s 



ŚLUZÓWCE. 42!) 



Znajdoicanie się. — Koło Djocjokart na Jawie zbierał Junghun. 



177. Ch. inflałum Rfski. S. wydęty. — Zarodnie dokładnie kuliste, trzoneczkowate, 

 opatrzone wielka wrzecionowata, pusta, również jak ścianka zarodni, ciemno-żółtą podsada; trzoneczki 

 wyprostowane, sztywne, szydłowate, brunatne. Włośnią o włóknach cienkich, fioletowych, w gęstą 

 sieć połączonych, gdzieniegdzie zrośniętych z pęcherzykami nieregularnie podłużnymi, żółto- 

 barwnymi, wypełnionymi drobnemi ziarnami wapna. Zarodniki jasno-fioletowe, gładkie, 9,1 do 

 10,2 m. m. wielkie. 



Opis. — Zarodnie z rzadka na podłożu stojące, dokładnie kuliste, wydęte, ciemno-żółte, o po- 

 wierzchni ćmej i chropowatej, jużto prosto na trzoneczku osadzone, już nieco na bok zwieszone, 

 1 12 M. w średnicy mające. Trzoneczki wyprostowane, od 2 do 4 1/2 M. wysokie, ciemno brunatne, 

 szydłowate, mocno podłużnie pofałdowane. Tworzą one rurkę o ściance bezwapiennej , brudno-żółto- 

 brunatnej, mocno podłużnemi smugami zgrubiałej, w dolnej części zawierającej brudno-kasztanowatą, 

 nieregularnie ziarnistą istotę ustrojową. Ścianka zarodni jest błonką pojedynczą, na zewnątrz pokrytą 

 jużto gęsto stojącemi pojedynczemi ziarnami wapna, już ich maleńkiemi skupieniami, otoczonemi 

 barwną żółtą istotą ; po odwapnieniu zupełnie bezbarwna. Środek zarodni zajmuje wielka wrzecio- 

 niowata, do na«ady trzonka przyrośnięta, wewnątrz pusta podsada. Jest ona asymetryczna; ostrokrąg 

 tworzący dolną część wrzeciona jest wyższy jak ostrokrąg górny. Ścianka jej nader łamliwa, jest 

 błonką po odwapnieniu zupełnie bezbarwną, lecz pokrytą na powierzchni drobnemi ziarnami wapna 

 zlepionemi barwnikiem, w skutek czego cała podsada ma barwę ciemno-żółtą. Od podsady do ścianki 

 zarodni przebiega system sieci włośniowej, składający się z włókien cienkich, 1,2 m. m. szerokich, 

 fioletowych, w gęstą sieć połączonych. Oprócz tego tu i ówdzie spostrzegać się dają szczególniejsze 

 pęcherzyki wydłużone, o zarysach nieregularnych, jasno-żółte, ud 8 do 18 m. m. szerokie, od 36 do 

 100 m. m. długie. Jednym końcem są one przyrośnięte najczęściej do podsady, rzadziej do ścianki, 

 drugim wybiegają wolno. Ze ścianką ich zrastają się w licznych miejscach włókna włośni. Ścianka ta 

 jest błonką najzupełniej bezbarwną, lecz pęcherzyki są wypełnione ziarnami wapna, spojonemi żółtą 

 barwną istotą. Zarodniki jasno-fioletowe, zupełnie gładkie, 9,1 do 10,2 m. m. wielkie. Gatunek ten 

 posiadający tak szczególną budowę, jest najoczywiściej jednym z rzadko dziś się już przytrafiających 

 typów, które kiedyś może były daleko liczniejsze i tworzyły bezpośrednie przejście od maworko- 

 watych do makulcowatych. 



Znajdowanie się. — Widziałem okazy zbierane przez Jana Kickxa (ojca) weFlandryi, a oznaczone 

 przez niego jako Craterium minutum Fr. 



Uwaga. —W podrodzaju Monoderma pomieściłem gatunki szaroni, których ścianka zarodni po- 

 krytą jest jużto pojedynczemi ziarnami wapna, już masami ich, odpadającemi niekiedy skorupiasto. 

 Ponieważ ilość pierwszych znacznie się teraz zwiększyła, przeto dobrze będzie podrodzaj ten roz- 

 dzielić na dwa następujące : 



PODRODZAJ I. — MONODERMA. JEDNO BŁON. 



Ścianka zarodni pojedyncza, pokryta na zewnątrz ziarnami wapna, w jednej warstwie leźącemi. 

 Tutaj należy pomieścić : 



70. Ch. Alexandrowiczii Rfski., S. Alexandrowicza. 

 175. Ch. pezizoides (Jungh,). S. czaszowaty. 

 179. Ch. inflatum Rfski. S. wydęty. 

 72. Ch. reticulatum Rfski. S. sieciowaty. 



