238 PAMIĘTNIK TOWARZYSTWA NAUK ŚCISŁYCH \V P4RYŻU. — TOM VI. 



143. T. Jack ii Rfski. A". Ja cha. — Zarodnie w formach typowych skupione, gromadnie sie- 

 dzące na wspólnej silnie rozwinięto] leżni. Sprężyce walcowate 4,2 m. m. szerokie, przechodzące 

 w koniec gładki, prosty, lub lekko skrzywiony, zaledwie szerokości sprężycy wyrównywający. Wężo- 

 wnie trzy do czterech, wyjątkowo tylko dwie, mało wystających, zrzadka pokrytych kolcami od 0,8.'! 

 do 2,3(1 wysokimij oddzielonych znacznie szerszemi dolinami. Zarodniki kuliste, opatrzone listew- 

 kowatcmi zgrubieniami, znacznie szerszemi jak wysokiemi, podziurawionemu, jużto tylko rozgałęzia- 

 jącemi się, już w części w nieregularne i niezupełne sieci połączonych, od 10,8 do 12,5 bez, a od 12,4 

 do 14,1 m. ni. ze zgrubieniami szerokie. 



Opis. — Gatunek ten z pokroju do poprzedniego podobny. Maleńkie okrągławe zarodnie, nieraz 

 zaledwie 1/3 M. wysokie stoją skupione na silnie rozwiniętej wspólnej leżni, często od wzajemnego na- 

 cisku z boków wielokątnie pospłaszczane. Masa zarodników zloto-żółta, ciemno -ochro wa lub ciemno- 

 oliwkowo-zielona. 



Co do budowy sprężyć i zarodników ma z poprzednim wspólne wężownicowate zgrubienia, jedna- 

 kowe zakończenia sprężyć i podziurawienie zgrubień ścianki zarodników. Różni się jednak przedc- 

 wszystkiem wężownicami pokrytemi kolcami i listewkami zgrubieli zarodników niepołączonych 

 w regularną sieć, lecz tylko rozgałęziających się nieregularnie. 



Sprężyce walcowate, przechodzące w koniec ich szerokości wyrównywający, zazwyczaj nieco na 

 bok zakrzywiony, prawie gładki. Wężownie typowo cztery, niekiedy tylko trzy, a w bardzo rzadkich 

 wyjątkach dwie, są one mało wystające, poprzedzielane nieco szerszemi dolinami. Powierzchnia tych 

 wężownie pokryta jest licznymi, szeroką nasadą siedzącymi kolcami. Kolce te są zazwyczaj mniej wię- 

 cej tylko 0,83 m. ni. wysokie, w niektórych jednak formach już przy użyciu bardzo słabych powięk- 

 szeń widoczne, bo do 2,36 m. m. wysokie. Zarodniki są opatrzone listewkowatemi zgrubieniami. 

 Listewki tę znacznie szersze jak wysokie, jużto rozgałęziają się nieregularnie, już tworzą niezupełne 

 sieci, już tylko nieregularne plamy o falowatych zarysach i to wszystko nieraz na jednym i tym samym 

 zarodniku. W zgrubieniach tych znajdują się niezgrubione miejsca, mające kształt walców prostopa- 

 dłych do powierzchni ścianki zarodnika. W poprzednim gatunku znajdują się one także, ale tylko je- 

 dnym szeregiem na listewce, tutaj ponieważ listewki są zawsze szersze, a oprócz tego nieraz rozsze- 

 rzają się w wielkie plamy, bywa ich nieraz i kilka szeregów. Średnica zarodników wynosi od 10,8 do 

 15,5 bez, a od 32,4 do 14,1 ni. ni. ze zgrubieniami. 



Znajdowanie sio." — Gatunek częstszy jak poprzedni. Jerer na Rugii (Koch); Lipsk (Dc Bary) ; OEstrich 

 nad Renem (Fuckel) ; Freiburg w Bryzgowii (De Bary); Salem w Baderiskiem (Jack.); Konstancya 

 (Kirchner); w zielniku de Candola bez miejsca z Europy i tamże z południowego Chili. 



Uwaga. — Gatunek ten poświeciłem pamięci Jacka (wymawiaj Jakka) właściciela apteki w Salem 

 w Badeńskiem, bardzo zasłużonego badacza flory skrytopłciowej swego kraju, który ten gatunek 

 pierwszy odnalazł. 



144. T. sc ab r a Rfski. K. szorstki. — Zarodnie w formach typowych skupione, gromadnie 

 siedzące na wspólnej silnie rozwiniętej leżni. Sprężyce walcowate 4,2 m. m. szerokie, przechodzące 

 w koniec gładki, prosty lub lekko skrzywiony. Wężownie od trzech do czterech bardzo spiczastych, 

 wystających, niekiedy licznymi lecz krótkimi kolcami opatrzonych, poprzedzielanych równie szero- 

 kiemi dolinami. Zarodniki od 8,3 do 11,0 m. m. średnicy mające, o ściance bardzo tęgiej, pokrytej 

 licznemi, tępemi brodaweczkami. 



