2; O PAMIĘTNIK TOWARZYSTWA NAUK ŚCISŁYCH W PARYŻU. — TOM VI. 



Opis. — Gatunek ten o ile dotąd wiadomo, występuje tylko w postaci pierwoszczowocni żyłowa- 

 tych, obłych, pełzających, poskręcanych, od przeświecających zarodników żółtych. Ścianka zarodni 

 pęka nieregularnie, jest hłonką nader delikatną, prawie zupełnie bezbarwną. Włośnią tworzy sieć 

 dość luźną, wybiegającą w liczne wolne odnogi, o końcach uciętych lub tępo zaokrąglonych. Rurki 

 włośni 3,3 m. m. szerokie, o ściance nadzwyczaj cienkościennej, przeświecającej, pokryte tęgicmi 

 pierścieniowatemi zgrubieniami, od 0,4 do 0,7 m. m. wysokiemi. Pierścienie te jużto są bardzo 

 gęsto rozmieszczone tak, że przestrzeń między nimi powstająca wyrównywa szerokości pierścienia, 

 już lóż znaczne przestrzenie pozostają bez zgrubień. Zarodniki kuliste pokryte listewkowatemi zgru- 

 bieniami, o listewkach nader cienkich, dość wysokich, połączonych w sieć, o oczkach dość regular- 

 nych, wielokatnych, od 10,8 do 11, m. m. wielkie. 



Znajdowanie się. — Gatunek nadzwyczaj rzadki : Freiburg w Bryzgowii (Dc Bary); Herrenhauscn 

 (Wigand); w obu razach na zużytćj korze garbarskiej. 



167. C. circumsci ssa (W ałlr.). C. złotowłosa. — Jużto zarodnie kulistawo-spłaszczone, 

 uciętem wieczkiem pękające, już pierwoszezowocnie żyłowate, obłe, pełzające, poskręcane, środko- 

 wym szwem lub też nieregularnie pękające, opowierzchni ćmej, kasztanowato-brunatnej. Włośnią o 

 rurkach cienkościennych, 2,5 ni. m. szerokich, wybiegających w. liczne wolne odnogi, o końcach 

 zazwyczaj lekko rozdętych. Zgrubienia pod postacią zrzadka rozrzuconych kolców zakrzywionych, 

 spiczastych, 1,6 m. m. wysokich. Zarodniki gładkie, od 8,3 do 9,2 m. m. wielkie. 



1825. Lignidium quercinum. Fr., Stirp. femsj., p. 83., 



1833. Trichia circumscissa. Wallr., FI. er. ger., n° 2219. 



1849. Arcyria glomerata. Fr., Sm. Yg. Sc, p. 457. 



1854. Ophiotheca chrysosperma. Currey., Microsp. Jour., p. 240., t. IX, f. 1-5. 



1867. Trichia Curreyi. Crouan, 1. c, p. 16. 



Wzmianka historyczna. ■ — Gatunek ten wspomniany po raz pierwszy przez Friesa, został jednak 

 dopiero przez Wallrotha opisany, którego też nazwisko przyjąłem. Frics w Summa V. S. przeniósł 

 go do Arcyryi i opatrzył nową, bardzo niewłaściwą nazwą. Wreszcie Currey podał doskonały rysunek 

 włośni, a mając przed sobą tylko pierwoszezowocnie utworzył nowy rodzaj Opiotheca. 



Opis. — W formach typowych śluzowiec ten występuje pod postacią zarodni kulistych, lekko 

 spłaszczonych, ćmych, kasztanowato-brunatnych, pękających mniej więcej w połowie wysokości 

 uciętem wieczkiem. Rzadziej zdarzają się tożbarwne pierwoszezowocnie żyłowate, tęgie, obłe, peł- 

 zające, rozmaicie pokręcone lub w obrączki zrośnięte, zazwyczaj nieregularnie, niekiedy według 

 Gurreya, podłużnym szwem pękające. Ścianka zarodni jest błonką tęgą, bardzo żółtą, pokrytą na 

 zewnątrz mocno z nią zrośniętą grubą warstwą ziarnistej, bruriatnśj istoty ustrojowej. 



Włośnią o rurkach cienkościennych, luźną sieć tworzących, 2,5 m. ni. szerokich, wybiegających 

 w liczne wolne odnogi, o końcach zazwyczaj lekko rozdętych, rzadziej zaś mocno spiczasto wydłu- 

 żonycff? '^grubienia pod postacią kolców spiczastych, często lekko zakrzywionych, tęgich, 1,6 m. ni. 

 wysokich,^ zrzadka* if>o powierzchni rurek rozrzuconych. Zarodniki gładkie, ód 8.3 do 9,2 m. m. 

 średnicy wielkie,- ••djokładhic kuliste. W suchym stanie ścianki zarodni są łódkowato stulone, tak je 

 też rysuje Currey, łączy je jednak z włośnią za pomocą cieniutkich włókicnek, które zupełnie nie 

 istnieją i są utworem fantazyi szanownego autora. 



Zarodnie po odpadnięciu wieczka pozostają na podłożu pod postacią maleńkich miseczek o uciętym, 



