312 PAMIĘTNIK TOWARZYSTWA NAUK ŚCISŁYCH W PARYŻU. — TOM VI. 



szego(9), Malpighiego(lO), Morisona(łl), Triumfettego (12), Dilleniusa (43). Wreszcie Marsili(U) i 

 Lancisi(lS) poświęcają tema przedmiotowi osobne dzieła, w których wszystkie niedorzeczności jakie 

 tylko można było wymyślić na poparcie tej teoryi są zebrane w jedne całość. 



Z drugiej jednak strony już w roku 1576 mówi De l'Ecluse(16) o nasionach grzybów, za które je- 

 dnak uważa zarodnie kubecznika (Cyathus). Wkrótce potśm wspomina Porta(17), że umieszczając 

 papier pod kapeluszem grzyba można zebrać jego nasiona. Dalej Tournefort (18) i Jussieu (19) uważając 

 grzyby za rośliny dochodzą na teoretycznej drodze do przekonania, że one jako takie muszą posiadać 

 nasiona. Nareszcie w roku 1729 udało się nieśmiertelnemu Michelemu (20) odkryć sposób powsta- 

 wania, i przytwierdzenie « nasion » u różnych grzybów. Zdawało się, że odtąd starożytne baśnie zo- 

 staną złożone na zawsze do grobu wspomnień. Widocznie jednak owi mężowie, którychśmy dopiero 

 co wymienili, genialnością wyprzedzili znacznie wiek w którym żyli, gdyż zdanie ich tylko powoli się 

 rozchodzi, a jednocześnie powstaje co do natury grzybów nowa teorya mijająca wszelkie granice zdro- 

 wego rozsądku. 



W roku 1756 wykłada Buettner profesor na wszechnicy w Getyndze, że grzyby są tylko siedliskiem 

 much i innych owadów, że z tego powodu powinny być przeniesione do królestwa zwierzęcego i po- 

 mieszczone obok korali i sertularyi. W niecały dziesiątek lat potćm, sławny z tego powodu przez 

 długi czas baron Muenchhausen (21) robi spostrzeżenie, że tak zwane nasiona grzybów umieszczone 

 w wodzie dają początek robakom. Przypuszcza on, że jednćm słowem grzyby są niby zwierzętami. 

 Zdanie to przyjmuje na chwilę nawet Linne(22). Wreszcie nowe dowody na poparcie tych poglądów 

 zbierają, Niemiec Weis (23) i Anglik Wilk (24) do których przyłącza się nawet i Scopoli (25). Po stronie 



(9) Baubin (J.) et J. Cheklkr. Historia plantarum universalis. Quam recensuit et auxit D. Chabraeos. Ebroduni, 

 1631, v. III, p. 85 1 et 814. 



(10) Malpighi (M.). Opera omnia Londini, 1686, v. II, p. 53. 



(H) Morison (R.). Plantarum historia? universalis Oxoniensis, pars seeunda, seu Herbarurn distributio nova, per 

 tabulas cognitionis et affinitatis ex libro natura? observala et delecta. Oxonii, 1860. Wydanie drugie, 1699, p. 635 i 

 Ilortus regius Blesensis. Parisiis, 1669, p. 490. 



(12) Triumfetti (G. B.). Vindiciarum veritatis a castignationibus ąuarundam propositionum, que babentur in opus- 

 culo de ortu ac vegetione plantarum, cum auctoris specimine circa plantarum phaenomena ac metamorphoses. Pars 

 prior, in qua experimenla ac nove observationes de orlu ac vegetatione plantarum continentur. Roma?, 1703, p. 196. 



(13)Dillenius (J. B.). Catalogus plantarum spontc circa Gissam nascentium. Francofurti a. M., 1719. Appendix, 

 p. 71. 



(14) Marsili (G.). Dissertatio de generatione fungorum, et J. M. Lancisii responsio una cum dissertationc de Pli- 

 niana? \ illae ruderibus absąue Ostiensis litoris incrcmento. Roma?, 1714. 



(15) Lancisi (G. M.). Dissertatio epistolaris de ortu; ycgetutione et textura fungorum ad eximium et nobilissimum 

 Comilem L. F. Marsilium. Roma?, 1714. 



(16) De L'Eci.use (Ch. Glausius). Rarioium aliąuot stirpium per Hispanias observatarum historia, libris duobus 

 expressa. Antwerpia?, 1576, XXIII. 



(17) Porta (G. B.). Phytognomica octo libris contenta in quibus nova facillimaąue effectur methodus, qua planta- 

 rum, animalium, metallorum, rerum deniąue omnium ex prima extima? faciei inspectione quivis abditas \ires asse*- 

 <piatur, etc. Neapoli, 1588. Lib. VI, cap. 2. 



(18) Tournefort (J. P. de). W Memoire de l'Academie royale des sciences. Paris, 1707, p. 45. 



(19) Jussiec (A. de). W Histoire de 1'Academie royale des sciences. Paris, 1728, p. 378 i 379. 



(20) Michei.i (P. A.). Nova plantarum genera. Florentia?, 1729. 



(21) Muenchhausen (O. von). Der Hausvaler. Eine cekonomisebe Scbrift. Hannover, 1765-1774. Część druga, p.758. 



(22) Linne (C.). Dc tnundo umsibili w Amcenitates Aeademica?, VII. Holmia?, 1767, p. 12. 



(23) Weis (F. G.). Planta? eryptogamica? flora? geettingensis. Gottinga?, 1769. 



(24) Wilk (G.). W Altona?r Mercunus. Siebentes Stuck, 1768. 



(25) Scopoli (J. A.) Delicia? flora? et fauna? insubrica?. Pars prima. Ticini, 1786, p. 40, t. XVIII. 



