śluzówce. 195 



kich okazach wszystkie nieraz zarodnie są mniej lub więcej z sobą zlepione, a wierzchołki ich składa- 

 jące się ze zdębniałego pierwoszcza są czarne i lśniące. Naturalnie że w takich okazach spotykają się 

 w budowie w T łośni różne potworności, a wielkość zarodników jest nader zmienna; niektóre z nich ^ 

 dziesięć razy od normalnych większe. 



Oprócz tego kilka razy zdarzyło mi się spotkać bardzo szczególne potworności. Podsada dobiegłszy 

 do wierzchołka rozdymała się w pęcherz od 100 do 160 m. m. średnicy mający, o ściance grubej, je- 

 dnostajnej, brunatnej, wewnątrz pusty. Takie okazy należące do formy minor, zostały przez Friesa 

 opisane pod nazwą Stemonitis pumila (1. c, III, p. 159). 



Wreszcie dodać muszę, że formy mniejsze są zazwyczaj we wszystkich zbiorach oznaczone jako 

 Stemonitis typhoides ; nie potrzebuję dodawać, że przy jakiem takiem zrozumieniu rzeczy, pomyłka 

 taka jest prawie niepodobna. 



Znajdowanie się. — Gatunek w Europie nader pospolity, a zapewne i w świecie całym. Algeria 

 (Montagne); wyspy Maurytius (Bojan); Geylon, Jawa (Zollinger) ; Tasmania i Nowa Zelandya (według 

 Berkeleya); Vera-Cruz (Salle) ; Texas, Stany Zjednoczone i Kanada (według Berkeleya). 



95. S. dictyospora. Rfski. P. podobny. — Zarodnie walcowate, tępe, na silnie rozwiniętej 

 leżni stojące, podsada dochodząca do wierzchołka zarodni. Leżnia, trzonki, podsada, włośnią i masa 

 zarodników fioletowo-czarne. Powierzchowna sieć włośni o oczkach nader drobnych, mniejszych 

 iub mało co większych od wielkości zarodników. Zarodniki jasno-fioletowe, od 6,6 do 9,2 m. m. 

 wielkie, o powierzchni opatrzonej listewko watemi, sieciowato połączonemi zgrubieniami. 



Opis. — Gatunek ten we wszystkich szczegółach do poprzedzającego podobny, różni się zarodni- 

 kami lak wielkimi jak w poprzednich, których błonka jednak opatrzona jest na zewnątrz bardzo 

 charakterystycznemi zgrubieniami. Są to nadzwyczaj cienkie, wązkie i nizkie listewki połączone 

 w sieć, o oczkach bardzo drobnych, wielokątnych. 



Pierwoszcznie równie jak w poprzednim mleczno-białe. 



Znajdowanie się. — Gatunek ten w Europie niewiele co rzadszy od poprzedniego. 



96. S. splendens. Rfski. P. szerokosietny. — Zarodnie walcowate, tępe, na silnie rozwi- 

 • niętej leżni stojące, podsada dochodząca do wierzchołka zarodni. Leżnia, trzonki, podsada i masa 



zarodników fioletowo-czarne. Powierzchowna sieć włośni o oczkach nader wielkich, trzy do czterech 

 razy szerszych od średnicy zarodników. Zarodniki jasno-fioletowe, gładkie, od 6,6 do8,3m.m. 

 wielkie. 



Opis. — Gatunek ten do paździorka ciemnego nader podobny co do budowy zarodników, różni się 

 od niego i od paździorka podobnego budową włośni. Włókna wychodzące z podsady są daleko tęższe, 

 mniej rozwidlające się. Sieć powierzchowna składa się z włókien bardzo tęgich, a oka jej są bardzo 

 wielkie, zazwyczaj trzy do czterech, niekiedy jednak nawet siedm razy szersze od średnicy zaro- 

 dników. 



Znajdowanie się. — Gatunek ten trzy razy tylko widziałem. W zbiorach wydanych przez Funka : 

 Fichtelgebirgs-Cryplogamen, n n 590, pod nazwą : Stemonitis fasciculata. Dalej okazy zbierane przez 

 Bongarda w okolicach Petersburga. Wreszcie z Guyany francuzkiej zbierane przez Leprieura. 



