170 PAMIĘTNIK TOWARZYSTWA NAUK ŚCISŁYCH W PA11YŻU. — TOM V. 



Znajdowanie się. — Rzadki Len gatunek został po raz pierwszy znaleziony w okolicach Kijowa przez 

 profesora Walza. 



72. Cli. reticulatum. Rfski. S. sieciowały. — Pierwoszczowocnie żyłowate, spłaszczone 

 obłe, czołgające się, w nieregularne sieci połączone, bezpodsadowe; siedzące na również sieciowatych, 

 znacznie szerszych, delikatnych, białawych leżniach. Włośnią o włóknach bezbarwnych, nader cien- 

 kich, wiotkich, w gęsta sieć połączonych. Zarodniki gładkie, jasno-fioletowe, 7, o do 8,3 m. m. wielkie. 



1873. Didymium reticulatum. Rfski. in, Fuck. Sym. Myc. 2. Nach., p. 73. 



Opis. — Na podłożu rozpięta jest delikatna, dość szeroka, biaława leżnia tworząca sieć nieregularna, 

 na niej znajdują się pierwoszczowocnie, znacznie węższe, lekko spłaszczone, obłe. Ścianka ich nader 

 delikatna zupełnie bezbarwna, nielicznemi drobnemi ziarnami wapnapokryta. Włośnią o włókienkach 

 nadzwyczaj cienkich, bezbarwnych, w gęstą sieć połączonych, do ścianek pierwoszczowocni słabo przy- 

 rosłych, tak że po dojrzeniu za pomocą delikatnych szczypczyków można wyciągać całe ich masy 

 jakby prującej się frendzelki. 



Znajdowanie się. — Rzadki ten gatunek widziałem raz tylko jeden w zbiorach Fuckla, zbierany 

 w okolicach Konstancyi przez Morthiera. 



73. Ch. nioeum. Rfski. S. śnieżny. — Zarodnie dokładnie półkuliste, lub od wzajemnego 

 nacisku mniej regularne, od 2 do 3 M. wielkie, siedzące, śnieżno-białe, o ściance nader kruchej. 

 Podsada wielka, foremna, nieco spłaszczona, rdzawo-brunatna. Włośnią silnie rozwinięta o włóknach 

 tęgich, sztywnych, pojedynczych, nielicznie tylko rozwidlających się ku górze, ciemno-fioletowych. 

 Zarodniki ciemno-fioletowe, brodaweczkowate, 10 do 11,6 m. m. wielkie. 



Opis, — Gatunek ten do bardzo pięknych należy. Zarodnie stosunkowo do rodzaju okazałych roz- 

 miarów,, jeżeli stoją pojedynczo są dokładnie półkidiste, lekko od góry spłaszczone. Przy gromadnym 

 skupieniu od wzajemnego nacisku przyjmują mniej regularne formy. Ścianka ich śnieżno-biała nader 

 krucha, za najlżejszem dotknięciem pękająca. Zwapnienie jej bardzo silne, tak źe nieraz drobne 

 ziarna skupione pomiędzy sobą odpadają całemi płatami, i wówczas ścianka wydaje się być popielatą. 

 Ścianka po odwapnieniu jest błonką w wierzchołku zarodni bezbarwną, ku podstawie lekkim bru- 

 natnym odcieniem zabarwioną. Podsada tęga, wpadająca w oko raz z powodu wielkości, powtórc 

 z powodu jaskrawo od śnieżnej ścianki odbijającej, brunatno-rdzawej barwy. Jest ona soczewkowata 

 pokryta właściwą sobie, tęgą, ciemno-brunatną błoną, wewnątrz której znajduje się istota ustrojowa 

 gąbczastej natury, mocno na wskroś zwapniona. 



Z podsady biorą początek liczne włókna włośni pojedynczo, w dalszym przebiegu ku górze rozwi- 

 dlają się raz do trzech razy. Są one tęgie, w skutek licznych nieforemnych zgrubień o zarysach 

 chropowatych, ciemno-brunatne, od 1,7 do 2,5 m. m. szerokie. 



Znajdowanie się. — Rzadki ten gatunek znaleziony został przez profesora De Barego w Wogezach 

 na górze Giromagny na granicy śniegu. 



74. C/t. physaroides {D. C). S. spłaszczony. — Zarodnie siedzące, kształtów nieregularnie 

 okrągławych,odldo3M. wielkie, wypukłe lub lekko spłaszczone, z boków zaś od wzajemnego nacisku 

 kątowate, kredowo-białe. Ścianka mocno skorupiasto-zwapniona. Podsada niewykształcona lub 

 bardzo niepozorna, zupełnie płaska, brudno-ochrowa. Włośnią o włóknach bezbarwnych, nader cień- 



