202 PAMIĘTNIK TOWARZYSTWA NAUK ŚCISŁYCH W PARYŻU. — TOM V. 



()/i do 0,5 M. średnicy, trzonki od 0,7 do 0,8 M. wysokości. Trzonek i podsada stanowią puslą rurkę 

 o ściance tęgiej, brunatnej. 



Znajdowanie się. — Dotychczas tylko w Freiburgu w Bryzgowii raz znaleziony przez De Barco. 



101. C. uffinis Rfshi. C. pokrewna.— Zarodnie walcowate, tępe, do 2 M. wysokie, o trzo- 

 ncczkn znikająco krótkim. Podsada prawie do wierzchołka przebiegająca, tam rozdzielająca się na 

 dwa do pięciu włókien. Włośnią o włóknach przy nasadzie znacznie tęższych jak w dalszym przebiegu, 

 bardzo luźną, rozpierzchłą sieć tworzących, w punktach zbiegu częstokroć trójkątnie zgrubiałych. 

 Ostatnie rozgałęzienia łękowatemi, poprzecznemi włóknami połączone, niektóre tylko wolno wy- 

 biegające. Zarodniki jasno-fioletowe, brodaweczkowatc, od 5 do 6,7 m. m. wielkie. 



Opis. — Do poprzedzającego z budowy włośni podobny, lecz włókna przy nasadzie do 5,3 ni. m., a 

 w dalszym przebiegu do 3,4 m. m, szerokie iw punktach zbiegu częstokroć trójkątnie zgrubiałe. Za- 

 rodnie od 1,3 do 1,8 M. wysokie, trzoneczki zaś dochodzą zaledwie 0,2 do 0,3 M. długości. Zresztą 

 różni się od poprzedniego i zarodnikami. 



Znajdowanie się. — Gatunek ten do bardzo rzadkich należy, widziałem tylko okazy z Freiburga 

 w Bryzgowii (De Bary) i Kijowa (Walz). 



Uwaga. — Być może, że ostatnie dwa gatunki czuprynki są daleko pospolitsze jakby się zdawać 

 mogło, tylko nie. są spostrzegane, z powodu nader luźnej i łatwo znikliwej włośni, po wyproszeniu 

 więc zarodników zaledwie są widzialne dla gołego oka.. 



LAMrRODERMA Bfski. Blyszczak. 



Zarodnie kuliste lub elipsoidalne, trzoneczkowate. Trzonek przedłużający się bezpośrednio w pod- 

 sadę, zaledwie do połowy wysokości zarodni dochodzącą, jużto walcowatą, już najczęściej w wierz- 

 chołku maczugowato nabrzmiałą. Włośnią z podstawy początek wiązkowato biorąca, zazwyczaj 

 regularnie rozwidlająca się, rzadko tylko w poplątaną sieć połączona. Ścianka zarodni delikatna, 

 najczęściej metalowo błyszcząca się, niekiedy tęga i w nasadzie zarodni miseczkowato trwająca. 



Mucor. sp. Leers. ; Trichia sp. Hoff., Schum. ; Physarum sp. Pers., Fr.; Stemonitis sp. A et Sz.; 

 Fi\, etc. 



Wzmianka historyczna. — Już powyżej przy paździorku podaliśmy powody, które nas skłoniły do 

 utworzenia z tych dawnych gatunków Stemonitis nowego rodzaju. Tutaj dodam tylko, że ponieważ 

 gatunki te oprócz charakterystycznej budowy podsady posiadają wszystkie świetnie błyszczącą 

 ściankę zarodni, przeto nazwałem jeLamproderma. 



101. L. physaroides (A.etSz.).B. srebrzysty. Zarodnie kuliste, o ściance srebrzysto me- 

 talowo błyszczącej, trzoneczkowate. Trzoneczek czarny, ćmy, szydłowaty, rozszerzający się w ma- 

 leńką kołową leżnię po podłożu, a wewnątrz zarodni przechodzący w krótką, maczugowato nabrzmiałą 

 podsadę, niedochodzącą do połowy wysokości zarodni. Włośnią o rurkach fioletowo-brunatnych 

 pojedynczo z podsady biorących początek, w dalszym przebiegu rozwidlających się coraz częściej i po- 

 łączonych poprzecznemi rozgałęzieniami w sieć, ku powierzchni zarodni dość zbitą. Zarodniki jasno- 

 brunatne, od 12,5 do 11,2 m. m. wielkie, mocno kolczaste. 



1805. Stemonitis physaroides. A. et Sz., 1. c, p. 103, t. 11. f. 8. 



