ŚLUZÓWCE. 2H) 



— /Ethalium minimum. Wallr. in litt. ! 



— yEthalium microscopicum. Wallr., Herb! 



1833. Licea alutacea. Wallr., FI. ger. er., n°2106. 



Wzmianka historyczna. — Persoon opisując po raz pierwszy tego śluzowca, miał przed sobą okazy 

 z których kora już opadła, dlatego też powierzchnia ich była lśniąca. Fries w późniejszym nieco 

 czasie miał okazy niezupełnie dojrzałe, o powierzchni ćmój i na tej zasadzie opisał je jako nowy 

 gatunek. Wallroth utworzył nowy gatunek bez żadnej podstawy. 



Opis. — Pierwoszczowocnie tego śluzowca bardzo różnego bywają kształtu, jużto rzadziej niere- 

 gularnie półkuliste, jużto najczęściój żyłowate, pełzające, mniej lub więcej spłaszczone. Powierz- 

 chnia ichbrunatno-kasztanowata, ćma. Jeżeli okazy są zupełnie dojrzałe, to za dotknięciem ta zewnę- 

 trzna, ćma kora z łatwością odpada, i ukazuje się wewnętrzna ścianka brunatnawo-oliwkowa, 

 mocno lśniąca. Niezupełnie jednak dojrzałe okazy są barwy ciemniejszej, a kora ich przyrosła tak 

 mocno do ścianki, że nawet sztucznymi środkami oddzielić jej nie podobna. Zresztą dodać jeszcze 

 wypada że niekiedy zewnętrzna kora albo zupełnie się nie wykształca, albo tćż rozwija się tylko czę- 

 ściowo, pokrywając naprzykład tylko wierzchołek lub też tylko jeden koniec żyłowatej pierwo- 

 szczowocni. 



Pod drobnowidzem badana wewnętrzna ścianka jest błoną tęgą, do 1,5 m. m. grubą, zupełnie, 

 jednostajna, sprężystą, brudno-oliwkową. Na niej leży zewnętrzna tworząca korę, jestto błonka nader 

 delikatna, zupełnie bezbarwna, pokryta na zewnątrz warstwą istoty ustrojowej, od 22,2 do 27,8 m. m. 

 wysokiej, drobnoziarnistej. Powyżej wspomnieliśmy że kora niekiedy nie występuje zupełnie, to 

 zdanie jest tylko o tyle słusznem, że niekiedy zewnętrzna bezbarwna błonka nie jest pokryta tą grubą 

 ziarnistą warstwą. Zarodniki brudno-oliwkowe, o ścianie pokrytej licznymi, długimi, lecz nader 

 cienkimi kolcami. 



Znajdowanie się. — Gatunek niezbyt częsty, może nierzadki, lecz z powodu niepozorności nieraz 

 omijany. Jever (Koch); Glacko (Link); Newchatel (Ghaillet); Freiburg w Bryzgowii (Millardet). 



116. L. variabilis. Schrad. B. zmienny. — Pierwoszczowocnie różnie ukształtowane, już 

 żyłowało pełzające, już prawie półkuliste, czerwonawo-brunatne, cme, po odpadnięciu zewnętrznej 

 kory lśniące, brudno-żołte. Masa zarodników ciemno-żółtawa. Zarodniki 



1797. Licea rariabilis. Schrad., Nov. pi. gen., p. 18, t. 6, f. o, 6. 



1808. Tubulina variabilis. Poir., Enc, 1. c, VIII, n° 8. 



Opis. — Gatunku tego nigdy nie widziałem, opis jednak Schradera takjest wyborny, że nie po- 

 zostawia żadnej wątpliwości co do pomieszczenia tego gatunku. Pierwoszcznie są białawe, następnie 

 przyjmują barwę mięsną, a dojrzałe stają się czerwonawo-brunatne. Kora zewnętrza krucha, tęga, 

 ziarnista i ćma, ścianka wewnętrzna lśniąca, od przeświecających zarodników żółtawa, po ich wypro- 

 szeniu jaśniejsza, niekiedy pięknie mieniąca się, 



Tubulina Pers. Zlepniczek. 



Zarodnie walcowate, skupiono stojące na leżni już płaskiej, już Uzoneczkcwato wykształconej, 

 ścianka zarodni pojedyncza. 



