103 



Nieznany gatunek pianki. 

 1873. Spumaria Micheneń. B. Gfr. Grev., 1. c, ii" 341. 



RZĘD SMĘTOSZE (AMAUROCIŁETE/E). 



Pojedyncze zarodnie lub zrosłozarodnie, bez zwapnień. Zarodniki, włośnią i pod.sada prawie zawsze 

 jednostajnie czarno lub brunatno-fioletowo zabarwi one 



Pokrewieństwo 1. — Sternonitaceae. Paździorkowate. 



Ścianka zarodni albo niewykształcona albo nader nikła. Przedłużenie trzonka tworzy wewnątrz za- 

 rodni podsadę, dającą, w licznych miejscach swej powierzchni, początek włóknom włośni, rozgałę- 

 ziających się i w sieć połączonych. Zawsze pojedyncze zarodnie. 



Stemónitis (Gled.). Paździorek. 



Zarodnie walcowate, na krótkich trzoneczkach gromadnie stojące. Pusta rurka trzonka przedłuża 

 się w środkową pustą, ku wierzchołkowi zwężającą się rurkę podsady. Promienisto rozchodzące się 

 od podsady, liczne włókna w 7 łośni tworzą luźną sieć, a ostatnie ich rozgałęzienia są połączone w sieć 

 powierzchowną, równolegle do ścianki zarodni przebiegającą i połączoną z nią za pomocą nader 

 krótkich, delikatnych, prostopadle (do sieci) stojących kończyków. 



Lycoperdon Rupp.; Clathroidastrum Mich. ; Embolus Hall. ; Glathrus sp. L., Bolt.; Stemónitis sp. 

 Gled.; Tubulifera GEd. ; Tremella Wilki.; Mucor Jacq.; Trichia sp. Buli., With. 



Wzmianka historyczna. — Wroku 1729 utworzy! Micheli rodzaj Clathroidastrum obejmujący wszystkie 

 paździorkowate; w późniejszym czasie zmienił Gleditsch nazwę Michelego na Stemónitis włączając tu 

 także i liczne gatunki strzępka. Późniejsi autorowic w tym też ostatnim znaczeniu pojmowali rodzaj 

 Stemónitis aż do czasów Persoona, który oddzielił Arcyrię jako osobny rodzaj. Fries przyjął dla Ste- 

 mónitis granicę nakreśloną przez Persoona, a tern samem objął pod tern nazwiskiem dwa nasze po- 

 krewieństwa : paździorkowatych i mrzykowalych. W pierwszóm podsada daje w licznych miejscach 

 początek włośni, w drugiem włośnią rozchodzi się z wierzchołkowego błonkowatego rozszerzenia sic 

 podsady. Trzy zaś rodzaje na jakie dawny rodzaj Stemónitis podzieliłem, są nader charakterystyczne. 

 Pod dawną nazwą zostawiłem tylko gatunki, których włośnią tworzy sieć na powierzchni, a dwa 

 inne rozdzieliłem stosownie do tego, czy podsada dochodzi do wierzchołka, czy też tylko do połowy 

 wysokości zarodni, na dwa rodzaje : Comatricha i Lamproderma. 



94. S. fusca {Roth.). P. ciemny. — Zarodnie walcowate, tępe, gromadnie na silnie rozwinię- 

 tej leżni stojące, podsada dochodząca do wierzchołka zarodni. Leżnia, trzonki, podsada, włośnią 

 i masa zarodników fioletowo-czarne. Powierzchowna sieć włośni .o okach nader drobnych, mniej- 

 szych lub mało co większych od zarodników. Zarodniki jasno-fiolelowe, prawie gładkie, od 6,6 do 

 9,2 m. m. wielkie. 



ART. iv. . t>5 



