2!Hi PAMlgTNlK TOWARZYSTWA NAUK ŚCISLYCn W PABYŻO. — TOM VI. 



że w przecięciu oplycznem wydaja sio być gęsto piłkowanc. Szerokość ich waha się między 1,7 a 

 2,5 m. m., tu i ówdzie zdarzają sic jednak wydęcia do 4,2 m. m. szerokie. 



Znajdowanie się. — Gatunek nadzwyczaj rzadki w Europie. Bonn (Nces jnor.); OEstrich nad 

 Renem (Fuckel) i Kuba, jeżeli synonim Berkeleya tu rzeczywiście należy. 



174. P. F?iosiana Rfski. /). Friesa. — Pierwoszezowocnie żyłowate, obłe, lekko spła- 

 szczone, pełzające, poskrzywiane lub w sieć połączone, oliwkowo-umbrowc, nieregularnie pękające. 

 Włośnią silnie rozwinięta, o rurkach piłkowanych, od 1,7 do 2,5 m. m. szerokich, w gęstą sieć połą- 

 czonych. Zarodniki od 8,3 do 0,2 m. m. wielkie, prawie gładkie. Ścianka podwójna, zewnętrzna 

 nieregularnie ziarnista, wewnętrzna delikatnie lecz regularnie brodaweczkowata. 



? 1873. Ophiothcca umbrina. B et C. Cfr., Grevill., 1. c, n° 372, 



Wzmianka historyczna. — Opis Berkeleya zbyt jest pobieżny i niedokładny aby można się z pewno- 

 ścią o tożsamości tego gatunku przekonać, dlatego nazwałem go ku pamięci Friesa, od którego okazy 

 te otrzymałem. 



Opis. — Gatunek len od wszystkich innych dorzutek odróżnia się na pierwszy rzut oka barwą 

 pierwoszczowocni, a przedewszystkiem budową ścianki wewnętrznej. Pokrój pierwoszczowocni po- 

 dobny do poprzedniego gatunku, są one żyłowate, obie, lekko spłaszczone, połączone w sieci. 

 Ścianka zarodni podwójna; zewnętrzna bezbarwna, tęższa, pokryła licznemi, wielkiemi, nieregu- 

 larnemu ziarnami, wewnętrzna nadzwyczaj delikatna, lekko zabarwiona, nader delikatnie lecz regu- 

 larnie brodaweczkowata. Włośnią silnie rozwinięta, o rurkach nielicznemi odnogami do ■ górnej 

 części ścianki przyrośniętych, w sieć połączonych i licznych wolno wybiegających, typowych odno- 

 gach. Rurki jej nie są gładkie, lecz gęsto piłkowate, szerokość ich waha się między 1,7 a 2,5 ni, m. 



Znajdowania się. — Gatunek ten otrzymałem od Friesa, okazy pochodziły z północnej Karoliny, 

 gdzie zostały znalezione przez A. Curtisa. 



Następujące gatunki dorzutki nie są mi znane : 



1873. Perichwna irregularis. B. et C. Cfr. Grevill., n°37ł. 



1868. Gphiotheca Wrightii. B. et C. Cfr. Berk. Cub., ii" 544. 



Uwaga. — W roku 1827, opisał Martius, w « Nova ActaLeop. Car., v. X, II, p. 503, n° 10, t. 46, 

 f. 10. », bardzo szczególny śluzowiec, który znalazł w Brazylii, pod nazwą « Cirrholus flainisn. O 

 ile z rysunku i opisu na swoje czasy wybornego, wnosić można, ustrój ten nader szczególny two- 

 rzy osobny rząd w gromadzie śluzowców. Ma on posiadać podsadę wężownicowato zwinięta i wło- 

 śnię. O budowie tej ostatniej nie znajdują się żadne szczegóły podane, dlatego też nie mając okazów 

 do poszukiwania, uważam za najstosowniejsze tymczasem odesłać ciekawych tylko do źródła. 



