432 PAMIĘTNIK TOWARZYSTWA .NAUK ŚCISŁYCH W PARYŻL'. — TOM VI. 



trzona początkowo brodaweezkowatemi zgrubieniami, które nieznacznie zamieniają się w sieciowały' 

 rysunek, staje się ku górze zupełnie gładką i nader delikatną. 



Włośnią nierozprężliwa, o rurkach w luźną sieć połączonych, przyrasta licznemi odnogami do 

 ścianki zarodni na całej jej przestrzeni, nieliczne zaś rozgałęzienia zstępują na dół między pęcherzyki 

 Avypełniające rurkę trzonka. Rurki włośni są od 2,5 — 8,3 m. m. szerokie, o ściance zupełnie bez- 

 barwnej, pokrytej bardzo licznemi lecz tępemi brodawcczkami. Odnogi przyrastające do ścianki 

 zarodni, w górnej jej części są zaostrzone, przy nasadzie zaś trzonka rozszerzone i gładkie, odnogi 

 zstępujące w rurkę trzonka są pokryte zgrubieniami, tylko ostatnie ich końce są gładkie. Zarodniki 

 7,5 — 8,3 m. m. wielkie, gładkie. 



Znajdoioanie się. — Na mierzwie krowiej w Jutlandyi znaleziony przez E. Hansena. 



Uwaga. — Gatunek ten jest ze wszech miar ciekawy, objaśnia bowiem niejako powstanie dwóch 

 różnych podgatunków strzępka, które nazwałem był Glathroides i Arcyrellą. Biorąc za prototyp 

 wszystkich strzępkowatych siatecznię gromadną, o zarodniach beztrzoneczkowych, gdzie sieć włośni* 

 przyrasta licznemi odnogami na całej przestrzeni ścianki zarodni, mamy w dwóch innych gatunkach 

 siateczni dwa typy trzoneczkowate, dające przejścia do dwóch podrodzajów strzępka. I tak w sia- 

 teczni podpartej nie spotykamy odnóg włośni zchodzących miedzy zawartość rurek trzonka ; jeżeli 

 więc wyobrazimy sobie że ścianka zarodni w górnej jej części stanie się znikliwą, otrzymamy śluzo - 

 wiec, który budową swą odpowiada najzupełniej strzępkom wyprostowanym. Tymczasem w nowo 

 tu opisanej siateczni podobnej, znajdujemy odnogi zchodzące do wnętrza rurki trzonka, gatunek ten 

 po zaprowadzeniu podobnej redukcyi jak w poprzednim, da typ odpowiadający swą budową strzęp- 

 kom zwisłym. 



Do strony 289. 



Przed Cornuvią dodać : 



Następujące gatunki śluzowców opisane pod rulikiem nie są mi znane, 



1873. Lycogala atropurpureum B. et Br., Brk., fg. Gub. II, n° 735, 



1873. Lycogala af/ine B. et Br., Brk., fg. Cub. II, n° 732. 



1873. Lycogala rńtidum B. et Br., Brk., fg. Cub. II, n° 734. 



Uwaga. — Ponieważ charaktery tych nowo opisanych rulików opierają się wyłącznie na barwie 

 masy zarodników, a ta jak wiemy jest niesłychanie zmienną w ruliku groniastym, przeto s Vtość 

 ich jest nader wątpliwa. "% 



Do strony 296. 

 Na końcu strony dodać : 



Uwaga II. — Przed niedawnym czasem utworzył Berkeley dla śluzowca nadesłanego mu z wyspy 

 Kuby nowy rodzaj Ahisia, który ma się odróżniać od innych pyszniaków gwiazdkowatym pękaniem 

 zarodni. Charakter ten jest zupełnie niewystarczający dla utworzenia nowego rodzaju, lecz ponieważ 

 autorowie nie wspominają nic o budowie włośni, przeto rzecz ta musi na teraz pozostać w zawie- 

 szeniu. Jedyny gatunek opisany jest : 



1873. Aloisla Bombarda B. et Br., Brk., fg. Cub. II, p. 8G, n° 784, t. II, f. 6 (o, b, c). 







