ŚLUZÓWCE. 307 



128. Stemonitis nirea Gmcl., są porostami z rodzajów Coniocybe i Calitiurn. 



129. Stemonitis protractaFr., patrz Arcyria violacea FI. dan. 



130. Stemonitis purpurea. Schrk. w Mag. fur Bot., II, p. 25 jest jakąś pleśnią według Streinza ma to 



być Botrytiscarnea Schum., FI. Sad., 2, p. 238. 



131. Stemonitis sp/uerocephala. Sobol., FI. pctr, p. 321, jest porostem z rodzaju Calicium (C. sub- 



tileFr.?). 



132. Stemonitis semitrichioides Gmel., patrz Spluerocarpus semilrichioides Buli. 



133. Stemonitis sulphurea Both., FI. ger., I, p. 548, jest z pewnością Eurolium Aspargillus d'By. 



134. Stemonitis viulacea. Rotb., FI. ger., I, p. 548, jest bardzo wątpliwćm, zasługującem tylko na wy- 



kreślenie. 



135. Stemonitis ritellina. Sob., FI. petr., p. 332, jest jakąś pierwoszeznią w chwili dopiero tworzenia 



zarodni. 



136. Streptothrix spiralis. Berk. w Ann. and Mag. of Zool. and. [Bot., 1848, p. 382, tb. XII. Przeglą- 



dając te roczniki dla literatury śluzowców, natrafiłem na opis tego ustroju. Załączony rysunek 

 i szczegóły zawarte w opisie pozwalają mi zrobić przypuszczenie ze Streptothrix nie jest ni- 

 ezem innem jak częścią włośni jakiejś zapletki znalezioną na kawałku zmurszałego drzewa. Nie- 

 raz już zdarzyło mi się znaleźć włośnie zeszłorocznej Hemiarcyrii w miejscowościach gdzie nie- 

 podobna już było odszukać choćby najmniejszych szczątków zarodni. 



137. Stylonites fragilis Fr. i 



138. Stylonites leiospora Fr., są prawdziwymi grzybami. Kiedy Fries tworzył w roku 1851 rodzaj Sty- 



lonites dla śluzowca który nazwał S. fuMceps, a który, jak wiemy, jest maworkiem opisanym 

 przez nas pod nazwą Ph.Berkeleyi, przypuścił, że tutaj należy włączyć dwa grzyby, to jest : My- 

 cenastrum fragile Lev. (Ann. Sc. Nat., 1897, I, p. 175) i Mycenastrum leiosporum M. (Ann. Sc. 

 Nat., 1844, 2, p. 221), tymczasem miałem sposobność badać je w Paryżu i przekonałem się że 

 oznaczenia Leweillego i Montagna są najzupełniej słuszne, i że oba te grzyby należą do rodzaju 

 Mycenastrum. 



139. Trichia ontiades D. C, patrz Spluerocarpus antiades Buli. 



140. Trichia arcyrheformis. Schum., FI. Ssell., n° 1458. Goś najzupełniej wątpliwego, do wykreślenia. 



141. Trichia coccinea. Poir., Enc, VIII, 55, patrz Spluerocarpus trichioides Buli. 



142. Trichia coccineaJ). G., patrz C lat hroides Mich. 



143. Trichia crassa. Schum., FI. Saell.., n° 1460. Jest tylko jakimś różnobłonem w bardzo młodym 



stanie. 



144. Trichia coccinea. Iloffm., veg., p. 14, tb. IV, f. 1. Jest jakąś młodą pierwoszeznią. 



145. Trichia faginea. Johnst., FI. berwick., II, p. 191, jest według Streinza Peziza anomala Pers., Obs., 



II, p. 29. 



146. Trichia fulw. With., Arr, v. III, p. 479, jest jakimś porostem, również jak 



147. Trichia furfuracea tegoż autora. 



