ŚLUZÓWCE. 201 



których przebiegaj§ sieciowało połączone, tęgie, brunatne włókna, fakt odkryty przez Alexandrowieza. 



Znajdowanie się.— Gatunek ten przytrafia się dość często w lasach, szczególniej na mocno zmursza- 

 łem drewnie, w Europie. Zresztą zaeuropejskich okazów nie widziałem. 



99. C, Persoonii Rfski. C. Pers o ona.— Zarodnie jużto jajowato-walcowate, już kuliste, a 

 w wierzchołku zaostrzone, pod spodem lekko pępkowate, od 1/3 do 1 M. długie. Trzonki szydłowate, 

 od i/2 do 3/4 M. wysokie, przechodzące wewnątrz zarodni w podsadę, przebiegającą prawie do wierz- 

 chołka zarodni. Włośnią o włóknach łękowato pokrzywionych, gęstą sieć tworzących, niewybiega- 

 jących w wolne końce, w całym prawie przebiegu jednakowo grube. Zarodniki jasno -fioletowe, gład- 

 kie, od 6,6 do 8,3 m. m. wielkie. 



1797. Stemonitis papillata. Pers., Disp., p. 10, l, 1, l'. 4. 



1829. Stemonitis oblonga. Fr., 1. c, III, p. 159. 



1836. Stemonitis ovata, c minor. Wein., 1. c, p. 613. 



1841. Stemonitis pulchella. Berk. in anand Mag., p. 431, t. 12, f. 11. 



Wzmianka historyczna. —Podobnie jak wpoprzednim gatunku połączyłem tutaj szereg form. których 

 dwa skrajne typy były dotąd za dwa odrębne gatunki uważane. 



Opis. — Cały szereg tu należących form, daje się odnieść do jednego z dwóch następujących 

 typów: 



a. obovata. Zarodnie prawie kuliste, lecz w wierzchołku spiczasto zaostrzone, a pod spodem pępko- 

 wate, to jest w przecięciu podłużnem sercowate lub jajowate, od 1/5 do 1/2 M. długie. Trzoneczek od 

 1/2 do 3/4 M. wysoki. 



S. oblonga. Zarodnie wydłużono elipsoidalne, lub jajowato w r alcowate, doi M. długie. Trzoneczek 

 od 1/2 do 3/4 M. wysoki. Gatunek ten do poprzedniego nader podobny, różni się przedewszyslkiem 

 podsadą dochodzącą prawie do wierzchołka, trzoneczkiem znacznie krótszym, zazwyczaj wyprostowa- 

 nym i wreszcie zarodnikami mniejszymi. Zresztą pod względem budowy włośni nie przedstawia 

 różnic, chyba że włókna jćj są tutaj w całym przebiegu znacznie cieńsze jak w poprzednim. 



Znajdowanie się, — Gatunek do rzadkich należący przytrafia się równie jak poprzedni na zmursza- 

 łem drewnie : 



a : Lipsk (Schmidt); Kopenhagn(OErstedt); Trois-Moulins pod Paryżem (Roussel). Formy : fi Femsjo 

 (Fries) ; Bonn (Nees). 



100. C. lax a R fs ki. C. rozp ierzch ł a. — Zarodnie kuliste, zaledwie 1/2 M. wśrednicy mające, 

 o trzoneczku sztywnym, czarnym, niedochodzącym 1 M. długości. Podsada prawie do wierzchołka 

 przebiegająca, tam rozdzielająca się na dwa lub trzy włókna. Włośnią o włóknach [w całym prze- 

 biegu jednakowo grubych, bardzo tęgich, nader luźną, rozpierzchłą sieć tworzących. Ostatnie rozgałę- 

 zienia łękowato poprzecznemi włóknami połączone, nieliczne tylko wolno wybiegające, widełkowato 

 rozdzielone. Zarodniki gładkie, ciemno-fioletowe, od 9,2 do 10,8 m. m. wielkie. 



Opis. — Gatunek ten odznacza się przedewszystkiem nader rozpierzchłą siecią, utworzoną przy 

 tern z nader tęgich, bo od 2.5 do 5,3 m. m., zazwyczaj 4 m. m. szerokich włókien. Zarodnie mają od 



AUT. IV. 20 



