SI.UZOWCE. 3'2I 



wreszcie niebędąee członkiem czynnym przy zmianie pokoleń, jesl raz aktem bezpłciowym, apow tóre 

 niemogącym się z pierwszym nigdy porównać. Prawdziwy analogon takiego rodzaju zespalania sio 

 dwóch komórek można co najwyżej odszukać np. u roślin kwiatowych przy powstawaniu naczynia. 



Inna znów analogię znajdują autorowie w tem, że jak nieraz owoc złożony (Fruchtkorper) grzy- 

 bów powstaje z grzybni, która wzięła początek z licznych zarodników grzyba, — tak też ipierwoszcznie 

 powstające z wielu zarodników, wydają także niekiedy owoce złożone, to jest zrosłozarodnic. Po- 

 równanie to jest już też prawdziwie dziecinne, bo przedewszystkićm zachodzi tu podobna okoliczność 

 jak w poprzedniem porównaniu, to jest : że i grzybnia może się rozwiano z jednego tylko zarodnika, 

 kiedy tymczasem pierwoszcznia niemotę, a do rozwoju swego potrzebuje koniecznie znacznej ich liczby : 

 co więc w pierwszym razie jest wypadkiem, w drugim jest prawem. Dalej, tak zwane owoce zło- 

 żone grzybów r (Fruchtkurper) nie można porównywać z zrosłózaro dniami śluzowców, bo nic są to 

 rzeczy analogiczne. Grzybnia pewnego gatunku jest w stanie wydawać tylko owoce danego kształtu 

 i budowy, kiedy pierwoszcznia, albo pokrywając się ścianką bez dalszych przemian tworzy pierwo- 

 szczowocnię, albo też rozpada się na nieoznaczoną ilość zarodni. Zrosłozarodnic są zarodniami 

 rozwijającemi się nie na płasczyznie lec/, w przestrzeni. Chociażby koniecznie o to chodziło żeby 

 w rozwoju śluzowców znaleźć aaalogon faktu że grzybnia jakaś rozwija się z licznych zarodników, 

 to mimo najlepszej woli nic podobnego odszukać niepodobna dziś i nie można będzie znaleźć 

 nigdy. Grzybnia bowiem i jej analogon u śluzowców, to jest pływki zbyt różnie się zachowywać 

 muszą już z powodu różnej swojej natury. 



Wreszcie autorowie zastanawiając się nad różną naturą (konsystcncyą) pierwoszczni i grzybni, 

 dochodzą do przekonania że przedział ten nie jest wielki. Powiadają oni że grzybnia stosownie do 

 gatunków", też bardzo różnej bywa natury, już tęga, skórkowata, już gąbczasta lub soczysta, albo 

 wreszcie galaretowata. Wyobraźmy sobie, mówią oni dalej, że w jakiejś grzybni bardzo galareto- 

 watej, ścianki jej strzępek nabierają tak wielką ilość wody, że się w końcu zupełnie rozpłyną, cóż się 

 wówczas stanie? Oto pierwoszcza zawarte we wszystkich komórkach strzępek naturalnie zleją się 



ze sobą i oto mamy pierwoszcznię! ! Z takiej to grzybni o rozpłyniętych ściankach strzępek 



(pierwoszcznie), powstaje z jednej strony siecionóg (Dictyostelium) i śluzek żółty (Ceratium porioi- 

 des), z drugiej strony z grzybni zwyczajnej natury powstają podobne im : pleśniak (Mucor) i 

 huba (Polyporus). Czy mamy się silić na zbicie tej trzeciej niby analogii? Zaprawdę szkoda by na 

 to poświęcać zbyt wiele czasu, ale mogę wspomnieć, że również dobrze mogę sobie wyobrazić, że 

 w jakimś olbrzymim dębie ścianki wszystkich komórek rozpływają się do tego stopnia, że zawarte 

 w nich pierwoszcze będzie się musiało połączyć w jedną masę... czy pierwoszczni? o to pytamy 

 Famintzina! 



W taki sposób dochodzimy do trzeciego punktu niby analogii, to jest podobieństw w budowie i 

 tworzeniu się owoców u śluzowców i grzybów. Punkt ten zbywają autorowie bardzo pobieżnie, 

 składając winę na niewystarczające (?) wiadomości pod tym względem, jakie dotychczas o różnych 

 grzybach posiadamy. 



Po tak szerokim wywodzie wszystkich możliwych, czy tćż niemożliwych analogii, wieńczą auto- 

 torowie swoje logiczne wywody spisaniem rezultatów, które podaliśmy dosłownie w samym początku 

 rozbioru ich pracy. Według tychże nie uważają oni śluzowców za odrębną, naturalną grupę ustro- 

 jów, ale tylko za grzyby, których ścianki strzępek są w szczególnym stanie rozpływowym. Pragną 

 om rozdzielić śluzówce pomiędzy różne gromady grzybów, wyłącznie kierując się tylko powierzclio- 

 wnem podobieństwem pokroju. Większość więc śluzowców ma być włączona do purchatnic (Gastero- 

 mycetes); siecionóg ma przejść do łącznikowych (Zygomycetcs); śluzek gałęzisty (Ceratium hydro- 



AHT. ). | \ 



