206 PAMIĘTNIK TOWARZYSTWA NAUK ŚCISŁYCH W PARYŻU. — TOM V. 



Uwaga. — Ostatnie trzy gatunki błyszczaka maja wiele wspólnego, przedewszystkiem podsadę wal- 

 cowata, w wierzchołku ucięta, włośnie zaraz od nasady rozwidlające się, o odnogach łękowato skrzy- 

 wiających się i gęsta zbitą sieć tworzących. Różnią się względną barwą włośni i ścianki zarodni i różną 

 wielkością i uzbrojeniem zarodników. Być może, że wypadnie je połączyć w przyszłości w jeden ga- 

 tunek, jeżeli się znajdą formy przejściowe. 



107. L. Arc y rio d es (Somf.). B. trwały. — Zarodnie kuliste lub elipsoidalno-wydłużone, 

 lioletowe, lub niebieskawo -metalowo błyszczące, trzoneczkowate. Trzoneczek .już znikająco krótki, 

 już i M. wysoki, również jak silnie rozwinięta leżnia, czarno-brunatny, lśniący, wewnątrz zarodni 

 w podsadę przechodzący. Podsada jużto walcowata i w wierzchołku ucięta (tak zazwyczaj w formach 

 kulistych), jużto nieznacznie ku górze zwężająca się i przechodząca w kilka włókien włośni (tak za- 

 zwyczaj w formach elipsoidalno wydłużonych). Włośnią białawo-brunatna, o włóknach zaraz od nasady 

 rozwidlających się, łękowato pokrzywionych, gęstą, zbitą sieć tworzących. Zarodniki ciemno-fiole- 

 towe, mniej więcej mocno kolczaste, od 12, 5 do 16, o m. m. wielkie. 



1827. Stemonitis Arcyrioides. Somf. in Tidsk. f. natur. Vid. Ghristianiae; 1827. Cum icone. 



— Stemonitis ch&lybea. Pers. in litt. ad Desmas. 



1801. Stemonitis Carestise. Ces. et De. Not. in Erb. Crit. Itak, n° 883. ■ 



1860. Stemonitis Morthieri. Fuck. Sym, Myc, p. 339. Fg. rhen., n° 1447 



Wzmianka historyczna. — Gatunek wybornie opisany przez Sommerfelda, pomimo to, zapewne ze 

 względu na zmienny kształt zarodni i względną długość trzonka, w ostatnich czasach dwa razy 

 jeszcze został opisany. 



Opis. — Gatunek ten od wszystkich innych błyszczaków odróżnia się na pierwszy rzut oka tem, 

 że ścianka zarodni w dolnej połowie jest nader tęga, i po rozprószeniu górnej połowy i zarodni- 

 ków pozostaje mocno przyrośnięta do trzonka, w postaci głębokiej miseczki. Brzeg tśj miseczki 

 jest zazwyczaj mocno poszarpany. Leżnia zazwyczaj silnie rozwinięta, mniej lub więcej lśniąca, 

 czarno-brunatna. Zarodnie stoją jużto towarzysko, już poskupiane w podłużne szeregi. Barwa zaro- 

 dni zmienna, zawsze metalowo błyszcząca się, jużto fioletowo, już stalowo -niebieska. Wysokość 

 zarodni wraz z trzonkiem waha się między 1 1/2 do 2 1/4 M. Trzonek już znikająco krótki, już 

 1 M. długi. Kształt zarodni zmienny we wszystkich przejściowych formach od dokładnie kulistego 

 do wydłużono-elipsoidalnego. Następująca tablica będąca rezultatem bardzo wielu pomiarów najle- 

 piej rzecz całą objaśni. 



