śluzówce. 279 



Znajdowanie się. — Gatunek ten nadzwyczaj rzadki, został mi doręczony po raz pierwszy przez 

 zmarłego niedawno GErstędta, który go znalazł w Foenthavęn, pod Kopenhagą. Później widziałem 

 okazy zbierane przez Friesa koło Lundu, przez Prescotta koło Petersburga, i przez Sautera koło 

 Pinzgau w Tyrolu. 



159. A. diety one ma Iifski. S. sieci o włos. — Zarodnie jajowate, wyniesione na trzo- 

 neczku bardzo krótkim, skupiono na podłożu stojące. Włośnią niezbyt silnie rozprężająca się, o 

 rurkach walcowatych, bez względu na rozmieszczenie niejednakowo szerokich, w różnych okazach 

 od 3,3 do 5m ni. szeroka. Zgrubienia w postaci tęgich, spiczastych, 1,7 ni. m. wysokich kolców 

 połączonych sieciowało w nasadach listewkowatemi zgrubieniami. Zarodniki gładkie, od 9,2 do 

 10 m. m. średnicy mające. 



1836. Arcyria nutans, (a) sordide ochracea. Bong. in Wein., 1. c, p. 609. 



— Arcyria ochracea. D. By. msc! 



— Arcyria cinnamomea. Kaulfuss msc ! 



Opis. — Zarodnie tego gatunku z pokroju do strzępka kulawki bardzo podobne. Na podłożu stoją 

 mocno skupione, jajowato-okrągławe zarodnie na bardzo krótkim trzoneczku wyniesione. Trzo- 

 neczek, w okazach które widziałem, dosięga co najwyżej 1/2 M. wysokości i rozszerza się w mi- 

 seczkowaty płaski kieliszek. Barwa masy zarodników i włośni zmienna, ochrowa lub czerwono- 

 ochrowa. Zarodnie są pozbawione ścianki; błonka kieliszka staje się coraz cieńszą, wreszcie znika 

 zupełnie ; zastępuje ją warstwa zarodników zanikowych, bezzawartościowych, zupełnie spłaszczo- 

 nych, wielokątnych, stykających się ściśle bokami. Kieliszek w dolnej części posiada zgrubienia 

 sieciowate, nieraz w ten sposób wykształcone, że spostrzegamy sieć o oczkach wielkich, utworzonych 

 z tęższych listewek, w których cieńsze listewki tworzą sieć o oczkach daleko drobniejszych. 



Włośnią tworzy sieć gęstą, niezbyt silnie rozprężającą się. 'Rurki jćj walcowate w jednej i tej samej 

 zarodni, grubość ich niezależnie od rozmieszczenia waha się mniej więcej o 0,8 m. m.; w różnych 

 jednak okazach bywa od 3,3 do 5 m. m. szeroka. Zgrubienia nader charakterystyczne, cała powierz- 

 chnia rurek pokryta jest dość szerokiemi listewkowatemi zgrubieniami połączonemi w sieć, a 

 z wielu węzłów tej sieci wychodzą tęgie, spiczaste, mniej więcej 1,7 m. ni. wysokie kolce. Pierwo- 

 szcznie mają według de Barego barwę mięsną. 



Znajdowanie się, — Gatunek nadzwyczaj rzadki. Petersburg (Bongard) ; Halla nad SaJą (Kaulfuss); 

 Freiburg w Bryzgowii (De Bary). 



160. A. ferruginea S aut. S. za wiły — Zarodnie jajowate, o trzoneczku zazwyczaj krótkim, 

 mocno ścieśniono na podłożu stojące. Masa zarodników i włośni zazwyczaj ceglasta, niekiedy rdzawa, 

 czerwono-ochrowa lub ochrowa. Włośnią niezbyt mocno rozprężająca się, o rurkach trójściennych 

 z zaokrąglonymi kątami. Jedna ścianka bardzo gruba, listewkowatemi, równoległe do siebe stoją- 

 cemi zgrubieniami opatrzona, dwie inne dłuższe, opatrzone nieregularnemi sieciowatemi, delika- 

 tnemi zgrubieniami. Szerokość ich w różnych okazach bardzo zmienna, wahająca się również 

 w sieci jednej zarodni bez względu na rozmieszczenie. 



1841. Arcyria ferruginea. Sauter, 1. c, p. 316. 



1859. Arcyria lateritia. D. By., cfr. Mycet., p. 24. 



1869. Arcyria ferruginea. Fuck.. Sym., Myc, p. 337. 



