320 PAMIĘTNIK TOWARZYSTWA NAUK ŚCISŁYCH W PARYŻC — TOM VI. 



rzeczywiste i zbadać czy te różnice nie dałyby się wytłomaczyć jako pozorne i nieznaczne. W tym 

 celu określają je w następujących trzech punktach : 



1) Śluzówce różnią się od grzybów kiełkowaniem za pomocą pływek, 



2) Śluzówce różnią się od grzybów picrwoszcznią, która u tych ostatnich zostaje zastąpioną przez 

 grzybnię. 



3) Wreszcie różnią się tworzeniem się i budową owoców. 



Biorąc pod uwagę rezultaty do którychśmy poprzednio doszli, co do stosunku różnych członków 

 w rozwoju grzybów i śluzowców i porów r nywając je z tymi trzema punktami widzimy, że założenia 

 te są fałszywe, a tern samem i wszystkie wnioski dalej na ich zasadzie rozwinięte nie mogą mieć rze- 

 czywistej wartości. Tem samem upada cała operacyjna podstawa autorów, mimo to zapuścimy się 

 w dalszy spór z nimi, bo z niego rzeczywistą odniesiemy korzyść. 



Powracając więc do pracy Famintzina, spotykamy się w krotce z następującem zdaniem, które do- 

 słownie podajemy : « Sollte sich z. B. ihrgend eine Abweichung in der Entwickelang oder Struchtur bei 

 <( in dem ausgebildetem Z ustande sonst ganz gleichen Organismen otfenbaren, und Sich bios ais eine 

 « leichte Modification deuten lassen, so ist man wohl zu dem Schluss berechtigt, sie ais fur den Bil— 

 <( dungsproces der untersuchten Formen unwesenllich und eine darauf gegriindete Schcidung in 

 « Systematischer Hinsicht ais unstatthaft zu erklaren ». 



Cóż jednak pozostaje wspólnego pomiędzy dwoma, w dojrzahm stanic, jednakowemi istotami, 

 które się różnią historyą rozwoju i budową? Oczywiście tylko pokrojowe podobieństwo. W kwestyi 

 jednak czy dwie klasy, familie, a nawet czy dwa ustroje są pokrewne, podobieństwo ich pokrojowe 

 nie miało, nie ma i nie będzie mieć nigdy głosu rozstrzygającego. Pokrój jest rzeczą najpodrzędniejszą, 

 jest nieraz cechą tylko pewnego okazu, a nie gatunku. Tak np. brzoza zwyczajna i odmiana jej o li- 

 ściach mocno wcinanych, mają bardzo odmienny pokrój choć należą do tego samego gatunku; nie- 

 które gruszki mają kształt jabłka, pomimo to są gruszkami; kapusta, kalafiory, jarmuż tak różny mają 

 pokrój, że tylko botanikom jest wiadomo ich przynależność do jednego gatunku i t. d. Z drugiej znów 

 strony podobieństwo pomiędzy skrzypem (Eąuisetum) i rzewnią (Casuarina)jest bardzo wielkie, a po- 

 mimo to pierwszy umieszczamy obok paproci zupełnie pokrojowo różnych, drugą obok również od- 

 miennej woskownicy (Myrica) na zasadzie ich historyi rozwoju lub tćj samej architektury kwiatów. 

 Może zbyt długiem się wyda czytelnikowi zatrzymywanie się nasze nad tem jednćm zdaniem autorów ; 

 uczyniliśmy to jednak umyślnie, gdyż ono jest przewódczą ideą całej famintzynowskiej filozofii i nie- 

 wyczerp-inem źródłem wszystkich logicznych błędów, co krok w całej pracy namacalnych. 



Otóż, powracając do Famintzina, natrafiamy na szeroki wywód, że kiełkowanie zarodników ślu- 

 zowców za pomocą pływek, nie może być charakterem różniącym tę klasę od grzybów, gdyż i pomię- 

 dzy tymi znajdują się podobne przykłady. W tym razie przyznajemy autorowi najzupełniejszą racyę, 

 ale też nikomu nawet na myśl nie przyszło kiełkowanie pływkowe śluzowców stawiać jako charakter 

 różniący ich od grzybów. 



Pomiędzy pierwoszcznią i grzybnią chcą autorowie widzieć następujące analogie : Najprzód sądzą, 

 że jak pierwoszcznie zawdzięczają swoje pochodzenie zespoleniu się licznych pełzaków, tak też i 

 w grzybniach nieraz się zdarza że dwie spotykające się ich strzępki zespalają się z sobą, tworzy się 

 w punkcie ich zetknięcia otwór i zawartości ich mieszają się. Na to mamy gotową odpowiedź ; do- 

 piero co bowiem dowiedliśmy, że tworzenie się z pełzaków pierwoszczni jest aktem płciowym, kiedy 

 tymczasem zespalanie się dwóch strzępek grzybni, jako zupełnie przypadkowe, naprzód nieokreślone. 



