ŚLUZÓWCE. 233 



w kilku warstwach na sobie tworząc placki nieraz do 3 centymetrów wielkie, a do ■> M. grube. Placki 

 te składają się z nadzwyczaj wielu zarodni mocno do siebie przylegających, od wzajemnego nacisku 

 nieregularnie wielościennych, większość ich ma 1/2 M. średnicy, zdarzają sic jednak miedzy niemi 

 drobne zaledwie l/o M. szerokie, lub też inne 3/4 a nawet przez zlanie się przeszło 1. M. wielkie. 

 Ścianka zarodni zawsze jest pięknie lśniąca, i zupełnie nieregularnie pękająca. Bywa ona albo barwy 

 mięsnej, a wówczas zarodniki pierwiastkowo szarawe, stają się w zetknięciu z powietrzem czerwo- 

 nawe, lub czerwono-brunatne, albo też ochrowa z oliwkowym niekiedy odcieniem, a wówczas masa 

 zarodników jest ciemno-ochrowa. Ścianka zarodni jest błoną wszędzie jednostajnie tęgą, na zewnątrz 

 delikatnemi brodaweczkowatemi zgrubieniami opatrzoną. 



Włośnią zupełnie nicrozprężliwa składa się z rurek luźną sieć tworzących, przewięzisto zwężają- 

 cych się, tu i owdzie rozdymających się pęcherzykowato, liczne jej odnogi przyrastają wrzecionowato 

 zwężoną nasadą do ścianki zarodni na całej jej przestrzeni. Szerokość rurek włośni waha się między 

 3,3 a 6,7 m. m., zaś pęcherzykow T ate rozdęcia dochodzą niekiedy 11,6 m. m. szerokości. Rurki te 

 włośni są pokryte niezliczoną ilością tępych, nizkich brodaweczek. Zarodniki cienkościenne o błonce 

 delikatnej, gładkiej, 7,5 m. m. wielkie. 



Znajdowanie się. — Gatunek ten należy do wielkich rzadkości w śluzowcach. Laponia szwedzka 

 (Sommerfeld); Yaberg w Femsjó (Fries) ; Blinstrubiszki na Żmudzi (Janczewski); Łużyce (Albertini 

 i Schweinitz); Pinzgau w Tyrolu (Sauter); Mappen nad Renem (Fuckel); Maincy koło Paryża 

 (Roussel). 



162. L. globosus (Sz ).• S, podparta. — Zarodnie kuliste, nieco spłaszczone, białe z siarkowym 

 odcieniem, na maleńkim wyprostowanym trzoneczku stojące. Włośnią nierozprężająca się, o rurkach 

 bardzo luźną sieć tworzących bez względu na rozmieszczenie, od 3,7 do 5,2 m. ni. szerokich, licznemi 

 rozszerzonemi i gładkiemi odnogami przyrośnięte w licznych miejscach do ścianki zarodni. Zgrubie- 

 nia w postaci nader cienkich, spiczastych kolców, do 0,4 m. m. wysokich, Zarodniki gładkie, 6,7 m.m. 

 wielkie. 



1822. Arcyria globosa. Sz., Consp. fg. Carol., n° 400 ; Amer. fg., n° 2340. 



1829. Oaterium globosum. Fr., 1. c, III, 154. 



1849 Nassula globosa. Fr. Sm. Vg. Sc, p. 456. 



Wzmianka historyczna. — Gatunek ten odkryty przez Schweińitza, który go słusznie pomiędzy Ar- 

 cyriami pomieścił. Fries początkowo przeniósł go do Craterium, lecz w Summa Yegetabilium Scandi- 

 navia? utworzył dlań nowy rodzaj Nassula. Tymczasem gatunek ten różni się od poprzedniego, pod 

 względem ogólnej budowy, tylko obecnością trzonka, co zupełnie nie upoważnia do rozdzielenia 

 rodzajowego. 



Opis. — Zarodnie tego śluzowca nader niepozorne, wyniesione na zaledwie 1/2 M. wysokości do- 

 chodzącym wyprostowanym trzoneczku, są kuliste, nieco spłaszczone, 1/3 M. średnicy mające. Sto- 

 sunek szerokości do wysokości ma się jak 6 do 5. Ścianka ich lekko lśniąca, pęka nieregularnie, jest 

 błonką zupełnie gładką, w wierzchołku delikatną, ku dołowi tęższą i przechodzącą w rurkę trzonka. 

 Rurka trzonka jest wypełniona podobnie jak w strzępkach nieregularnymi, różnie wielkimi pęcherzy- 

 kami, ścianka jej jesfbłonką tęgą, przezroczystą, mocno podłużnie pofałdowaną. Włośnią nierozprę- 

 żiiwa, o rurkach w luźną sieć połączonych, przyrasta licznemi odnogami do ścianki zarodni na całej 

 jej przestrzeni. Rurki jej są bez względu na położenie od 3,7 do 5,2 m. m. szerokie, pokryte nader 



