ŚLUZÓWCE. 22.'j 



Clatoroptyciiium. Rfski. Deblik. 



Zarodnie beztrzoneczkowe, ściśle obok siebie na wspólnej podkładce siedzące. Ścianka ich tylko 

 w wystającym na zewnątrz wierzchołku trwała, dzwoneczkowata, zresztą umorzona do kilku włókien 

 pojedynczych przebiegających od wierzchołka do podstawy. 



Fuligo sp. Schum. ; Reticularia sp. Fr. ; Licea sp. Wallr.; Lycogala sp. DR. et M. ; Dictydbethalium 

 Rfski olim ! 



Wzmianka historyczno.. — O rożnem rozmieszczeniu tego śluzowca w rozmaitych rodzajach przez 

 dawniejszych autorów podam bliższe szczegóły przy gatunku, tutaj chcę tylko wytłomaczyć powody 

 które mnie skłoniły do zmiany nazwy rodzajowej. Będąc pod picrwszóm wrażeniem odkrycia tak 

 szczególnego i nowego typu, sądziłem, że deblik jest najwięcój spokrewniony z żebrowcem, od któ- 

 rego się różni : brakiem trzonka, małą ilością żeber pojedynczych a niepołączonych poprzecznemi 

 włóknami w sieć przetakowatą. Z tego więc powodu uważałem deblik za zrosłozarodnie śluzowca, 

 najbardziej żebrowcowi pokrewnego i nazwałem go Diclydńethalium. Poznawszy jednak historyęjego 

 rozwoju, przekonałem się najdowodniej, że rozumowanie moje jest najzupełniej błędne. W żebrowcu 

 bowiem, podobnie jak we wszystkich różnobłonach, sieciowate włókna są powtórnemi, wewnętrz- 

 nemi zgrubieniami zewnętrznej, zupełnie jednostajnej, delikatnej ścianki; tymczasem w dębliku włó- 

 kna ku dołowi biegnące są tylko resztkami ścianki zawsze pojedynczej, a rozwijającej się tylko dzwc- 

 neczkowato w wierzchołku. Wypadło więc przyznać się do błędu, a przedewszystkiem odsunąć de- 

 blik z nienaturalnego towarzystwa różnobłonów. Naturalne pomieszczenie przypadało teraz w rzędzie 

 bezwłośni, obok zrosłozarodni mylnika, z którym deblik ma wspólne regularne podziurawienie ścia- 

 nek pojedynczych zarodni. Wytworzenie się tych zrosłozarodni z gromad walcowatych zarodni zle- 

 pniczka, wydaje mi się być najbardziej prawdopodobnym. Ze względu na budowę pojedynczej za- 

 rodni naśladującej nieco latarnię i skupienie ich w jedne warstwę, nazwałem je teraz Clathro- 

 ptychium. 



120. C. rugulosum [W all.). D. szóstak. — Leżnia silnie rozwinięta. Od dzwoneczkowatego 

 wierzchołka zarodni przebiega ku dołowi sześć pojedynczych, trwałych trój kanciastych włókien. 

 Barwa zrosłozarodni zmienna, czerwono -brunatna lub ochrowo-brunatna, niekiedy z ołowianym 

 odblaskiem. Masa zarodników ochrowa lub ochrowo-brunatna. Zarodniki delikatnie brodaweczko- 

 wate, od 8,3 do 10 m. m. wielkie. 



1803. Fuligo plumbea. Schum., FI. Stell., n° 1410. FI. Dan., t. 1970, f. 1. 



1829. Reticularia plumbea. Fr., 1. c, III, p. 88. 



1833. Licea rugulosa. Wallr., FI. er. ger, n" 2107. 



1843. Licea applanata. Berk., Hook. Jour., p. 66. 



1846. Lycogala lenticulare. DR. et M., Exp.sc. de l'Alg., p. 401. 



— Reticularia lenticularis. M. Herb! 



1873. Dictydiaethaliumapplanatum. Rfski w Fuck. Sym. Myc, 2 Nach., p, 69. 



Wzmianka historyczna. — Gatunek ten został opisany po raz pierwszy przez Schumachera. Opis po- 

 dany przez tego autora jest jednak tak niedołężny, że bez widzenia oryginalnych okazów, niktby się 



ART. I. 2 



