180' PAMIĘTNIK TOWARZYSTWA NAUK ŚCISŁYCH W PARYŻU. — TOM V. 



1791. Reticularia sphferoidalis. Var. 2. Buli., Ghamp., p. 94, l. 446, f. 2,D. 

 "| 1Ś97. Didymium testaceum. Schrad., p. 25, l. V, f. 1,2. 

 1801. Diderma testaceum. Pers., Syn., p. 167. 

 1827. Cionium testaceum. Spr., Sys., IV, p. 529. 



Wzmianka historyczna. — Gatunek wspomniany po raz pierwszy przez Bulliarda, który różne szaronie 

 pod ogólną nazwą Reticularia spa?roidalis rozumiał. W kilka lat potem został wybornie opisanym i od- 

 rysowanym przez Schradera. 



Opis. Pierwoszcznie tego gatunku są według Schradera barwy początkowo mlecznej, potem 

 różowawej, która wreszcie przy dojrzałości zmienia się na mięsną lub białawo-mięsną. 



Ścianka zewnętrzna jest błonką, po odwapnieniu w wierzchołku delikatną i jasno, ku dołowi tęższą 

 i ciemniej żółto-brunatno zabarwioną. Zwapnienia na stronie wewnętrznej drobno-ziarniste, skorupia- 

 sto wykształcone. Ścianka wewnętrzna jasno żółto -brunatna, ku wierzchołkowi jaśniejsza, bywa często 

 pokrytą na wewnętrznej stronie pojedynczemi, zrzadka rozrzuconemi ziarnami wapna. Podsada składa 

 się z istoty ustrojowej, po odwapnieniu gąbczastej natury, zabarwionej jasno-brunatno. Miejsce gdzie się 

 dwie błony z sobą zrastają jest najciemniejsze, czerwono-brunatne. Włośnią dla gołego oka biaława, 

 składa się z licznych włókien, mocno wężykowatych, pojedynczych, tylko w obu końcach rozgałęzia- 

 jących się licznie, i tam w sieć z sobą połączonych. Włókna fioletowo zabarwione, opatrzone li- 

 cznemi, wrzeciono watemi, ciemniejszemi zgrubieniami. 



Znaj (hic anie się. — Gatunek w Europie dość częsty. 



82. C/i. vaccinum [D. R. et .)/.). S. ciemni/. — Zarodnie siedzące, dokładnie kuliste lub też 

 spłaszczone, o ściance zewnętrznej skorup.iastej, barwy skórzanej, ćmej, wewnętrznej od prześwieca- 

 jących zarodników ezarno-fioletowćj lub mieniącej sie. Podsada wielka, wyraźna, ciemna. Włośnią 

 o włóknach delikatnych, bezbarwnych, pojedynczych. Zarodniki ciemno- brunatno-fioletowe, kolcza- 

 ste, od 10,8 do 11,6 m. m. wielkie. 



1846. Diderma vaccinum. D. R. et M. Expl., sc. Alg., p. 407. 



Opis. — Widziałem bardzo liche tylko okazy tego gatunku zachowane w zbiorach Montagna. Nie 

 jestem więc pewny, czy śluzowiec ten zasługuje na miano odrębnego gatunku, czy leż jest tylko od- 

 mianą poprzedniego. 



Ścianka zewnętrzna po odwapnieniu jest błoną nieregularnie sieciowato pomarszczoną, brunatno- 

 żółtą, wewnętrzna jest zupełnie bezbarwną. Wnętrze podsady jest wypełnione istotą ustrojową, bru- 

 natną i ogromnymi, gwiazdowato skupionymi kryształkami wapna. 



Znajdowanie się. — Alger i Bir-Khadem w Algeryi (Du Rieu). 



82. A. C h. globosum (Pers.). S. kulisty. — Zarodnie kuliste, wazką nasadą do podłoża, lub 

 nader silnie rozwiniętej, mocno zwapnionej, kredowo-białej leżni przyrosłe. Ścianka zewnętrzna sko- 

 rupiasta, kredowo-biała, wewnętrzna jużto popielata, już pięknie mieniąca się. Podsada zazwyczaj 

 maleńka, kulista lub elipsoidalna, kredowo-biała. Włośnią jasno-fioletowa, "gęstą sieć tworząca. Za- 

 rodniki słabo kolczaste, cicmno-floletowe, 8,3 m. ni. wielkie. 



