236 PAMIĘTNIK TOWARZYSTWA NAUK ŚCISŁYCH W PARY/U. — TOM VI. 



nader długie, orzechowo-purpurowe. Koszyczek zupełnie nierozwinięty. Zgrubienia na całej zarodni 

 nitkowato-cienkie, bezbarwne, w punktacb zbiegu liczne ciemne węzły tworzące, ztąd zarodnia wy- 

 daje się być ciemnemi plamami upstrzoną. Węzły wielokątne o kątach tępych, wypukłe. Zarodniki 

 żółtawe, 5, do 6,5 ni. m. wielkie. 



1797. Dictydium microcarpum. Schrad., Nv. pi. gen., p. 13, t. 4, f. 3, 4. 

 1801. Cribraria microcarpa. Pers., Syn., p. 190. 



Opis. — Pierwoszcznie tego gatunku są według Schradera mleczno-białe. Z delikatnej czarniawo- 

 purpurowej leżni podnoszą się liczne nitkowato cienkie, sześć do dziewięciu razy od zarodni dłuższe, 

 delikatne, wiotkie, orzechowo-purpurowe trzoneczki. Zarodnie dokładnie kuliste, 1/4 lub 1/3 M. śre- 

 dnicy mające. Koszyczka brak zupełny, cała ścianka rozpadnięta na wewnętrzną sieć zgrubień. Węzły 

 wydatne, wypukłe, czarno-orzechowe, wielokątne, o kątach zaokrąglonych, połączone nitkowato 

 cienkiemi promienisto rozchodzącemi się włókienkarni. Włókna te są zupełnie bezbarwne, a ponie- 

 waż węzły są zabarwione, od mocnego zziarnienia wypukłe, przeto na żółtawej masie zarodników wi- 

 dać tylko węzły jako ciemne punkty. 



Znajdowanie się. — Gatunek bardzo rzadki. Widziałem okazy z okolic Freiburga w Bryzgowii 

 (De Bary) i GEstricha nad Renem (Fuckel). 



130. C. splendens. {Schrad.). P. lśniący. ~ Zarodnie kulistawe o ściance trwałej, od prze- 

 świecających zarodników pięknie złocisto mieniące się, po ich wyproszeniu z srebrzystym odblas- 

 kiem. Zgrubienia żółtawo-orzechowe, masa zarodników żółtawa. Trzoneczek szydłowaty, lekko 

 skrzywiony, jasno orzechowo-purpurowy. Koszyczek niewykształcony, zastąpiony kilkunastoma zgru- 

 bieniami przebiegającemi promienisto od nasady trzonka do jednej trzeciej zarodni, zupełnie wolnemi 

 przeehodzącemi w wierzchołku w sieci zgrubień, o włóknach nitkowato cienkich, rozchodzących się 

 promienisto od wielokątnych, słabo rozwiniętych węzłów. Zarodniki żółtawe, 5 do 6,5 m. m. wielkie. 



1797. Dictydium splendens. Schrad., Nv. pi. gen., p. 14, t. 4, f. 5, 6. 



1801. Cribraria splendens. Pers., Syn., p. 191. 



1808. Trichia splendens. Poir., Enc, 1. c, TUI, n" 28. 



Opis. — Gatunek ten odróżnia się od innych tern, że ścianka zarodni, tutaj daleko tęższa, nie roz- 

 prószą się zaraz po dojrzeniu ale zachowuje się prawie w całości, pokrywając sieć wewnętrznych 

 zgrubień. Jestto błona dość tępa, najzupełniej jednostajna i bezbarwna, od przeświecających zarodni- 

 ków lśni się pięknie srebrzysto metalicznie. Koszyczek zupełnie niewykształcony, przynajmniej tak 

 jak to ma miejsce w dotąd opisanych gatunkach. W jego miejscu na wewnętrznej stronie ścianki roz- 

 chodzi się promienisto od nasady trzonka ośm do dwunastu promieni czarno-orzechowych, równo- 

 wązkich, pomiędzy sobą zupełnie wolnych, jednakowo długich, przechodzących w końcach w sieć 

 zgrubień. Węzły sieci zgrubień bardzo słabo rozwinięte, wielokątne, o kątach tępych, widoczne tylko 

 pod drobnowidzem. Są one połączone pomiędzy sobą nitkowato-cienkiemi również ciemno-orze- 

 chowo zabarwionemi włókienkarni. Trzoneczek dwa do trzech razy od zarodni dłuższy, szydłowaty, 

 lekko pozginany, jasno-orzechowo-purpurowy. Zarodnie do 1/2 M. średnicy dochodzące, rzadziej 

 większe. 



Znajdowanie sic. — Gatunek nadzwyczaj rzadki. Pięknie rozwinięte okazy widziałem tylko ze 

 Szwajcaryi, zapewne przez Ghailleta koło Newschatelu zbierane. Niedojrzałe okazy znalazł De Bary 

 koło Freiburga. 



