420 PAMICTN1K TOWARZYSTWA NAUK ŚCISŁYCH W PARYŻU. — T05I VI. 



bezbarwnych, tu i ówdzie rozszerzają się one tylko nieznacznie i przechodzą w paciorkowate \va- 

 pniaczki, to jest te rozszerzone rurki są w równych odstępach przewięsiste. W każdem rozszerzeniu 

 znajduje się tylko jedno wielkie nieregularne ziarno. Cały więc wapniaczek, bez względu na różną 

 i zmienną jego długość, ma kształt kawałka różańca. Zarodniki fioletowe, delikatnie cierniste, 

 10,8 do 11,5 m. m. wielkie. 



Znajdowanie się. — W lesie Otterdorf koło Rastattu zbierał doktor Schrcrtcr, znany niemiecki my- 

 kolog, którego pamięci gatunek ten poświęciłem. 



Uwaga. — Pod względem budowy trzonka i podsady gatunek ten zbliża się do maworków: sztywnego 

 i Schumachera, lecz różni sienie tylko od nich, ale i od wszystkich innych kształtem i budową wa- 

 pniaczków, tworząc typ zupełnie odrębny. 



Do strony 101 . 



Z listy synonimów maworka bielika należy wykreślić : Didymium leucopus Fr., która to nazwa 

 została słusznie pomieszczoną poniżej na stronie 159 pod makulcem łuskowatym. 



Do strony 102. 



W liście synonimów maworka zmiennego, po 1789 roku położyć : 



1794. Physarum cinereum Pers. Vers. etc, p. 89; Syn., p. 170, n° 4 i dalej jak poniżej w trzecim 

 wierszu. . 



Do strony 1 04. 

 W liście synonimów maworka papuziego dodać : 



1825. Didymium fuhipes Fr. Stirp. femsj., p. 83. ; Sys. myc., I. c, p. 122, n° 20. 



Do strony 112. 



W liście synonimów maworka wydłużonego wiersz drugi zastąpić następującym : 



1796. Physarum bivalve. Pers. Obs. seu desc, I, p. 5, n" 5, t. III, f. 3, a, b, c. a) reniforme, 

 P) cordata, y) orbicularis, tamże w objaśnieniu tablic na stronic 38. 



Do strony 115. 

 Włączyć do listy nieznanych mi gatunków we właściwych miejscach : 

 1873. Pltysarum roseum B. et Br., Brk.. fg. Gub. II, n° 7G0. 

 1873. Physarum rufilmsis B. et Br., Brk., fg. Cuh. II, n° 702 (*). 



Do strony 118. 



We wzmiance historycznej zamiast zdania : « Dopiero w roku 1797 » i t. d., pomieścić należy co na- 

 stępuje : 



(*) Dwa te gatunki jak i liczne następne, które cytuje w skróceniu Berk, fg. Cub II, sa pomieszczone w « The Jour- 

 nal of the Linnean Society. Botany., Vol. XIV, n° 74. London, 1873, w pracy pod tytułem : « Enumeration of the fungi 

 of Ceylon, bythe M. J. Berkeley andC. E. Broome. Part. II, Containing the remainder oftlie Hymenomycetes, with 

 llie remaining estabished tribes of Fungi ». 



