śluzówce. 233 



POD ROD Z AJ. II. — EUCRIBRARIA. 



Zgrubienia połączone w siec, o włóknach w punktach zbiegu rozszerzających się w węzły. Koszy- 

 czek niekiedy zepełnie nierozwinięty. 



123. C. purpur ea Schrad. P. purpurowy. — Zarodnic kuliste, żywo-purpurowe, trzone- 

 czkowate, o trzoneczkach czarno-purpurowych. Koszyczek zajmujący jedne trzecią dolną część zaro- 

 dni, półkulisty, o brzegu nieregularnie poszarpanym i podziurawionym. Włókna zgrubień nader cien- 

 kie gęstą sieć tworzące, nie we wszystkich punktach zbiegu rozwijące się w węzły, niektóre wolno wy- 

 biegające. Węzły nielicznie lecz silnie rozwinięte, wydłużone, przez zlewanie się nieraz poskrzywiane, 

 wielokątne, o bokach licznych, mocno wklęsłych. Zarodniki jasno-purpurowe, od o do 6,5 m. m- 

 wielkie. 



1776. Clathrus pedatus riticulo flxo. Schmid.,Icon. et anal. part., t. 33, f. 2, 1-IX. 



1797. Cribraria purpurea. Schrad., Nv. pi. gen., p. 8. 



Opis. — Z delikatnej purpurowej leżni podnoszą się w licznych miejscach czarno-purpurowe, szty- 

 wne, wyprostowane lub lekko skrzywione, w nasadzie zgrubiałe, ku górze nieznacznie zwężające się, 

 ćme, lekko podłużnie porysowane trzoneczki. Zarodnie dokładnie kuliste, wyprostowane lub nieco 

 na bok pochylone, IM. średnicy dochodzące, często znacznie mniejsze. Koszyczek zajmuje jedne trze- 

 cią część zarodni, jest błoną tęgą, kruchą, purpurową, poprzecznemi smugami, biegnącemi po kołach 

 współśrodkowych, nader mocno zziarnioną. Brzeg koszyka bardzo mocno i nieregularnie poszarpany, 

 w licznych miejscach podziurawiony. Sieć zgrubień owłóknach włoskowato-cienkich, tworzą one gęstą 

 sieć, a niektóre wybiegają wolno, rozwidlając się niekiedy przedtem. Nie wszystkie punkta zbiegu roz- 

 winięte w węzły. Bywa ich zazwyczaj w mniejszych od dziesięciu do piętnastu, w największych zaro- 

 dniach od dwudziestu do trzydziestu. Są one wydłużone, często obok siebie stojące, zlewają się z sobą, 

 wskutek czego tworzy się węzeł skrzywiony. Brzegi ich wielokątne, o bokach mocno wklęsłych. 

 Są to błonki delikatne, purpurowe, lecz pod spodem mocno zziarnione, w skutek czego czarniawo- 

 purpurowe i kruche. 



Znajdowanie się. — Nader rzadki gatunek przetaczka; widziałem tylko okazy z okolic Pinzgau 

 w Tyrolu zbierane przez Sautera. Miał być znaleziony na Łużycach przez Albertiniego i Schweinitza 

 i w Bawaryi koło Franeuaurach i Norymbergii przez Martiusa. (Cfr. Martius, FI. Erlan., p. 380.) 



126. C. aurantiaca. Schrad. -P. pospolity. — Zarodnie kuliste, mniej więcćj zwisie, rude 

 lub orzechowo-rude, trzoneczkowate, o trzoneczkach jasno -orzechowych. Koszyczek silnie rozwinięty 

 półkulisty, przeszło jedne trzecią dolnej części zarodni zajmujący, dość regularnie wyzębiony, o zę- 

 bach krótkich, zaostrzonych, zaraz we włośnię przechodzących. Węzły nadzwyczaj silnie rozwinięte, 

 rozgałęziające się i prawie wszystkie pomiędzy sobą pozlewane lub przynajmniej kończynami styka- 

 jące się i jedne sieć tworzące, mocno powyzębiane, połączone pomiędzy sobą cicniuleńkiemi, nitko- 

 watemi włókienkami. Masa zarodników pomarańczowa lub brudno żółta. Zarodniki żółtawe, od 5 do 

 6,5 m. m. wielkie, gładkie. 



1797. Cribraria aurantiaca. Schrad., Nov. pi. gen., p. 5, t. 1, f. 3, 5. 



1801. Cribraria yulgariis, [i aurantiaca. Pers., Syn., p. 194. 



1808. Trichia rufescens, r i aurantiaca. Poir., Enc, 1. c, VIII, n° 31. 



ART. I. S 



