ŚLUZÓWCE. 221 



1816, Dermodium fallax. Nces., Sys., p. 109, f. 103. 



1829. Licea cylindrica. Fr., 1. c, III, p. 195. 



18-47. Licea iricolor. Zollin., cfr. Flora, p. 300. 



1851. Tubulina conglobata. Preuss in Linnea, p. 140. 



Wzmianka historyczna. — Pierwsze nazwiska nadane zlepniczkowi odnoszą sie do młodych zaro- 

 dni w chwili tworzenia się ich. Dopiero w roku 1786 znajdujemy doskonały opis i niezły rysunek 

 tego śluzowca podany przez Batscha, pod nazwą Stemonitis ferruginosa. Wkrótce potem gatunek 

 ten zostaje dobrze opisanym i odrysowanym przez Bulliarda jako Sphaerocarpus cylindricus. Jedno- 

 cześnie podaje Bulliard rysunek pewnego śluzowca, który nazywa Sphaerocarpus fragiformis. Ry- 

 sunek ten jest powodem wielu zamieszań w terminologii zlepniczka, przedstawia on czerwone 

 pierwoszcznie i dojrzałe otwarte zarodnie. Te ostatnie trzeba uważać za anormalnie rozwinięte 

 zlepniczki, przynajmniej trudno przypuścić coś innego coby mogły przedstawiać. W tym samym 

 roku wylicza Gmelin te dwa gatunki Sphserocarpus i Stemonitis Batscha jako trzy gatunki przez sie- 

 bie utworzonego rodzaju Tubifera. Tubulifera coccinea Trenthepola odnosi się do zarodni dopiero 

 wykształcających się. Dochodzimy z kolei rzeczy do Schradera, który zlepniczek nasz opisuje jako 

 Licea Tubulina. Jestto bez zaprzeczenia najlepszy opis tego gatunku jaki kiedykolwiek był skre- 

 ślony. Jednocześnie zamieszcza on w swym systemie Sphaerocarpus fragiformis Bulliarda, dając mu 

 nową nazwę Licea clavata, wspominając jednak że gatunku tego nigdy nie widział i tylko sądząc 

 z rysunku Bulliarda, uważa go za różny od poprzedniego. Persoon uważa dwa gatunki Bulliarda za 

 jeden, i daje im nazwę Tubulina fragiformis, odróżnia jednak pewną szczególną formę, w jakiej 

 zlepniczek niekiedy występuje jako inny gatunek, to jest Tubulina fallax. O licznych odmianach pierw- 

 szego powiemy coś przy opisie. Jednocześnie Sowerby tworzy nowy synonim opisując zlepniczek jako 

 Reticularia multicapsula, trzeba jednak przyznać że załączony rysunek jest najlepszym ze wszystkich 

 dotąd mi znanych. De Candolle we francuzkiej florze przyjmuje dwa gatunki Bulliarda, podciągając 

 je pod rodzaj Tubulina. Nees przyjmuje dwa gatunki, lecz dla jednego tworzy rodzaj Dermodium 

 ze względu że zarodniki tegoż mają tworzyć maleńkie kiełbaskowate skupienia. Lecz już we dwa 

 lata potem pisze Ehrenberg (*), że te walcowate skupienia zarodników nie są czemś normalnem, 

 lecz produktem ztrawienia ich przez owady. Fries w Systema mycologicum przyjmuje dwa gatunki 

 zlepniczka, który opisuje pod Licea, to jest L. cylindrica i L. fragiformis. Opisy są tego rodzaju 

 że różnic dopatrzeć się niepodobna, chyba że drugi gatunek ma zarodniki ciemniejsze od pierw- 

 szego. Sam nawet Fries przyznaje to po części, mówiąc przy opisie drugiego gatunku : « Priori sat 

 similis, sed vegetatione certę distincta ». Wreszcie autor ten przypuszcza że Sphaerocarpus fra- 

 giformis Buillarda jestto jego Licea fragiformis, ale dodaje że rysunek może pozostawiać pewne 

 wątpliwości. Po Friesie wszyscy bez wyjątku autorowie opisują stale dwa gatunki, opierając się 

 wyłącznie na danych Friesa. Ztąd też zamieszanie w zielnikach co do nomenklatury tego śluzowca 

 jest niezmierne. Przejrzawszy jednak mnóstwo okazów, może przeszło setkę, doszedłem do prze- 

 konania, że śluzowiec ten najpospolitszy może ze wszystkich, rozwija się często anormalnie, występuje 

 w różnych formach, lecz te tak są niestałe i tak przypadkowe, że o rozdzielaniu ich na dwa gatunki 

 mowy być nie może. Różna barwa zarodników także nie daje żadnej w tym względzie podstawy, bo 

 wszystkie żywozarodnikowe odznaczają się mniejszą lub większą jej zmiennością. Doszedłszy tedy 

 do przekonania, że tylko z jednym gatunkiem mam do czynienia, uznałem za najsłuszniejsze nazwać 



(*) Ehrenberg. Sylvće myc. bero!., p. 26. 



