ŚLUZÓWCE. 



237 



131. C. intricata. Schrad. P. powikłany. — Zarodnie kuliste, wyprostowane, orzechowe, 



do 1 M. średnicy dochodzące. Masa zarodników brudno-żółta. Trzoneczki szydłowate, iekko w nasa- 

 dzie zgrubiałe orzechowo -purpurowe. Koszyczek półkulisty o brzegu dość regularnie wyzębionym. 

 Węzły sieci zgrubień, silnie rozwinięte wielokatne, o katach mocno tępych, połączone nitkowato 

 cienkiemi włóknami przebiegającemi po dwa, trzy lub cztery równolegle obok siebie. Zarodniki żół- 

 tawe, 5 do 6,5 m. m. wielkie. 



1797. Cribraria intricata. Schrad., Nv. pi. gen., p. 7, t. 3, f . 1 . 



Opis. — Trzoneczki szydłowate, ku górze nieznacznie zwężające się, orzechowo-purpurowe, wy- 

 sokości zarodni wyrównywajace lub do trzech razy dłuższe. Zarodniki dokładnie kuliste, 1 M. śre- 

 dnicy dochodzące, stale wyprostowane, orzechowe. Koszyczek silnie rozwinięty, jednej trzeciej lub 

 połowy wysokości zarodni dochodzący, o brzegu dość regularnie wyzębionym, zębach licznych, waha- 

 jących się między czternastoma a dwudziestoma. Węzły silnie rozwinięte, nieregularnie wielokatne, o 

 kątach tępych, bokach lekko wklęsłych. Z każdego boku wychodzi dwa do czterech włókien, nitkowato 

 cienkich, przebiegających obok siebie, zupełnie równolegle do sąsiedniego węzła. Jestto charakter 

 główny różniący ten gatunek od wszystkich innych przetaczków. Wiele gatunków np, p. zmienny, 

 gruszkowaty lub makówka, mają węzły mniej lub więcej podobne, u tych jednakże włókna rozchodzą 

 się promienisto na wszystkie strony, kiedy tutaj stale każde dwa sąsiednie włókna łączą się dwoma, 

 trzema lub czterema włóknami przebiegającemi obok siebie równolegle. Koszyczek i węzły mocno 

 zziarnione. 



Znajdoicanie sic. — Jedyne okazy tego gatunku jakie widziałem pochodzą z północnej Karoliny, 

 zbierane przez Rayenela. 



132. C. piriformis. Schrad. P. gruszkowaty. — Zarodnie gruszkowate lub prawie war- 

 tołkowate, wyprostowane, ciernno-orzechowe. Masa zarodników brudno ciemno-żólta. Trzoneczek 

 gruby, walcowaty, ku górze tylko nieznacznie zwężony, orzechowo-purpurowy. Koszyczek silnie roz- 

 winięty, lejkowaty, o brzegu nieregularnie poszarpanym i podziurawionym. Sieć zgrubień gęsta, 

 o węzłach dość silnie rozwiniętych, wielokątnych, o kątach ostrych połączonych nitkowato cienkiemi 

 promienisto rozchodzącemi się włóknami. Zarodniki żółtawe, 5 do 6,5 m. m. wielkie. 



1797. Cribraria piriformis. Schrad., Nv. pi. gen., p. 4, t. 3, f. 4, 5. 



1801. Cribraria rufescens, [5 piriformis. Pers., Syn., p. 193. 



Opis. — Pierw 7 oszcznie tego gatunku mają w pierwszćj chwili, według Schradera, barwę czarniawo- 

 purpurową. W czasie owocowania barwa ta zmienia się kolejno na wiśniowo-czarniawą, orzechowo- 

 czarniawą, wreszcie staje się żółtawo-orzechową. Z delikatnej leżni ciemno- orzechowej i błyszczą- 

 cej podnoszą się liczne trzoneczki, zazwyczaj tylko w nasadzie nieco zgrubiałe, ku górze zaś bardzo 

 nieznacznie zwężające się, mocno podłużnie pofałdowane, ciemno-orzechowe, zazwyczaj wysokości 

 zarodni wyrównywajace, rzadziej nieco krótsze lub dłuższe. Zarodnie 1/3 lub 1/2 M. średnicy mające, 

 koszyczek ich silnie rozwinięty zajmuje jedne trzecią dolnej ich części. Jest on lejkowaty, o brzegu 

 podziurawionym, o bardzo licznych, nieregularnie poszarpanych zębach. Węzły wielokatne o zary- 

 sach ogólnych zaokrąglonych lub wydłużonych, o kątach ostrych, mocno wypukłe, połączone nitko- 

 wato cienkiemi promienisto rozchodzącemi się włókienkami. W gatunku tym, pierwotna bezbarwna, 

 delikatna ścianka często zachowuje się w części na węzłach i koszyczku, ztąd też zarodnie jego są 

 zazwyczaj lekko lśniące. 



