ŚLUZÓWCE. iljj 



gładkim brzegu. Niekiedy na tern samem podłożu spotykają się i zarodnie i pierwoszczowocnic. 



Znajdowanie się — Gatunek bardzo rzadki, Szwecya koło Fcmsjo (Fries); Nordhausen (Wallroth)- 

 Strasburg (Delbrouek); i w Anglii (Currey). 



OliGONEMA. RFSKI. MałOĆ. 



Pojedyncze zarodnie, nieregularnie pękające. Włośnią składająca sic z licznych, wolnych, w koń- 

 cach zamkniętych rurek. 



Trichia sp., Libert. 



Wzmianka historyczna. — Jedyny tu należący gatunek został odkrytym przez pannę Libert, i wy- 

 danym przez nią w zbiorze roślin skrytopłciowych z Ardenów pod nazwą Trichia nitens Per. Ślu- 

 zowiec ten nie ma jednak nic wspólnego z kędziorkiem, pierścieniowate zgrubienia włośni od razu 

 wskazują jego pokrewieństwo ze strzępkiem. Jestto gatunek zajmujący w pokrewieństwie strzępko- 

 watych takie miejsce względem strzępka, siateczni i cornuvii, jakie w pokrewieństwie kądziorko- 

 watych zajmuje kędziorek względem zapletki. 



168. O nitens(Lib.).i)/. błyszcząca. — Zarodnie kuliste, beztrzoneczkowe, leżące w kilku 

 warstwach na sobie, tworząc placki kilka, M. wysokie, a niekiedy kilka centymetrów rozległe. Ścianka 

 pojedynczych zarodni tęga, żółta, świetnie błyszcząca się. Włośnią składająca się z licznych wolnych 

 rurek, w obu końcach tępo zamkniętych, rozmaicie pokrzywionych, 4,2 m. m. szerokich. Zgrubie- 

 nia składają się z bardzo nielicznych, tęgich, nizkich pierścieni. Zarodniki kuliste opatrzone listew- 

 kowatemi w sieć połączonemi zgrubieniami, 12,5 m. m. wielkie. 



1834. Trichia nitens, Libert non Pers. ! in Lib. plant. Ardnen. collec, fasc. III, n° 277. 



Opis — Gatunek ten przypomina swoim pokrojem odrazu niektóre formy siateczni gromadnej. 

 I tutaj bowiem pojedyncze zarodnie nadzwyczaj drobne, od 1'5 do f/2 M. średnicy mające, leżą 

 w kilku warstwach na sobie, tworząc paski parę M. wysokie, a kilka centymetrów wielkie. Ścianka 

 zarodni jest błyszcząca, żółta, tak jednak tęga że nie widziałem nigdy w naturze otwartych za- 

 rodni. Rurki włośni zazwyczaj pojedyncze, wyjątkowo rozwidlone, lub w pierścień zrośnięte, są 

 4.2 m. m. szerokie, o końcach zaokrąglonych , niekiedy lekko rozdętych. Długość rurek zmienna, 

 lecz zazwyczaj są one tylko kilka lub kilkanaście razy dłuższe od szerokości, i zawsze różnie poskrzy- 

 wianc. Zgrubienia w postaci tęgich, bardzo nizkich i bardzo nielicznych pierścieni ; na jednej 

 rurce bywa ich tylko kilka. Zarodniki kuliste opatrzone listewkowatemi zgrubieniami połączonemu 

 w sieci, o oczkach wielokątnych. Listewki są cienkie, mniej więcej od 0,5 do 0,8 m. m. wysokie, po- 

 kryte nieraz chropowatymi wyrostkami zdarzającymi się także i na reszcie błonki zarodników. 



Znajdowanie się. — Śluzowiec ten należy do wielkich rzadkości, po raz pierwszy został znaleziony 

 w Ardenach przez pannę Libert, a w ostatnich czasach nad Renem przez Fuckla. 



Pokrewieństwo 3. — Perichsenaceas. Dorzutkowate. 



Zarodnie lub pierwoszczowocnie, o ściance pojedynczej lub podwójnej, z których zewnętrzna 

 często zwapniona. Włośnią pozbawiona charakterystycznych zgrubieli, połączona w sieci przyro- 

 śnięte do górnej części ścianki zarodni, bardzo często zanikowo wykształcona. 



