ŚLUZÓWCE. '203 



Opis. — Zarodnie tego gatunku są dokładnie kulisie, mniej więcej 1 M. średnicy mające; ścianka 

 ich delikatnie pomarszczona, świetnie srebrzyslo-metalowo błyszcząca, jest błoną zupełnie bezbarwną, 

 w górze nader delikatną, ku podstawie tęższą, miseczkowato trwającą, odginającą się przytem nieco 

 ku dołowi, w skutek czego zarodnie po otwarciu się w wierzchołku, są zazwyczaj w nasadzie trzonka 

 lekko pępkowate. Trzoneczek czarny, ćmy, szydłowaty, w podstawie nieco zgrubiały, wreszcie roz- 

 szerzająca się na podłożu w maleńką niepozorną leżnię. Trzoneczek bywa od 2 do 3 M. wysoki, w nasa- 

 dzie 0,4, pod wierzchołkiem 0,15 M. szeroki. Trzoneczek przedłuża się wewnątrz zarodni w podsadę 

 z początku walcowatą, 0,1 M. szeroką, później maczugowato nabrzmiałą, 0,18 szeroką. Trzonek wraz 

 z podsadą tworzą tylko jedne rurkę o ścianie tęgiej, będącej lekko pofałdowaną, ciemno-brunatną 

 błoną. Rura ta wypełniona jest nader tęgiemi włóknami, sieciowato poplątanemi, nieraz błonkowalo 

 rozpłaszczonemi i niby w tkankę przechodzącemu Włókna te wychodzą na zewnątrz podsady i prze- 

 chodzą tu we włókna włośni. Włókna rozwidlają się wielokrotnie pod kątem prostym, lub niebardzo 

 ostrym, łączą się pomiędzy sobą zupełnie poprzecznemi i tworzą sieć ku powierzchni coraz gęstszą i 

 w ogóle dość zbitą i sztywną. 



Niezupełnie dojrzałe zarodnie mają powierzchnię ćmą, brunatnawo-czarną lub czarną. 



Znajdowanie się. — Gatunek ten należy do dość rzadkich śluzowców, spotyka się najczęściej na 

 mchach. Drezno (Dittmarsch) ; Halla nad Salą (Sprengel) ; Łużyce (Albertini i Schweinitz); Salcburg 

 (Sauter); Pierre - Perluis w szwajcarskićm Jura (Braun); Fóret de Rosmont w Wogezach (Mou- 

 geaut). 



102. L.Schimperi Rfski. B. Schimp er a. — Zarodnie kuliste o ściance czarno-zielono lub 

 brązowo-metalowo błyszczącej, trzoneczkowate. Trzoneczek czarny, błyszczący, sztywny, szydłowaty, 

 przechodzący Wewnątrz zarodni w przewrotnie jajowatą, do połowy wysokości zarodni zaledwie do- 

 chodzącą podsadę. Włośnią o włóknach czarno-brunatnych, biorących pojedynczo początek z podsady, 

 w dalszym przebiegu rozwidlających się coraz częściej i połączonych poprzecznemi odnogami w sieć 

 ku powierzchni zarodni bardzo zbitą. Zarodniki brudno-fioletowe, delikatnie kolczaste, od 10,8 do 

 11,5 m. m. wielkie. 



Opis. — Gatunek ten do poprzedniego nader podobny, ale we wszystkich częściach tęższy, różni się 

 przedewszystkiem kształtem podsady. W błyszczaku srebrzystym podsada początkowo jest walcowata 

 a tylko w wierzchołku maczugowato nabrzmiała, tutaj zaś zaraz od nasady rozszerza się ku górze ima 

 kształt przewrotnie jajowaty, jest ona 0,3 M. szeroka. Dalej zarodnikami mniejszymi i delikatniej kol- 

 czastymi. Zarodnie mają przeszło i M. średnicy, ścianka ich jest błoną tęgą, jasno-brudno-iłoletową 

 Trzoneczek od 3 do 4 M. wysoki, przy nasadzie 0,6, przy wierzcbołku 0,15 JM. szeroki, posiada bu- 

 dowę najzupełniej taką samą jak w poprzednim gatunku. Włośnią jak w poprzednim. 



Znajdowanie się. — Jedyne okazy tego gatunku jakie widziałem, zostały mi doręczone przez W. P. 

 Schimpera, znalezione przez niego w okolicach Mulhuzy w Alzacyi. 



103. L. columbina (Pers.). B. świetny. — Zarodnie kuliste lub przewrotnie jajowate, nie- 

 biesko lub czarno-fioletowo metalowo błyszczące. Trzoneczki czarne, błyszczące, jużto walcowate, 

 tylko w nasadzie nieco zgrubiałe, jużto szydłowate, wewnątrz zarodni przechodzące w podsadę. Pod- 

 sada walcowata, w wierzchu ostrokręgowo zaostrzona, dochodząca do połowy wysokości zarodni. 

 Włośnią o włóknach ciemno-brunatnych, pojedynczo z podsadą początek biorących, w dalszym prze- 

 biegu tylko trzy lub cztery razy rozwidlających się, luźną sieć tworzących. Zarodniki od 11,5 do 

 14,5 m. m. wielkie, fioletowe, delikatnie kolczaste. 



