314 PAMIĘTNIK TOWARZYSTWA NAUK ŚCISŁYCH V PARYŻU. — TOM VI. 



w której w obronie zdrowego rozsądku, występują we Francji Palisot de Beauvois(38) i Bulliard (39) 

 w Niemczech Schrank(40) i Willdenow (41). 



Pomimo to i « krystalizacya roślinna » Medicusa jak każdy chwast rozplenia się mnogo i z łatwo- 

 ścią. Już w bieżącem nawet stuleciu występują z podobnymi poglądami Frentzl(42), Rudolpki (43), 

 Fischer (44), Hornschuch (45), aż wreszcie w roku 18G5 Haller odnawia ją pod nową postacią swego 

 « Mierococcus ». 



Jakim sposobem w obec takich przeszkód mykologia rozwinęła się jako odrębna gałęź botaniki, 

 komu zawdzięcza, że stanęła dziś na tak poważnem stanowisku, to jest już w ogóle znanem i przecho- 

 dzi zresztą zakres naszej pracy. 



Wypada nam teraz zwrócić się do tych pisarzy, którzy albo nie uważali śluzowców za grzyby albo 

 tśż o nich odrębne wyrazili zdanie. Spotykamy tu najprzód Marchanda (4G), który w roku 1727 uważa 

 wykwit za ustrój pokrewny gąbkom w ówczesnem tego słowa znaczeniu. Dalej Medicusa (47), który 

 uważa ten sam wykwit za cząsteczki powstałe z rozkładu roślin przyciągnięte w masę przez siłę ścią- 

 gliwą i dowodzi, że widział jak z niego przez krystalizacyę ! powstawały bedłki (Agarici). W obronie 

 samodzielności wykwitu występuje wkrótce Palisot de Beau\ois(48) podając cały szereg ciekawych na 

 owe czasy spostrzeżeń tyczących się śluzowców, zebranych jużto w Europie już na San-Domingo. 

 O treści dzieła Schradera(49) mówiliśmy już powyżej, należy tu tylko przypomnieć czytelnikowi, że 

 pisarz ten był pierwszym i jedynym botanikiem do czasów De Barego, który wypowiedział jasno i 

 śmiało, że śluzówce nie mają nic wspólnego z grzybami, że tak w sztucznym jak i naturalnym syste- 

 macie muszą być od nich odłączone. 



W początkach bieżącego stulecia spotykamy się z szeregiem artykułów Lichtensteina (50), który 



(38) Palisot de Beauvois. Lettro a M. de la Mśtherie au sujet du Traite sur 1'origine et la forniation des champi- 

 gnons, compose parM. Medicus w « Journal cle Pliysicjue ». Fevrier 1/90, p. 81. 

 (30) Bui.uard (P.). Histoire des champignons de la France. Paris, 179 1 ^ p. 65. 



(40) ScuiiANii (K. F.). Animadversiones in ąuaedam loea promptuarii Turieensis ad D. Doct. Paulom Usteri, I. De 

 natura fungorum vegetabili, eorumque ineremento. W « Magazin fiir die Botaniąue, 1790. 12 Stiick, p. 21 . 



(41) Wir.LDEN-ow (C. L.). Etwas ueber die Entstohlung der Pilze w a Annalen der Botanik » herausgegeben von P. 

 Usteri, 1790. Drites Stiick, p. 58. 



(42) Fuentzl (F. J.) Physiologische Beobaelitungen ueber den Umlauf des Saftes in den Pflantzen und Baumen und 

 des Enstelung der Erdscliwilmme. Weimar, 1804. 



(43) Rudoi.phi (K. \.). Anatomie derPtlanzen. Berlin, 1807, p. 22. 



(44) Fischer (F. E. L ) Beitrag zur botanischen Systematik, die E\istenz der Monocotyledoneen und der Polycotyle- 

 doneen betredend. Zuricli, 1812. 



(45) Hornschuch (Cb. G.). Einige Beobaelitungen und Bemerkungen ueber die Ensteblung und Metamorphose nie- 

 (Jeren Yegetabiliscben Organismen. W « Nova acta Leop. Carol. soc. nat. curiosor », 1821, vol. X, pars II, p. 513. 



• (46) Marchant (l\.). Sur une vegetation particuliere qui vient sur le tan, w « Histoire de 1'Academie royale des 

 science ». Paris, 1727, p. 40. 



(47) W Journal de Pbysiąue, 1789, p. 243. 



(48) Balisot de Reauyois. W Journal dc Pbysiąue, 1790, p. 81. 



(49) Schrader (H. A.). Nova plantarum genera. Lipsiae, 1797, p. vi et vir. 



(50) W Magazin fiir den neusten Zustand des Naturkunde herausgegeben von J. H. Voigt. Weimar, 1803, vol. VI : 

 p. 42. Ueber dia Luftzoophyten : A) Auszug eines Briefes des Herm Professor W. Remer an den Herausgeber, 



p. 45; B) Ueber die Existenz von Zoopbyten in freier Luft, p. 57; G) Zweites Sehreiben des Herrn General 



Superintendent Licbtenstein ueber denselben Gegenstand. 

 p. 134. Auszug eines neuern Briefes des Herrn Professor Remer an den Herausgegeber die Luftzoophyten batreffęnd. 

 ii. 138. Skizze einerTheorie der Generation und Entwickelung der Luftzoophyten. 



