190 PAMIĘTNIK TOWARZYSTWA NAUK ŚCISŁYCH W PARYŻU. — TOM V. 



DiACHEA Pr. Żałobnia. 



Zarodnie Łrzoneczkowate. Trzonki przudłużające się we wnętrzu zarodni w podsadę, wraz z nią 

 wypełnione drobnemi ziarnami wapna. Włośnią o włóknach przy podsadzić tęższych, ku ściance 

 zarodni coraz cieńszych, gęstą sieć tworzących. 



Trichia sp. Buli.; Stemonitis sp. Trent., Pers. ;. Diachea Pr., Sys. orb. veg., 1, p. 143. ' 



• Wzmianka historyczna. — Rodzaj len został utworzonym w roku 1825 przez Friesa, który go dosko- 

 nale zcharakteryzował. W 1859 podał de Bary dokładną budowę anatomiczną, a w ostatnich cza- 

 sach udało się Alexandrowiczowi zrobić historyę jego rozwoju nader ważną, bo wyświecającą miejsce 

 jakie powinien zajmować w systemie. 



92. D. leucopoda {Buli.). Ż. bialonóżka. — Zarodnie walcowate tępe, od przeświecających 

 zarodników fioletowe, pięknie mieniące się, trzoneczkowate. Trzoneczek krótki, w nasadzie zgru- 

 biały, śnieżno-biały, przedłużający się we wnętrzu zarodni w walcowatą, tępą, do wierzchołka niedo- 

 chodzącą, śnieżno-białą podsadę. Włośnią o włóknach białawych, cienkich. Zarodniki 



1791. Trichia leucopoda. Buli., Champ., p. 121, t. 502, f. 2. 



1797. Stemonitis elegans. Trent. w Rolh. Cat., l.c, p. 220. 



1801. Stemonitis leucostyla. Pers., Syn., p. 186. 



. 1805. Stemonitis leucopoda. D. C, FI. fr., II, p. 257. 



1825. Diachea elegans. Fr., Stirp. femsj., p. 84. 



Wzmianka historyczna. — Gatunek ten opisany i odrysowany został doskonale już w roku 1791 

 przez Bulliarda, z tego więc powodu uważałem za słuszne przyjąć jego nazwisko. W roku 1842 podał 

 Ćorda (Icoii., V, p. 60, t. III, f. 38) rysunek analityczny i opisy w wielu razach niedokładne. Błędy te 

 zostały dopiero sprostowane przez De Barego. 



Opis. -+- Z szerokiej nasady podnosi się krótki stożkowaty trzoneczek, przedłużający się do. wnę- 

 trza zarodni w walcowatą, niekiedy pogiętą podsadę. Ścianka tak podsady jak i trzonka, stanowią- 

 cych jedną rurę wypełnioną drobnemi ziarnami wapna, jest błoną dość tęgą, zupełnie przezroczystą 

 i bezbarwną. Ścianka zarodni jest podobną błoną; w miejscu gdzie trzonek przechodzi w podsadę 

 przyrasta ona do jego ścianki, i przedłużając się ku dołowi obejmuje ją pachwowato. Podsada, ja- 

 keśmy wspomnieli, nie dochodzi nigdy do wierzchołka; z jej ścianki biorą początek rurki włośni, 

 z początku dość szerokie, w dalszym przebiegu coraz cieńsze, wreszcie przechodzące w nader cienkie 

 AYłókienka. Barwa ich pod drobnowidzem jasno-fioletowa. Włośnią od podsady zaraz rozgałęzia się 

 rozlicznie, odnogi te są łekowato pokrzywione, łączą się z odnogami sąsiednich włókien i tworzą sieć 

 wszechstronną o oczkach wielokątnych; rozgałęzienia pochodne są córa?; liczniejsze, odnogi ich co- 

 raz cieńsze, ztąd lóż i oka sieci ku brzegom zarodni są coraz drobniejsze ; .wreszcie cała ta sieć przyra- 

 sta do ścianki zarodni za pomocą ostatecznych, króciuterikich, bezbarwnych włókienek. 



Znajdowanie się. — Gatunek ten nierzadki w Europie, pojawia się zazwyczaj w pewnem miejscu 

 w bardzo znacznych ilościach. Widziałem okazy z La Calle w Algeryi i z południowego Ghili (zbierane 

 przez Gaya). Według Berkeleya, znaleziony także na Geylon i w Ameryce północnej. 



