203 PAMIĘTNIK TOWARZYSTWA NAUK ŚClbLYCU W PARYŻU. — TOSI V. 



dzący wewnątrz zarodni w pbdśadę. Podsada połowy wysokości zarodni niedochodząca, stożkowata. 

 Włókna włośni zrzadka rozwidlające się, poprzecznemi odnogami w luźną sieć połączone. Zaro- 

 dniki jasno- fiole to we, 8,3 do 9,2 m. ni. wielkie, o powierzchni opatrzonej listewkowatemi, w sieć 

 połączonemi zgrubieniami. 



1869. Physarum Licea. Fr. in Puck. Sym. Myc, p. 3'<2, non Fr. ! 



1873. Lamproderma Puckeliana. ltfski in Fuck. S. M. 2. Nach., p. 69. 



Opis. — Gatunek ze wszech miar charakterystyczny. Trzoneczek nader króciutki, w pępku zarodni 

 ukryty, tworzy wewnątrz zarodni maleńką, stożkowato zaostrzoną podsadę. Jestto rurka cienko- 

 ścienna wypełniona drobnoziarnistą istotą pierwoszczowatej natury. Ścianka zarodni w wierzchołku 

 nader delikatna, ku podstawie tęższa, pokrywa podsadę do której w zupełności przyrasta. Z tej błonki 

 bierze początek włośnią zrzadka rozwidlająca się, połączona licznemi poprzecznemi odnogami. 

 Ostatnie rozwidlenia są nader długie i włoskowalo cienkie. Zarodnie mają mniej więcej 3/4 M. 

 średnicy. 



Znajdowanie sir. — Gatunek nadzwyczaj rzadki, odkryty po raz pierwszy w okolicach Ebcrbachu 

 nad Renem przez Leopolda Fuckla. 



10!). L. araj r ionema h Ifski. D. s t >• ze p k osieiny. — Zarodnie dokładnie kuliste, maleńkie, 

 srebrzysto-metalowo błyszczące, trzoneczkowate. Trzoneczek wyprostowany, szydłowaty, czarny, 

 lśniący, rozszerzający się zazwyczaj w delikatną ciemno-purpurową leżnię na podłożu, i przecho- 

 dzący wewnątrz zarodni w cieniuteńką, walcowatą, uciętą podsadę. Włośnią wiązkowato począ- 

 tek biorąca, o włóknach tęgich, w całym przebiegu jednakowo grubych, zaraz od nasady łękowato 

 skrzywionych, najrozmaiciej z sobą poplątanych, gęstą, zbitą sieć tworzących, ostatnie odnogi z sobą 

 zrośnięte, nigdy niewybiegające wolno. Zarodniki jasno-tioletowe, gładkie, 6,6 do 7,5 m. m. 

 wielkie. 



Opis. — Zarodnie wraz z trzoneczkiem dochodzą wysokości zaledwie 1 M. Zarodnie kuliste, 

 1/3 do 1/2 M. średnicy mające, o powierzchni mocno pomarszczonej, srebrzysto błyszczącej. Trzo- 

 neczek szydłowaty, czarny, lśnący, cieniuteńki, wyprostowany, tworzy wraz z podsadą rurkę we- 

 wnątrz pustą, o ściankach tęgich czarno-brunatnych. Włośnią odrazu przypominająca włośnię 

 strzępka; włókna jej czarne, w całym przebiegu jednakowo grube, zaraz od nasady skrzywiają się, 

 przebiegają łękowato zachodząc między inne, tworząc sieć gęstą, zbitą, w której niepodobna śle- 

 dzić przebiegu pojedynczych włókien, bo jedne przechodzą w drugie, nawet ostatnie rozgałęzienia 

 nie wybiegają wolno, lecz zrastają się z sobą podobnie jak w czuprynce rozpierzchłej. 



Znajdowanie się. — Gatunek ten został znaleziony w bardzo znacznych ilościach przez Alexandro- 

 wicza i Nowakowskiego, w paśmie gór Święto-Krzyskich na zmurszałem drewnie. 



Pokrewieństwo 2. — Mrzykowate (Enerthenemacese). 



Zarodnie trzoneczkowate. Trzonek przedłużający się wewnątrz zarodni w podsadę przebiegającą 

 do jej wierzchołka i rozszerzającą się tam w krążkowatą błonę. Włośnią tylko z tego krążkowatego 

 rozszerzenia pod sady początek biorąca. 



