniach pojedynczo stojących. W kilka lat potem opisał Persoon formy 

 na silnie rozwiniętej leżni stojące pod nazwą Physarum confluens. To ostatnie nazwisko odniósł Fries 

 do Didymium, opisując jednak pod niem nie ten gatunek, a raczej Didymium confluens. Śluzowiec 

 zaś Persoona wspomina pod Didymium crustaceum, podciągając tam niesłusznie jako synonim Spu- 

 maria physaroides De Gandolla, która jest zupełnie czem innem. Nazwy pierwotnej Schradera nie 

 mogłem użyć, jako pierwszy raz spotrzebowanej przez Batscha dla innego Didymium. Przyjąłam więc 

 nazwisko Persoona, zresztą dla wielu form dobrze pokrój malujące. 



Opis. — Następujące dwa typy różnego pokroju dają się odróżniać : 



a. genuinum. Zarodnie pojedynczo stojące, foremne. 



p. crustaceum Fr. Zarodnie gromadnie skupione na silnie rozwiniętej leżni, nieforemne. 



Ścianka zarodni jest błoną pojedynczą, w wierzchołku prawie bezbarwną, ku podstawie jasno-bru- 

 natno zabarwioną, na zewnątrz pokryta licznemi grupami kryształków. Składają się one z bardzo 

 licznych igłowato-cienkich kryształów, zebranych równolegle w dwie wiązki krzyżujące się pod 

 kątem prostym. W formach pojedynczych zarodnie są półkuliste, lekko spłaszczone, w skupionych 

 spotykamy silnie rozwinięte leżnie, o błonie jużto bezbarwnej, już brunatnawej, mocno zwapnionej. 

 Należni tej stoją gromady zarodni. Są one zazwyczaj z boku od wzajemnego nacisku prawie wielo- 

 kątne, od góry zaś mniej więcej spłaszczone. Podsady prawie zawsze rozwinięte, są barwne, wy- 

 jątkowo tylko białawe. Włośnią z podstawy wiązkowato rozchodząca się, składa się z nielicznych, 

 wężykowatych włókien, tęgich, rozwidlających się pod bardzo ostrym kątem, opatrzonych wieloma 

 półkulistemi i nielicznemi wrzecionowatemi zgrubieniami. 



Znojdcicanie s?>. — Gatunek ten należy do równie rzadkich jak poprzedni, przytrafia się na mchach 

 liściach, zbutwiałem drewnie it. p. Odmiana a. : S. Domingo (Bertero); Montpellier (Delile); Kopen- 

 haga (OErsted) ; Berlin (Magnus). Odmiana fi : Warszawa (Alexandrowicz) ; Petersburg (Weinmann); 

 zresztą w zbiorach Sprenglai wiedeńskiego muzeum bez daty i miejsca zbierania. 



KLUCZ ANALITYCZNY. 

 do oznaczania gatunków makulca służący. 



A. Ścianka pojedyncza lub podwójna. — Podsady brak zupełny, pierwoszczowocnie. 



Pierwoszczowocnie o ściance podwójnej, włośnie bez pęcherzyków 



barwnych D. duoium. Bfski. 



Pierwoszczowocnie o ściance pojedynczej, włośnią pozostaje w sto- 

 sunku z wielkimi pęcherzykami barwnymi D. complanatum. Batsch. 



B. Ścianka pojedyncza lub podwójna. — Podsada typowo rozwinięta, 



zwykle pojedyncze zarodnie, rzadziej pierwoszczowocnie. 



