śluzówce. :-,:>:, 



dzących między śluzowcami a grzybami, gdybyśmy jeszcze przedtem nie byli winni odpowiedzieć 

 na zdanie wypowiedziane przez Maxyma Górnu, że wielkie pokrewieństwo zachodzi pomiędzy śluzow- 

 cami a skoczkowatemi (Chytridinese). W swojej doktorskiej rozprawie powstawałem przeciwko 

 temu oświadczeniu, a przedewszystkióm przeciwko oznaczeniu nagich mas pierwoszcza napotyka- 

 nych u skoczkowatych jako pierwoszczni, gdyż pochodzenie ich u tej grupy jest dotąd nieznane i nie 

 wiadomo czy one są rezultatem płciowego aktu. Przy tem ostatniem twierdzeniu obstaję i dzisiaj, 

 lecz przyznać muszę, że co do pokrewieństwa mogącego zachodzić między temi dwiema grupami, 

 zmieniłem dziś zdanie i jestem w stanie przystać na nie w przyszłości. Lecz jak Co mu sam przyznaje, 

 historya rozwoju skoczkowatych przedstawia bardzo jeszcze wiele braków ; pochodzenie narzędzi 

 zwanych « Dauercysten » jest nam nieznane. Wypowiedziane przez niego przypuszczenie, że narzędzia 

 te powstają zapewne na drodze płciowej jest nader bystre, miejmy nadzieję, że mu się wkrótce uda 

 rozstrzygnąć tę kwestyę. Jeżeli to nastąpi, wówczas mając przed sobą zupełną historyę skoczkowatych 

 i śluzowców, będziemy je mogli pomiędzy sobą porównywać, zastanowić się głębiej nadtąkwestyą 

 i wyrzec w niej ostatnie słowo ; nateraz sąd taki byłby r i przedwczesny i niebezpieczny. 



Z innej jednak strony Górnu uważa skoczkowale za grzyby, a przyjmując ich pokrewieństwo ze 

 śluzowcami, na tej zasadzie chce i tę ostatnie pomieścić w tej grupie roślin. Na to zapatrywanie się je- 

 dnak autora nie możemy się zgodzić, gdyż to co wiemy z historyi rozwoju skoczkowatych, wystarcza 

 najzupełniej na poparcie wprost przeciwnego zdania. Skoczkowate nie tworzą nigdy tkanek, i w ści- 

 slem tego słowa znaczeniu, nie posiadają nigdy grzybni, jedyną wspólną rzeczą jaką dzielą z grzybami 

 jest brak zieleni. Lecz brak ten jest charakterem wyłącznie fizyologicznym, jako taki nie może mieć 

 żadnego znaczenia w kwestyi pokrewieństwa dwóch ustrojów. Już też nareszcie i czas żebyśmy doszli 

 do poznania, że grzyby nie dlatego są grzybami, że nie posiadają zieleni, że posiadają, odżywianie różne od 

 innych roślin, lecz dlatego, że maja. wspólny morfologiczny charakter, który da się wyrazić jednem sło- 

 wem, lo jest: wszystkie grzyby posiadają grzybnię. « Grzybnia jest utworem strzępek, mówi de Bary, 

 « to jest nitkowatych, walcowato wydłużonych, zazwyczaj rozgałęzionych, jednokomórkowych pęche- 

 « rzyków (Schlauch); albo, w największej liczbie razów, nitkowatych, rozgałęzionych szeregów, po- 

 ci czątkowo walcowatych, następnie nieraz bardzo ukształtowanych komórek. Wzrost tych nitek 

 « w kierunku długości, o ile zależy od tworzenia się nowych komórek, ma miejsce wyłącznie, albo 

 « przynajmniej przeważnie, przez poprzeczne dzielenie się komórki wierzchołkowej strzępki na dwie, 

 « z których jedna przyjmuje znowu rolę komórki wierzchołkowej, a druga zostaje włączoną do sze- 

 « regu tworzącego strzępkę jako nowy jej członek. Ta ostatnia zazwyczaj nie dzieli się już, albo też 

 « dzielenia w niej trwają bardzo krótko. Za to każda z komórek tworzących szereg strzępki i stoją - 

 a cych pod wierzchołkową, może tworzyć boczne wypuklinki, które oddzieliwszy się od komórki 

 o macierzyńskiej poprzeczną ścianką, przyjmują role nowych komórek wierzchołkowych. Wszystkie 

 cdzielenia się, jakie tylko dają się napotykać w jednej odnodze grzybni, tworzą się za pomocą 

 « względem siebie równoległych ścianek. Nawet daleko rzadsze, jednokomórkowe strzępki z wszysl- 

 « kiemi swemi odnogami wydłużają się zazwyczaj wzrostem wierzchołkowym. » 



Grzyby więc w naszem pojmowaniu rzeczy, to jest po wyrugowaniu z nich śluzowców, skoczkowa- 

 tych i rozkładników (Schizomycotes Nseg.J, przedstawiają naturalną grupę roślin, która jednak ze 

 względu na bardzo różny sposób owocowania, musi być rozdzieloną na liczne klasy. Już z samego 

 więc określenia wynika, że nie mogą się znaleźć ustroje, o których mielibyśmy wątpliwość, czyje za- 

 liczyć do grzybów czy do śluzowców. Przejście pomiędzy grzybami i śluzowcami, nie może być od- 

 nalezionem dlatego, że te dwie grupy roślin nie przedstawiają żadnego pokrewieństwa, a zatem 

 prawdopodobnie nie mają wspólnego pochodzenia. Możemy więc na pewno utrzymywać, że nie 

 ma grzybów tworzących przejście do śluzowców; ale możemy mieć nadzieję, że badając bliżej 



