śluzówce. |>-^yy 



1803. Arcyria vermicularis. Schum., FI. Sieli,, n" 1 475 lesie Fr.! 

 1829. Arcyria punicea, fi vermicularis. Fr., 1. c, III, p. 178. 



Opis. — Pokrój tego gatunku, przed otwarciem się zarodni, przypomina strzępek piękny. Posiada 

 jednak włośnię zaklęśnięta między pęcherzyki wypełniające rurkę trzonka, opatrzona zgrubieniami 

 zupełnie takiemi samemi jak w poprzednim gatunku, różni się jednak od niego tern, że rurki w dol- 

 nej części przebiegu włośni są tylko 3,6 m. m. szerokie, stają się ku górze coraz szerszemi, wreszcie 

 pod wierzchołkiem dosięgają grubości 5,4 m. m. Włośnią rozpręża się na kilka M. Kieliszek ma kształt 

 lejkowaty, jego błonka pofałdowana opatrzona zgrubieniami brodaweczkowalemi, dalśj połączonemi 

 między sobą sieciowato-nitkowato-cienkiemi włókienkami. 



Znajdowanie się. — Jedyne okazy tego gatunku jakie widziałem, były zbierane przez Friesa w oko- 

 licach Lundu w Szwecyi. 



157. A. nut ans [Bul L). S. zwisły. — Zarodnie walcowate w formach typowych, na znikającu- 

 krotkim trzoaeczku os ulzone, pozornie siedzące. Włośnią rozprężająca się wielokrotnie, zwieszająca 

 się. Masa zarodników i włośni zamszowa, ciemno-żółta lub rzadziej żółto-brunatna. Sieć włośni o rur- 

 kach walcowatych, w różnych okazach różnie szerokich, od 3,3 do 4,2 m. m. Zgrubienia w postaci 

 kolców pokrywających gęsto rurki, miedzy któremi spotykają się, bez porządku rozmieszczone, pól- 

 pięrścieniowate lub pierśeieniowate, nader cienkie listewki. Zarodniki od 7,5 do 8,3 m. m. wielkie, 

 gładkie. 



1729, Clathroides flavescens, pediculo carens. Mich., Nv. pi. gen., p. 214. 

 1742. Clathroides longissimum luteum. Hall., Heh\, p. 10. 

 1769. Glathrus ramosus, 8. Retz. Vet. Ac. Hand.. p. 253. 

 I 179^. Trichia nutans. Buli., Champ., p. 122, 1.502, f. 3; Suw., Eng, ig., t. 260; 

 1791. Stemonitis nutans. Gmel., Svs. nat., o. 1407, n"7. 



1796. Arcyria flava. Pers., Obs., I, p. M, n° 111; Grev. Scot., er. fi., t. 309. 



1797. Stemonitis amoena. Trent., 1. c, p. 222. 

 1803. Trichia elongata. Schum., FI. Saell., n° 1464. 

 1803. Arcyria alutacea. Schum., FI. Sieli., n° 1474. 

 1824. Arcyria nutans. Grev., FI. edin., p. 455. 



— Arcyria pallens. W r allr. in lit.! 

 1833. Arcyria straniinea. Wallr., FI. er. ger., n° 2232. 

 1836. Arcyria nutans, c. minor. Bong. in Wein., 1. c, p. 609. 



Wzmianka historyczna. — Strzępek ten szczególnym pokrojem od razu wpadający w oku, :<:.-. Uy 

 też wspomnianym już przez najdawniejszych autorów. Dopiero jednak w roku 1791 podał Buiiiard 

 niezły rysunek pokroju i pierwszy nieco dokładniejszy opis, a że użył przy tśm bardzo trafnego kiazwi 

 ska, przeto zachowałem je za przykładem Friesa. Najlepszy jednak rysunek został wykonany ; rzez So 

 werby'ego. 



