ŚLUZÓWCE. 107 



Następujące gatunki opisane pod paździorkiem nie są mi znane : 



183 i. Stemonitis crypta. Sz., Amer. Ig., n°23ol. 



1 834. Stemonitis maxima. Sz., Amer. fg., n° 2319. Ponieważ w spisie Schweinitza Stemonitis 

 fermginea nie jest wymieniona, a opis tu załączony zgadza się z tym gatunkiem, bardzo 

 więc być może, że Stemonitis maxima jest paździorkiem rdzawym o zarodniach bardzo 

 wydłużonych. 



1873. Stemonitis porphyra. B. et C, Cfr. Grev., n" 374. 



1847. Stemonitis subclauata. Zoll., Cfr. Flora, p. 301. Okazów oryginalnych Zollingera nie mo- 

 głem nigdzie odnaleźć, sądząc jednak z opisu, uważam gatunek ten za czuprynkę gęstą. 



1848. Stemonitis tenerrima. Curtis., Cfr in Sollins. Jour., VI, p. 349, n° 17. Sądząc z opisu przypu- 

 szczam, że to może być czuprynka Persoona. 



1873. Stemonitis tenerrima. B. et C, Cfr. Grew, n° 373. 



1803. Stemonitis tubulina. A et Sz., I. c, p. 102. Gatunek ten znam w dojrzałym stanie; nie ma 

 on nic wspólnego z paździorkiem ciemnym, jak to przypuszczał Fries, ale ma dość zawiłą 

 budowę, którą historya rozwoju zapewne najlepiej wyjaśni. Tymczasowo więc nie po" 

 mieszczam go zupełnie tutaj, a pragnących bliższych szczegółów odsyłam do wybornego 

 opisu Albertiniego i Schweinitza. 



COMATRICHA (PltEUSS.). CzUPRYNKA. 



Zarodnic walcowate lub kuliste, trzoncczkowate. Trzonek przedłużający się bezpośrednio wewnątrz 

 zarodni w podsadę, zazwyczaj od niej dłuższy. Podsada ku górze coraz cieńsza, przynajmniej trzech 

 czwartych wysokości zarodni dochodząca. Włośnią z podsady początek biorąca, zazwyczaj włókna jej 

 licznie rozwidlające się, połączone w sieć, lecz na powierzchni zarodni nie tworzące do ścianek ró- 

 wnoległej sieci jak w paździorku. Ścianka zarodni zazwyczaj bardzo nikła, odpadająca, niekiedy nawet 

 zupełnie niewykształcona. 



Clathroidastrum Mich.; Mucor sp. L., Scop., Scheef.; Lycogala sp. Hall. ; Embolus sp. Jaq.; Clathrus 

 Batsch.; Stemonitis sp. Roth.,Persr, Fr. ; Trichia sp. Buli.; Comatricha Preuss. 



Wzmianka historyczna. — Jużeśmy wymienili nieco wyżej, przy paździorku powody, które nas 

 skłoniły do utworzenia z niektórych dawnych gatunków Stemonitis nowego rodzaju; wypada mi tu 

 tylko wspomnieć, że Preuss w roku 1851 opisał w « Linnei » (p. 141) dwa niby nowe śluzówce pod 

 nazwą Comatricha, a ponieważ pokazało się, że one nie są nowe, ale należą do Stemonitis i właśnie 

 do tych gatunków, które mi wypadło od paździorka odłączyć, przeto przyjąłem rodzajową nazwę 

 Preussa, zmieniając naturalnie charakter rodzaju. 



97. C. typhińa (Roth.). C z. gęsta. — Zarodnie towarzysko lecz nieskupiono stojące, walco- 

 wate, tępe, często w środku przewięzisto zwężone, nieco na bok skrzywione. Trzoneczek od zarodni 

 przynajmniej dwa razy krótszy. Podsada środkowa z przedłużenia trzoneczka powstająca, ku wierzchoł- 

 kowi przebiegająca, następnie rozszczepiająca się na liczne odnogi włókien włośni. Włośnią o włóknach 



