S/ł PAMIĘTNIK TOWARZYSTWA NAUK ŚCISŁYCH W PARYŻU. — TOM V. 



i trzoneczek mają barwę ochrową lub różowawo-ochrową. Trzoneczek jest stosunkowo cienki, kropy, 

 delikatnie pofałdowany, fałdy te rozciągają się i na dolnej, zaklęsłej stronic zarodni, rozwidlają się 

 tam, łączą z sobą tworząc sieć żylastych wypukłości o oczkach tern drobniejszych, im bardziej od 

 środka, l. j. nasady trzonka, oddalonych. Ta spodnia strona na której znajdują się te zgrubienia nie jest 

 właściwie dolną częścią zarodni, ale raczej jest błoną odgraniczającą rurkę trzonka od pęcherza pod- 

 sady. Podsada w górnej części oddzielona jest od zarodni błoną również płaską, w skutek czego pę- 

 cherz ten ma kształt soczewkowaty. Jakeśmy już wspomnieli, jest on wypełniony wapnem, zewnętrzna 

 jednak ścianka jest prawic zupełnie bezwapienna, i dlatego dno zarodni po wypadnięciu jej zawar- 

 tości jest mięsno-czerwone. W przecięciu więc podłużnćm szarori ten ukazuje trzy komory, pierwszą 

 od dołu stanowi rurka trzonka, drugą na niej oparta podsada ukryta w trzeciej zawierającej włośnię 

 i zarodniki. 



Przy otwieraniu się. zarodni tworzy się zazwyczaj najprzód w skorupiastem zwapnieniu szew ko- 

 łowy nad samym brzegiem, następnie cała skorupa wapienna opada z wieczkiem, i daje się widzieć 

 ścianka popielata. Bardzo często sam środek zarodni jest lejkowato-zaklęsły, wówczas skorupiastc 

 zwapnienie najdłużej tam pozostaje. Po rozdarciu ścianki cała sieć włośni wypada naraz pod postacią 

 szarawego puszku, zarodniki wyprószają się. i ukazuje się jużto płaska, niekiedy nawet w środku lej- 

 kowato zaklęsła, jużto soczewkowata wypukła, mięsno-czerwona, górna ścianka podsady, otoczona 

 miseczkowato sterczącym jeszcze bokiem zarodni. Nareszcie wspomnieć wypada, że niekiedy zara- 

 dnie zlewają się z sobą jużto podłużnymi szeregami, już maleńkiemi gromadkami. Trzoneczki zazwy- 

 czaj rozszerzają się na podłożu w maleńką kolistą leżnię, w formach bardzo zwapnionych często 

 wykształca się leżnia żyłowata, łącząca sieciowało podstawy wszystkich trzonków. Średnica zarodni 

 wynosi zazwyczaj 1 M., długość trzonka 1/2 M., zdarzają się jednak również często o trzoneczkach 

 dwa razy od typowych dłuższych, jak również o znikająco-krótkich. Zawsze jednak, jeżeli forma jest 

 trzoneczkowata, to dają się widzieć owe charakterystyczne sieciowate zgrubienia na spodniej stronic 

 zarodni. 



Formy siedzące nie posiadając trzonka nie mogą mieć naturalnie i sieciowatych zgrubień na spo- 

 dniej stronie zarodni, która tu bywa gładka, ochrowo lub mięsno-czerwono zabarwiona. Dalej z bra- 

 kiem trzonka naturalne m jest, że nie mogą się zdarzać owe wałowate wypukłości na spodniej stronic 

 zarodni. Przeciwnie w formach siedzących, górny brzeg zarodni jest często wałowało nabrzmiały, 

 a jeżeli przytem sam środek zarodni jest lejkowato zaklęsły, to okazy takie odpowiadają najzupełniej 

 rysunkom pokroju Hoffmana przedstawiającym jego Diderma contortum. W formach siedzących* za- 

 radnie mają rzadziej kształt krążkowały, częściej są nieco wypukłe o bokach nieco nieregularnych, 

 a podsady stale bywają półkuliste. Zlewanie się zdarza się tu daleko częściej jak w formach tizonecz- 

 kowatych. Jużto powstają podłużne szeregi biszkoptowato przewięzistc, już też maleńkie gromadki, 

 już wreszcie najrozmaitsze esy floresy. Ilekolwiek jednak zarodni zlewa się z sobą ilość ich łatwo 

 poznać po podsadach, które chociaż także pozlewane, jednak zawsze tworzą osobne wypukłości. Na- 

 reszcie pozlewane zaradnie posiadają zawsze krążkowaty brzeg zarodni, trwający nawet po wypróż- 

 nieniu zarodników i otaczający je wszystkie wspólnie. 



Znajdowanie sie. — Gatunek niezbyt częsty; widziałem okazy : Petersburg (Bongard) ; Ju3gersborg 

 w Zelandyi (Schumachcr); Berlin (Gienkowski) ; Warszawa (Alexandrowicz) ; Jever (Koch); Turyn- 

 gia (Wailroth); Bonn (iNces); Reiehartshausen (Fuckel); w Ardennach (Liber) ; Praga czeska (Gorda) ; 

 Trois-Moulins pod Paryżem (Roussel) ; Mirama (Montand) i inne bez daty i miejsca zbioru. 



78. Ch. spumarioides {Fr.) S. zmienny i pi a h ko wy. — Zaradnie kształtów nieregularnych, 



