VI. — O ZNAJDOWANIU 



ZBIERANIU, OZNACZANIU I PRZECHOWYWANIU ŚLUZOWCÓW 



ORAZ 



WZMIANKA O ICH ROZMIESZCZENIU JEOGRAFICZNEM 



I POTWORNOŚCIACH NAPOTYKANYCH W TYCH USTROJACH. 



Z historyi rozwoju śluzowców, o ileśmy j§ poznali, wiemy że potrzebują one przynajmniej w pierw- 

 szych chwilach swego rozwoju dostatecznej wilgoci. To też znajdujemy je zawsze rozwijające się 

 w miejscach czyniących zadość temu warunkowi. Pierwoszcznie ich żyją w gnijących pniach, mię- 

 dzy opadłymi liśćmi, w garbarskiej korze lub na mierzwie; w miejscach więc gdzie takie podłoża się 

 znajdują, lub przynajmniej w ich bezpośredniem sąsiedztwie, szukając, napotykamy niewątpliwie 

 śluzówce. Nie trzeba jednak zapominać, że pierwoszcznie są nader ruchliwe, i że ruch ten jest postę- 

 pującym w kierunku przeciwnym sile dośrodkowej, w skutek więc czego raz mogą się śluzówce 

 znacznie oddalać od miejsca w którem powstały, a powtóre włażą na najwyższe wzniesienia swego 

 podłoża. To też niekiedy napotykać można owocujące śluzówce na żelazie, w naczyniach cynowych 

 i t. p., lub znajdować je nawet w wysokości przechodzącej trzy metry. * 



Największą więc ilość śluzowców napotykać można w lasach wilgotnych, obfitujących w gnijące 

 pnie, w ogrodach lub miejscach podobnych. Największego połowu dostarczają pnie stojące jużto 

 w cieniu, już nad brzegiem rowu, i nieobrosłe mchami. Zresztą, jakeśmy już wspomnieli, w wilgot- 

 nych miejscach, zdarzają się nader często na liściach, kawałkach drewna zmurszałego i t. p. 



Podłoże jest rzeczą dość obojętną jednak większość pyszniaków rozwija się w drewnie, a większość 

 wapniaków między zgniłymi już liśćmi, i ztąd też one najczęściej na nich owocują. 



Co do czasu owocowania, to wiadomości jakie pod tym względem zebraliśmy, nie są wystarczające 

 żeby miały być ostatnim wyrazem tego rodzaju badań. Fries wspomina o tych stosunkach dość ob- 

 szernie w swoim Sramparnes Calendarium. W takie, jednak szczegóły wdawać się tu w żaden sposób 

 nie możemy dla prostej przyczyny, że różne nawet europejskie kraje, nie mówiąc już o różnych czę- 

 ściach świata, przedstawiają zbyt wielkie klimatyczne różnice, aby można było czas owocowania ślu- 

 rowców ogólnie podawać. Rezultat ogólny, jedyny do którego doszedłem, zdaje się być ten, że wszyst- 

 kie śluzówce zimują pod postacią stanu spoczynku, zwanym Phlebomorpha, że jedne z nich owo- 



