śUizowck. 223 



w skutek nieprzyjaznych zewnętrznych wpływów w chwili tworzenia się zarodni, naprzykład silnego 

 deszczu, i t. p. Masa zarodników ma zazwyczaj barwę jasna rdzawo-kasztanowatą, zdarzają się 

 okazy jaśniejszej, więcćj w żółtą wpadającej barwy, lub ciemniejsze prawie umbrowćj. 



Znajdowanie się. — Gatunek ten z pospolitych najpospolitszy w Europie, był także znalezionym 

 w Ameryce, Afryce, na Jawie, i t. d. 



118. T. stipitata (B. et /?.). Z. trzonec zkowat y. — Zarodnie walcowate, o wierzchołku zao- 

 krąglonym, gromadnie w półkuliste grupy skupione na leżni walcowatej, kilka M. wysokiej, niby trzo- 

 neczek tworzącej. Masa zarodników umbrowa. Zarodniki delikatnie brodaweczkowate, 4,6 do 5 m. m. 

 wielkie. 



1868. Licea stipitata. B et R. w The Jour. of the Linn. Soc. of Lon., v. X, n° 46, 551. 



Pojedyncze zarodnie tego śluzowca mają mniej więcój 2 M. wysokości, stoją mocno poskupiane, 

 lecz zaledwie tylko w nasadach z sobą spojone, tworząc razem półkulistą główkę wieńczącą gruby 

 niby trzoneczek. Ten niby trzoneczek a raczej tak szczególnie uformowana leżnia jest mniej więcej 

 walcowata, lecz zazwyczaj w nasadzie nieco szersza jak pod wierzchołkiem. Powierzchnia jej ćma 

 czarno-brunatna. Wysokość wynosi od 3 do 5, szerokość 2 do 3 M. Leżnia ta składa się z niby 

 tkanki, której komory wielkie, cienkościenne, powietrzem wypełnione ; tworzące ją błonki zupełnie 

 bezbarwne. Na zewnątrz jednak cała ta niby tkanka pokryta jest lekko soczewkowato wypukłemi, 

 wielobocznemi, ściśle stykającemi się, ciemno-brunatnemi komorami. Średnica ich bardzo zmienna 

 waha się między 5 a 54 m. m. Komory te są wypełnione ciemno-brunatną istotą pierwoszczowatej 

 natury, niejednostajną, lecz złożoną z nader drobnych cząstek, o zarysach wielokątnych, spojonych 

 z sobą. Znaczenie tych komór, raz ze względu na ich położenie, a powtóre z powodu ich zawartości 

 nie jest zupełnie zagadkowem. Są to naturalnie zanikowo t}lko wykształcone zarodnie. Już w zle- 

 pniczku walcowatym często się zdarza że najskrajniejsze zarodnie są niższe od innych, tutaj leżnia 

 przyjmuje kształt ostrokregu, a pokrywające ją zarodnie tylko w wierzchołku rozwijają się typowo, 

 boczne zaś zanikają, a zarodniki ich nie wykształcają się tworząc tylko wieloboczne bryłki, podobnie 

 jak naprzykład niewykształcone zarodniki w trzonkach strzępków i niektórych kędziorków. 



Znajdowanie się. — Gatunek dotąd tylko w Ameryce spotykany. Kuba, Karolina północna (Ravenel); 

 Guyana francuzka (Leprieur, n° 850J. 



LlNDBLADIA. Fr. 



Zrosłozarodnie nagie, złożone z nader licznych, nieregularnie wielokątnych, drobnych zarodni 

 najzupełniej z sobą ściankami zrośniętych. Powierzchnia ich od najskrajniejszych wystających zaro- 

 dni brodaweczkowata. 



Licea sp. Plhrenb.; ^Ethalium Ghev. ; Lindbladia Fr., Sum. Veg. Scan., p. 449; Reticularia Corda. 



Uwaga. — Szczegóły historyczne dla uniknięcia powtarzania podam przy gatunku. 



119. L. effusa (Ehrb.). L. Krowieniec. — Zrosłozarodnie nagie, na wspólnej silnie 

 rozwiniętej leżni siedzące. Kora tylko przypadkowo wytwarzająca się wówczas czarna, tęga, brunatna, 

 gruba, błyszcząca, o powierzchni chropowatej. Masa zarodników brudno-ochrowa lub umbrowa. Za- 

 rodniki jasne, gładkie od 5,8 do 7,2 ni. m wielkie. 



