śluzówce. 229 



RZĘD HÓŻNOBLONY (HETERODERMEjE). 



Zarodnie pozbawione włośni, podsady i zwapnień. Ścianka zarodni delikatna, po dojrzeniu przy- 

 najmniej w części rozpadająca się na sieciowate, płaskie zgrubienia, znajdujące się na jej wewnętrznej 

 stronie. Zarodniki i zgrubienia wewnętrzne ścianek z jednej i tej samej zarodni, zazwyczaj jednakowo 

 zabarwione. 



Pokrewieństwo 1 . — Przetaczkowate (Cribrariacese). 



Zarodnie trzoneczkowate, pojedynczo stojące. Zazwyczaj tylko górna część ścianki rozpada się 

 pozostawiając sieciowate wewnętrzne zgrubienia. 



DlCTYDIUM SCLTRAD. ŻEBROWIEC. 



Zgrubienia na wewnętrznej stronie ścianki zarodni składają się z jednostajnych, szerokich, równo- 

 legle od nasady trzonka aż do wierzchołka przebiegających płyt, połączonych poprzecznemi, nitko- 

 watemi włóknami w sieć, o okach mniej lub więcej prostokątnych. 



Mucor sp. Batsch.; Stemonitis sp. Gmel. ; Spha3rocarpus sp. Buli.; Bictydium Schrad., Nov. pi. 

 gen., p. ll;Cribraria sp. Pers.; Trichia sp. Poir. 



Wzmianka' historyczna. — Już dawniejsi autorowie wspominają należące tu śluzówce pod roz- 

 maitemi nazwiskami, dopiero jednak w roku 1797 utworzył Schrader dla nich osobny rodzaj, który 

 nazwał Dictydium. Autor ten pierwszy jak najdoskonalej rozpoznał budowę różnobłonów, to jest 

 że sieć ich, nie jest włośnią ale zgrubieniem powstającem na wewnętrznej stronie nader delikatnej i 

 bezbarwnej ścianki. Piozdzielił on wszystkie różnobłony na dwa rodzaje, które nazwał Cribraria i Bi- 

 ctydium, stosownie do tego, czy wewnętrzne zgrubienia dochodzą tylko do górnej połowy zarodni, 

 a dolna pozostaje trwała jako koszyczek, czy tśż cała ścianka rozprószą się, a sieciowate zgrubienia do- 

 chodzą aż do nasady trzonka. Persoon połączył oba rodzaje w jeden, Fries przyjął podział Schradera. 

 Ze względu jednak, że koszyczek, jakem się przekonał, jest cechą bardzo zmienną, raz bowiem roz- 

 wija się nader silnie, drugi raz zanika prawie zupełnie, nie mogłem go przyjąć za podstawę podziału 

 różnobłonów. Wszystkie jednak zgrubienia dają dwa typy : w jednym oka sieci są nieregularnymi 

 równoległobokami lub wielokątami, w drugim prostokątami. Te dwa więc typy użyłem za cechy 

 rodzajowe, różniące przetaczki od żebrowców. Udało mi się odnaleźć jeszcze i typ pośredni, pasia- 

 dający od dołu sieć żebrowca przechodzącą na wierzchołku zarodni w zgrubienia przetaczka, i ten na- 

 zwałem pośrodkiem, 



122. D. cernuum (Pers.). Ż. pospolity. — Leżnia, trzoneczek i masa zarodników orzechowo- 

 purpurowe. Trzoneczek od zarodni dwa do trzech razy dłuższy, wyprostowany, w wierzchołku za- 

 krzywiony. Zarodnie kuliste, 1/2 M. średnicy mające, zwisłe. Sieć zgrubień po wyproszeniu zarodników 

 w wierzchołku zaginająca się do wnętrza. Zarodniki 



1789. Mucor cancellatus. Batsch., Elech. Cont. II, p. 131, t. 42, f. 232. 



1791. Stemonitis cancellata. Gmel.,Sys. Nat., p. 1468, n° 18. 



