342 PAMIĘTNIK T0WAI1ZYSTWA NAUK ŚCISŁYCH W rARYZU. — TOM VI. 



Ostatnich kilka słów poświęcimy przechowywaniu śluzowców. Doskonale dojrzałe okazy, zupełnie 

 wysuszone przed przechowaniem należy zabezpieczyć od zniszczenia. Jest jeden maleńki chrzaszczyk 

 (Lathrydius rugosus Herb.), który z szczególnym upodobaniem zjada zarodniki śluzowców i biada 

 zbiorom do których się dostanie. Różne są drogi dla pozbycia się tego zbytecznego obywatela fauny. 

 Najłatwiejszy sposób polega na zamknięciu zbioru w hermetycznćm naczyniu, do którego wlewa się 

 odpowiednia ilość siarku węgla (300 grm. na metr sześcienny) przez kilka dni. Sposób ten o tyle 

 praktyczny, że łatwy w wykonaniu, niekosztowny, a przedewszystkiem w niczem nie narusza budowy 

 lub kształtów i barw śluzowców. Po tej operacyi należy każdy okaz zamknąć w odpowiednio wielkiem, 

 tekturo wćm pudełeczku, tak jednak Wysokiem, żeby wieczko nie zgniotło zarodni. Należy notować 

 czas, miejsce, okoliczności zbierania, a przedewszystkiem u żywo barwnych i barwę ścianki za- 

 rodni, trzonka, masy zarodników i włośni. Amatorowie zielników zazwyczaj pomieszczają śluzówce 

 razem z innem zielskiem, miedzy dwoma połówkami arkusza papieru i szereg takich arkuszy zamykają 

 potem w teki. Taki proces miętoszenia śluzowców jest nieznośny, bo przez to zazwyczaj zostaje do tego 

 stopnia zgniecione, że kształtów zarodni dopatrzeć się niepodobna. Szczególniej, np. kubeczki z ta- 

 kich pochodzące zbiorów, nie dają się prawie nigdy oznaczyć. Alexandrowicz wpadł na jeden dowci- 

 pny sposób zachowywania kształtów zarodni u kędziorka. Ponieważ w rodzaju tym po dojrzeniu 

 włośnią rozrywa ściankę, przeto Alexandrowicz powleka ją nader cieniuteńką warstwą rozcieńczo- 

 nego roztworu gumy, tak zabalsamowane pyszniaki przechowują najwyborniej swe wdzięki. 



SPIS PRAC 



ODNOSZĄCYCH SIĘ DO ŚLUZOWCÓW A WSPOMNIANYCH W MONOGRAFII. 



Alexandrowicz ./. Strojenie i razwitje sporowmiestiliszcz miksomicetow. Warszawa, 1872. 



Albertini I. de, et L. D. de Scluoeinitz. Conspectus łungoruni in Lusatiće superioris ogro Nickiensi 

 crescentium; e metodo Persooniana. Lipsis., 1803. 



Bail T. Ueber die Myxogastr.es Pr.., patrz : Verhandlungen der k. k. zooligisch-botanischen 

 Gesellschaft in Wien, 1859, p. 31. 



De Bary A. H. wzmianka pierwsza o kiełkowaniu śluzowców w : Verhandlungen der Section 

 fur Botanik, Landwirtschaft und Forstwissenschaft bei der ein und dreissigsten Ver- 

 sammlung deutscher Naturforscher und Mrzte zu Goattingen im September 1854, mit- 

 geteilt von dem Schriftfiihrer derselben Dr. W. Hofmeister, patrz : Flora 1854, n°41, 

 p. 648. 



d. Ueber die Myxomycetes, patrz : Botanische Zeitung, 1858, n° 49, 50 i 51, p. 357, 361 i 365. 



